Samenlezenisleuker-De Leesclub: Een gouden gezin-Jolanda Zuydgeest-Duo-recensie Jessica en Fleur ****1/2

leesclub stap1 Zuydgeest Gouden Gezin copy

Met dank aan Godijn Publishing voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Jolanda Zuydgeest

Uitgever: Godijn Publishing

Aantal pagina’s: 232

Genre: Roman

Verschijningsdatum: 9 December 2017

Over de auteur:

Jolanda Zuydgeest-Prina (1962), groeit op in een gezin met negen kinderen. Als kind is ze al druk , veel lezen, lekker schrijven en creatief bezig zijn. Na een onbezorgde jeugd trouwt ze met Alex, en samen krijgen ze drie fijne dochters.

(Bron: www.godijnpublishing.nl.)

De cover:

Jessica:

Erg mooi barok achtergrond in een kleur goud/geel met mooie barok fotolijstjes. Dit maakt het een prachtige eyecather. Een boek dat ik gewoon moet lezen

Fleur:

Ik vind de cover echt prachtig, het triggert mij om door te lezen.

De achterflap:

‘Ik heb een gouden gezin.’ Het zijn de laatste woorden van mijn vader voor hij overlijdt. Met hulp van haar negen kinderen lukt het mijn moeder om verder te gaan met haar leven. Tot er opnieuw tegenslag is. Ze wordt depressief en probeert zichzelf van het leven te beroven. De zorg voor haar neemt toe, waardoor ook de spanning tussen de kinderen oploopt. Externe hulp komt moeizaam op gang.

De laatste twee jaar van mijn moeders leven zijn zwaar. De druk van de mantelzorg veroorzaakt een breuk in het gezin. Mijn moeder voelt zich tot last.

‘We hadden haar graag nog gelukkig gezien.’

Judith

Meningen:

Jessica:

Wat emotioneel sla ik dit boek dicht.. Prachtig geschreven ! Het zorgt voor vochtige ogen en een brok in mijn keel. Herkenbaar op vele vlakken.

Voorop staat “Hoe mantelzorg kapot maakt wat je lief is ” ,wat slaat ze hiermee de spijker op de kop !

Fleur:

Het eerste kwart is goed opgebouwd. Je wil wel doorlezen en komt meer te weten over de personages, wat er soms best wel veel zijn. Waardoor je vaak terug moet bladeren naar de personageslijst.

Jessica:

Een gouden gezin dat 2 maal wordt getroffen door een groot verlies.

Het boek is opgesplitst in 3 delen. Hierdoor leest het boek lekker makkelijk weg. Ieder deel heeft zijn eigen doel.

Het 1ste deel vertelt in korte hoofdstukken over het gezinsleven. Het begint met de ziekte van Nelis en diens overlijden. Dan volgen we het verdere leven van mama Renate op de voet. Haar gezondheid gaat geleidelijk aan achteruit. Haar jongste zoon Job woont thuis, en die krijgt te maken met hartproblemen en kan de zorg niet meer alleen aan. Hier komen de andere zussen en broers om de hoek kijken om voor hun moeder te zorgen en Job bij te staan om hem ook wat te ontlasten. Dit tot ongenoegen van een aantal gezinsleden.

Fleur:

Het boek is erg goed, en omdat het een bekend onderwerp heeft begrijp je de personages beter. Op ongeveer de helft van het boek gaat de schrijfstijl over op brieven. De brieven zijn kort, maar op het begin wel even wennen.

Jessica:

In deel 2 krijgen we inzage in een schriftje wat bijgehouden werd toen Renate in een verzorgingstehuis kwam te wonen. Hierin werden belangrijke punten en mooie momenten geschreven. Als een soort dagboek. Terwijl je dit door leest voel je duidelijk de spanningen tussen de broers en zussen. In het 3de deel vinden de nachtwake’s plaats. Cornè en zijn zussen Renate, Avelinde en Judith, samen met kleindochter Janneke, blijven om de beurt de nachten bij hun moeder/oma. Tot zij haar laatste adem uitblaast. Dit deel begint met mama Renate, die vertelt aan Judith dat ze elke avond de gordijnen even open doet en dan vraagt of Nelis ( haar overleden man ) haar alsjeblieft wil komen halen. Zelfs nu ik het typ voel ik de tranen komen.

Fleur:

Het beste aan het boek is dat de personages zo herkenbaar zijn, er zijn personages waar je van houdt, maar er zijn er ook waar je een hekel aan krijgt. De schrijfstijl is fijn en de hoofdstukken zijn kort. Waardoor je door het boek heen vliegt en je hebt het niet eens door.

Jessica:

Omdat er flinke scheuren in het gezin zijn gekomen, willen de 2 broers Johan en Pierre niet komen als hun zussen er zijn, en andersom willen de zussen niet weggaan om ruimte te maken voor hun broers. Dit zorgt ervoor dat Pierre en Johan geen afscheid van hun moeder komen nemen. Je zou denken dat ze in deze tijden juist de koppen bij elkaar zouden steken, maar het is duidelijk dat trots soms behoorlijk in de weg kan staan. De een wil teveel en de ander onderneemt niks. Uit eigen ervaring weet ik dat dit inderdaad voorkomt. In plaats dat ze met zijn allen samenwerken, vormen zich juist 2 kampen met alle gevolgen van dien. Dit boek geeft een inzage in het leven als mantelzorger, dit is een hele heftige taak om op je te nemen. Zo heb ik dat in levende lijve ondervonden. De wrijvingen in de familie zijn mij helaas ook niet bespaard gebleven. Dit boek had voor mij dus een enorm raakvlak. Ik merkte dat mijn eigen verleden even de kop op kwam steken.

Conclusie:

Fleur:

Dit boek krijgt van mij vier sterren!

Jessica

Bedankt Jolanda, je hebt dit zo prachtig geschreven. Of je nou wel of niet hiermee te maken hebt gehad. Dit boek is zeker een aanrader ! Van mij dan ook welverdiende 5 sterren..

Een dikke vier en halve sterren namens

Fleur Soors en Jessica van Hest.

Gepubliceerd door

Samenlezenisleuker

Recensies, winacties, tips, leesclubs, columns, een kort verhaal of interviews! Kortom, alles wat maar gezellig en leuk is met betrekking tot boeken :-D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s