Samen lezen, de Top Vijf van het laatste half jaar 2017 door: Jac

Top Vijf Jac dec.jpg

Een top 5 maken van de boeken die je het tweede halfjaar van 2017 hebt verslonden, is ogenschijnlijk heel wat gemakkelijker dan het aanleveren van een top 5 aller tijden. Let wel, het betreft titels die gelezen zijn in de achter ons liggende maanden. Dit zegt niets over het jaar van publicatie.
Ogenschijnlijk, want de duivelse dilemma’s blijven opspelen. Welke criteria neem ik mee? Die schrijver die al zo al zo lang aan de top staat en kwalitatief de ene na de andere thriller uit zijn pen laat vloeien, of de debutant die een scherp boek neerzet? Laat ik humor ook meewegen of originaliteit?
Ik schenk een schrobbelèrke in. Dit soort nattigheid verlicht de geest en doet de ochtendnevelen verdwijnen.

Het ratelen van de inmiddels gesmeerde harde schijf geeft tenslotte na enige tijd de enig juiste uitkomst: het leesplezier. Zo simpel is het. Ik kan wel moeilijk gaan doen en allerlei objectieve factoren laten meewegen in mijn denkraam, maar hoe je het ook wendt of keert, het draait toch om het plezier dat je als lezer ervaart bij het tot je nemen van al die lettertjes, woorden, paragrafen, bladzijden en hoofdstukken.

Ik schenk nog eens in.

Het moeilijkste komt er aan. Een keuze maken uit 25 of 30 boeken. Ik tel nooit het aantal boeken dat ik lees. Het valt op dat er een paar schrijvers zijn van wie ik meerdere boeken gelezen heb. Ha, dan kan ik misschien wat sjoemelen. Dat vinden Karin en Corina vast niet erg. Een sjoemeltop5. Een mooi woord. Daar gaan we dan.

5. Fiona Cummins– De verzamelaar.

De verzamelaar, waarvan sprake is, verzamelt geen postzegels of sigarenbandjes maar een speciaal soort artefacten, die bij een normaal mens de wenkbrauwen zouden doen fronsen. Maar bij deze freak, die mestkevers houdt en gebruikt om zijn doelstellingen te bereiken, is niets normaal. Een extreme dader, een bottenbeheerder, met een hart van goud voor zijn zieke vrouw, zo leuk, die zo weggelopen kan zijn uit een roman van Charles Dickens. Het hele boek ademt het Victoriaanse tijdperk.
Een meer dan goed debuut.

4. Jean-Christophe Grangé – De passagier.

Het boek handelend over de identiteit of liever gezegd over het verlies van identiteit.
Een thriller van 636 bladzijden. Kan dat? En of dat kan!
Het is niet alleen een superspannend boek, door de veelheid aam zijlijntjes, door de grandioze schrijfstijl, de vele bizarre, humoristische en boeiende dialogen en de ontzettend grote fantasie van Grangé, heeft hij een overrompelende thriller gecreëerd.

3. Jo Nesbo– De dorst & Arne Dahl – De grensgebieden.

Beide schrijvers hebben gemeen dat zij beiden al gedurende 20 jaar of langer een geweldig oeuvre hebben neergezet van spannende thrillers. Beiden hebben een monument verdiend.

Jo Nesbø heeft een uiterst spannende en boeiende thriller geschreven, geheel in de tradities van de Harry Hole serie, een thriller zoals te doen gebruikelijk bij Nesbo met meerwaarde. Wees gerust, Harry Hole staat nog steeds als een huis.

Grensgebieden van Arne Dahl is een wow thriller van het zuiverste water. Waarom? Een excellent plot met een fameuze kanteling. En wat te denken van die verhoren, waarbij je als lezer op het puntje van je stoel zit. En benieuwd bent wat het antwoord van de tegenpartij is.

2. Jan van der Cruysse – Bling Bling 1.

De verrassing van het jaar komt uit Vlaanderen. Inmiddels staat deel 3 er aan te komen. Ik weet het, ik loop wat achter, af en toe.
In een luchtige schrijfstijl heeft van der Cruysse een uiterst amusante schelmenroman geproduceerd. Een boek met enorm veel leesplezier.
Deel 2 heb ik inmiddels in huis.

1. Bernard Minier – Schemering en Huivering.

Bernard Minier, de beste thrillerauteur van dit moment, zit in een productieve fase van zijn leven. Hij slaagt er in om jaarlijks met een thriller van kwalitatief hoog niveau en grote omvang naar buiten te komen.

Dit was de slotalinea uit de recensie uit Schemering, de laatste thriller over de strijd tussen Servaz en Hirtmann, tussen goed en kwaad.
‘Deze thriller is een voortzetting van de vorige drie delen. In een uitstekende, intelligente schrijfstijl zet Bernard Minier de lezer een boeiend, superspannend boek voor. De strijd van goed tegen kwaad woedt voort. Met wederom in de hoofdrol de Pyreneeën, waar het sneeuwt, koud is, mistig en bovenal onheilspellend is. En het weer net zo veranderlijk is als Julian Hirtmann, de seriemoordenaar.
Bloedstollende ontwikkelingen, een fraaie tekening van de hoofdpersonen, vele mooie en boeiende zijlijntjes, en voor het eerst ook een dampende liefdesscene. De cliffhanger zorgt voor kippenvel en een kille rilling !’
Schemering is deel vier.

Ik realiseer me dat Dolores Rodendo – Beschermengel niet vermeld is. ‘El guardián invisible’, is het eerste deel van de Baztán-trilogie.
Maar niet getreurd.
Dit alles zal ik je geven’ komt er aan.
In 2018 zal Dolores Rodendo beslist figureren in deze top 5, die overigens in elke willekeurige volgorde geplaatst kan worden.

Hoog tijd voor een beloning.
Proost.

Jac Claasen.

*KerstWinactie gesloten* Win de prachtige Oorlogsroman Tamar van Monique Hoolt!

Tamar 3

En zo op de valreep van 2017 hebben wij nog een winnaar!! Na alle mailtjes gecheckt te hebben, de lootjes geschreven, gevouwen en gehusseld te hebben is daar uit al die goede antwoorden een winnaar uitgekomen!!! En dat issssssss

Anita Janssen

Whoop dat is toch heerlijk zo aan het eind van het jaar! Wij wensen je veel heerlijke leesuurtjes! En je weet het vast wel…. boek ontvangen? Een foto in de groep vinden we leuk!

Wij bedanken Futuro Uitgevers voor deze prachtige actie en wensen iedereen een spetterend 2018 met heel veel mooie boekjes!!! 🍾🥂

En het feest bij Samenlezenisleuker is nog niet voorbij, want dankzij Futuro Uitgevers mogen wij iemand héél blij gaan maken met de meer dan mooie Oorlogsroman Tamar van Monique Hoolt!

Onze Co las hem al een tijd geleden en was onder de indruk. Recensie gemist? Klik dan even deze link:

Corina las: Tamar-Monique Hoolt****

Maar hoe nu te winnen hè? That’s te question, komtie, komtie dan hè! 😀

1: Like de Facebookpagina van Futuro Uitgevers via deze link:

Futuro Uitgevers

2: Like de Auteurspagina van Monique Hoolt herself via deze link:

Monique Hoolt Auteur

And last but not least….

3: Stuur een mailtje naar Samenlezenisleuker@gmail.com met het antwoord op de volgende vraag:

Op welke datum verscheen Tamar?

Hopsa, dat is toch allemaal weer het spreekwoordelijke piece of koekie!

Iedereen succes ennnn stay tuned want in 2018 gaan we Monique nog onderwerpen aan een stel vragen…. Whoop whoop!

Zaterdag 30 december maken we de winnaar bekend.

Ben je nog geen lid van onze Facebookgroep? We staan bekend om de gezelligheid dus wees welkom en join us: Samenlezenisleuker

Hele fijne dagen allemaal!

Over Tamar:

Een vrouw stuift de hoek om, haar mantel wappert om haar benen, de sjaal om haar hals achtervolgt haar als een fladderende kraai. Ze kijkt over haar schouder en stopt. Met haar vuist bonst ze op iedere deur in de straat, met haar andere arm klemt ze een bundel in een groene deken stevig tegen haar borst. “Help me alstublieft!” Een hoge overslaande stem. Niemand doet open.

Oktober 1943. Tamar is negen maanden oud als haar moeder, op de vlucht voor Duitse soldaten, haar in de armen van een onbekende vrouw duwt. Het Joodse meisje groeit op in een pleeggezin en krijgt te maken met alle gevaren die de Tweede Wereldoorlog met zich meebrengt, van verraad en NSB’ers tot bombardementen.

Tamar gaat over het maken van morele keuzes in oorlogstijd en wordt door drie verschillende vrouwen verteld. Machteloze kleine mensen zoeken naar verklaringen om iets gruwelijks te begrijpen, het politieke drama is gevat in een ontroerend en meeslepend verhaal. Hoe overleef je een oorlog als je niemand kunt vertrouwen?

Jac en Tal lazen: Vind mij-J.S. Monroe**1/2

Vind mij

Over de schrijver:

J.S. Monroe studeerde Engels in Cambridge, werkte als freelance journalist in Londen en leverde regelmatig bijdragen aan BBC Radio 4. Monroe, auteur van vijf andere romans, was ook een buitenlandse correspondent in Delhi voor de Daily Telegraph.

( Bron: http://www.foyles.co.uk/Author-J-S-Monroe )

Monroe omschrijft het boek als volgt: ‘A love story with a killertwist’.  De aanleiding tot het schrijven van deze thriller is gelegen in het moment dat hij dacht een vroegere studievriendin te zien in een metro station. Dat was niet het geval.

Over het boek:

Jarlath Costello’s leven is verwoest na de blijkbaar zelfgekozen dood van zijn grote liefde Rosa Sandhoe. Jar, een paranoïde aanhanger van complottheorieën, zit met een schrijversblok. Maar zijn grootste probleem is dat hij er van overtuigd is dat Rosa nog leeft. Hij heeft herhaaldelijk hallucinaties en verbeeldt zich dan dat hij Rosa ziet en ja, haar zelfs aan kan raken.

Rosa Sandshoe lijdt erg onder de dood van haar vader. Haar studie in Cambridge is niet wat zij zich daarvan had voorgesteld. Na een retraite verdwijnt zij. In zee gesprongen vanaf de reling van een pier, zo lijkt het. Op de camera is duidelijk te zien dat ze langskomt. De camera registreert geen terugkeer.

Rosa heeft altijd erg goed op kunnen schieten met Amy, haar tante. Na de dood van Rosa blijkt dat zij haar dagboek heeft weggeschreven op de harde schijf van Amy. Maar waarom slaat iemand haar dagboek op op de harde schijf van iemand anders? En bovendien ook nog eens zwaar versleuteld. Amy geeft de harde schijf aan Jar. Er is van verschillende kanten belangstelling voor die harde schijf en Jar komt zwaar in de problemen.

Conclusie:

Monroe heeft een psychologische thriller geschreven. Kort door de bocht komt het er op neer dat in deze thriller de karaktertrekken en innerlijke beweegredenen van de hoofdrolspelers en wat zij teweeg brengen uitgediept en toegelicht worden. Monroe is daar tot op zekere hoogte wel in geslaagd.

Er hangt een bepaalde sfeer van zwaarmoedigheid, rouwhallucinaties, depressiviteit, donkerte en negativiteit rond de hoofdpersonen. Het verhaal nodigt  niet bepaald uit om er een feest van te maken, en dat is het ook niet. Een koud boek, waarbij, ondanks alle dramatiek, geen enkele figuur hartverwarmend overkomt.

Het boek heeft een grote mate van gekunsteldheid. Veel hallucinaties. Veel echt of vermeend paranoïde gedrag. Veel quasi intellectuele opmerkingen, geflirt en verwijzingen naar niet gelezen literaire werken, die dit moeten staven. Veel gedoe over experimentele angstremmers en sexuele lustopwekkers – de benzo’s. Veel gedoe over experimenten op dieren en mensen: best interessant maar te veel en  thuishorend in een tijdschrift voor geneeskunde.

Het boek heeft een lange aanloop van 125 blz nodig, vooraleer er een zekere mate van spanning optreedt. De schrijver kan dit niet vasthouden. Met name het einde is een grote sof en uitermate teleurstellend. Monroe heeft getracht de spanningsboog te verhogen door twee tijdlijnen te creëren die verhalen van gebeurtenissen in 2012 en vijf jaren later. Het centrale thema, het afbreken, de teloorgang of het verdwijnen  van iemands identiteit, is goed verpakt, de uitwerking helaas niet.

Ons beider oordeel, onafhankelijk van elkaar is frappant. Met 2,5 sterren zitten we exact op dezelfde lijn. Daar komt bij dat Tal het boek niet uitgelezen heeft.

2,5  sterren.

Tal Plantaz en Jac Claasen.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Atalanta Nèhmoura voor het recensie-exemplaar.

Erfwachter

Over De Erfwachter:

Al sinds mensenheugenis wordt een groot deel van Aranon geregeerd door God-Keizers. Ooit bezat de eerste van hen sterke magische krachten, maar nadat zes krijgsvrouwen eeuwen geleden zeven magische stenen uit de Maantempel van Kathan hebben gestolen, is de macht van de God-Keizers tanende.

Kay is twaalf jaar als hij op brute wijze bij zijn moeder vandaan wordt gehaald om te worden opgeleid tot Aisor, een van de vertrouwelingen van de God-Keizer. Hij moet daarvoor kastijdingen en ontberingen doorstaan. Op zijn twintigste verjaardag ontvangt hij zijn initiatie, maar de God-Keizer twijfelt aan Kays loyaliteit en weet die op een slinkse manier af te dwingen.

Lameira leeft in een van de vreedzame dalen van Athar, dat door bergen en dichte wouden wordt omringd en bijna volledig is geïsoleerd van de rest van de wereld. Allerlei legenden en bijgeloof houden de meeste vijanden buiten de deur, en anders zijn er nog de senhiar, de schaduwkrijgers, om het volk van Athar en de zeven magische stenen te beschermen. Lameira is twaalf jaar als ze diep teleurgesteld van huis wegloopt omdat ze wordt geweigerd voor de opleiding tot senhiar. Maar dan kruist Raaf, de Boodschapper van de Dood, haar pad en kan niemand haar meer tegenhouden om de weg van de senhiar te volgen.

In de nadagen van zijn bewind probeert de laatste God-Keizer, Azuran, wanhopig zijn macht weer terug te krijgen. Nu er nog maar vier Aisors zijn om hem te dienen, neemt hij een verschrikkelijke beslissing die Kay en Lameira als aartsvijanden tegenover elkaar plaatst. Maar wat begint als een klopjacht op de laatste magische steen en wraak voor de dood van haar ouders, krijgt een hele andere wending wanneer Lameira Kays geheim ontdekt.

Corina leest:

Met dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

In de vuurlinie

Over In de vuurlinie:

Nick Stone zit zonder geld. Wanneer het hoofd van de geheime eenheid binnen de CIA hem een klus aanbiedt die hem in één klap van zijn financiële zorgen zal verlossen, hapt hij dan ook meteen toe. Samen met drie oud kameraden reist hij af naar EStland voor een simpele missie: het ontvoeren van een jonge hacker. Maar heel snel lopen de zaken volledig uit de hand en Stone beseft dat het team midden in een complot is terechtgekomen om de NAVO te destabiliseren. Een complot dat duizenden onschuldige levens zal kosten..

Myrtle leest:

Hot Mess

Over Hot Mess:

Hot Mess [zn.] – een aantrekkelijk persoon, die zich regelmatig in een staat van chaos bevindt.

Heb je weleens aan een zondagse brunch gezeten terwijl je nog rook naar zaterdagnacht? Regelmatig je bed, Netflix en pizza verkozen boven menselijk contact? Of nog steeds de huur van je muffe appartement niet opgezegd omdat hij zo lekker goedkoop is?

Ontmoet je soulmate, Ellie Knight.

Haar leven… loopt niet bepaald zoals gepland. Ze haat haar baan, haar vrienden beginnen allemaal te settelen en zich voort te planten, en haar huisgenoten zijn ronduit bizar. Sommigen zullen Ellie omschrijven als een ‘hot mess’. Maar wie heeft wél alles perfect voor elkaar?

Hot Mess is een schaamteloos grappig verhaal met een heldin waar velen zich in zullen herkennen: Ellie – een moderne Carrie Bradshaw meets Bridget Jones.

Jac leest:

dit alles zal ik je geven

Over Dit alles zal ik je geven:

In de steile wijngaarden van het Spaanse Ribeira Sacra komt Alvaro om bij een auto-ongeluk. Zijn partner Manuel reist zo snel hij kan van Madrid naar Galicië, maar tervergeefs: het politieonderzoek is al afgesloten. Zijn adellijke, invloedrijke schoonfamilie ziet hem bovendien liever meteen weer vertrekken. Als Manuel op het punt staat de regio te verlaten, staat gepensioneerde politiecommadant Nogueria ineens voor zijn neus, die beweert dat de dood van Alvaro geen ongeluk was…Manuel, Nogueria en priester Lucas, jeugdvriend van Alvero, beginnen een onheilspellende tocht op zoek naar de waarheid. Gaandeweg raken zij meer en meer verstrikt in een web van leugens, bedrog en familiegehiemen.

“Dit alles zal je geven” is een intrigerende psychologische thriller over vriendschap, verraad, diep weggezakte geheimen, complexe familiebanden en duistere religieuze overtuigingen.

Corina las: Afgekocht-Nancy Elferink***

Afgekocht

Met dank aan Nancy Elferink voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Nancy Elferink

Uitgever: aquaZZ

Aantal pagina’s: 344

Genre: Psychologische thrillerroman

Verschijningsdatum: november 2017

Over de auteur:

Nancy Elferink, geboren en getogen in het mooie Borne. Inmiddels echtgenote en moeder, maar nog altijd wonende in het oosten van ons land.
Als kind was zij al erg creatief. Voornamelijk met tekenen en knutselen, maar ook op jonge leeftijd schreef zij al graag korte verhalen en gedichten.

In september 2017 behaalde zij met haar verhaal de longlist in de Droomverhalen wedstrijd van Uitgeverij aquaZZ.

( Bron: www.aquazz.com )

De cover:

Als ik de cover bekijk denk ik eerder aan een YA dan aan een pychologische thriller, en ik vraag me dan ook af hoe deze cover zich gaat verhouden tot de titel en het verhaal. Mooi? Nee… Intrigerend? Ja!

De achterflap:

Afgekocht vertelt het verhaal van de familie van Brakel, die het stadse leven verruilt naar wonen in een kleine gemeenschap. Zij kopen een leegstaande woning, waaraan nog veel moet worden geklust. Aline moet al snel vaststellen dat zij het zich allemaal wat idyllischer had voorgesteld dan het in de werkelijkheid is. De buurtbewoners zijn zwijgzaam, het lijkt zelfs of het gezin wordt ontlopen. Ook puberzoon Jordy maakt nog niet zo makkelijk vrienden. Hij wordt opgeschrikt door een glurende gestalte, waarvan hij meent dat het hun nieuwsgierige buurman is. In huis gebeuren er vreemde dingen en bijna gelooft het gezin dat het er spookt. Wanneer er ongelukjes gebeuren en een brand uitbreekt, komt het gezin steeds meer te weten over het verleden van hun huis op het Meijershof. En als er dan ook nog een rechercheteam op de voorvallen wordt gezet, weten ze dat het menens is. Is er kwade opzet in het spel, en zo ja waarom?

Mening:

In een makkelijke vlotte schrijfstijl neemt Nancy je mee door het verhaal. De proloog is pakkend, en door het hele boek word je door de schuingedrukte gedeeltes meegenomen in een verhaal naast het verhaal van de familie van Brakel. Je blijft je lang afvragen wat deze verhalen met elkaar te maken hebben. En Nancy laat dat op een mooie manier lang in een sluier hangen.

Het verhaal van de familie van Brakel en de vreemde dingen die er gebeuren kabbelt zelf een beetje voort, is niet heel spannend te noemen en ik mis diepgang in de personages. Er worden op sommige momenten net even te vroeg wat puzzelstukjes in elkaar gelegd, waardoor je zelf niet meer hoeft na te denken. Dat vind ik persoonlijk jammer, terwijl er aan de andere kant juist dingen te lang onder de sluier blijven, waardoor sommige dingen wat ongeloofwaardig overkomen.

Het schuingedrukte verhaal komt uiteindelijk samen met het verhaal van de familie en dat is echt heel leuk gedaan, misschien iet wat te makkelijk, maar het verduidelijkt wel gelijk de titel en dat is heel tof gedaan. Persoonlijk vind ik het verhaal naast het verhaal het best uitgewerkte deel van Afgekocht. Maar ik heb zeker wel heerlijke leesuurtjes gehad.

Conclusie:

Overall drie sterren voor Afgekocht.

Corina Nieuwenhuis.

Leesclub Samenlezenisleuker: Tijdens het lezen! Een gouden gezin-Jolanda Zuydgeest

leesclub stap1 Zuydgeest Gouden Gezin copy

We zijn een week op weg met de leesclub en sommige deelnemers hebben hem zelfs al uit! Maar eerst is het tijd voor een vraag over het eerste kwart van het boek.

De vraag was:

Hoe vonden jullie de opbouw van het verhaal tot en met het eerste kwart?

Hieronder de antwoorden:

Mariska:

Ik vond het jammer dat in het voorwoord alles al weggegeven werd. Ik werd erna gelukkig genoeg door het boek gegrepen, zodat je dat weer loslaat.
Vrij snel na het voorwoord wordt duidelijk waaraan de titel is ontleend.
In de meeste boeken zijn zulke momenten wat later en wat meer gesluierd.
Wellicht is dat doordat het een persoonlijk relaas is van gebeurtenissen.

Het is duidelijk uit het leven gegrepen, uit ervaring weet ik dat families vaak in conflict raken bij de laatste zorg voor een ouder, banaal genoeg ook vaak over geld.

Het is geschreven vanuit het standpunt van één van de kinderen. Er ontstaat een kloof tussen twee groepen van kinderen. Af en toe bedacht ik me, “wat zou het andere groepje geschreven hebben, hoe hebben zij het beleefd?”.

Ik heb ook de leeftijd dat de rollen omdraaien, en je als kind voor je ouders gaat zorgen, dus het zette me ook aan het denken. Wat staat me te wachten?

Fleur:

Het eerste kwart is goed opgebouwd. Je wil wel doorlezen en komt meer te weten over de personages, wat er soms best wel veel zijn. Waardoor je vaak terug moet bladeren naar de personages lijst.

Jessica:

In een rap maar goed te volgen tempo maak je kennis met het grote gezin. Er vinden een aantal opeenvolgende gebeurtenissen plaats die met elkaar in verband staan. Duidelijk lettertype en fijne korte hoofdstukken. Dit maakt dat het erg vlot doorleest.

Karin:

Ik vind de opbouw duidelijk. Je krijgt een proloog ( waar gelijk het knelpunt uiteen wordt gezet). De gezinssamenstelling wordt duidelijk neergezet (opsomming). Tevens krijg je de verklaring van de titel (vind ik een pluspunt!).

Verder ga je stap voor stap mee naar de twee roerige jaren van het gezin. Ik ervaar de schrijfstijl als prettig. Het leest begrijpelijk. Het empathisch zijn met Judith, Avelinde en mama gaat vanzelf. Een logische opbouw, wat geen flashback gevoel geeft.

Hans:

Tot nu toe vind ik de opbouw heel goed.
Het is net als in het echte leven.

Er gebeurt een traumatische gebeurtenis bij één van de partners, en de ander kan het verlies niet goed aan en wordt dan niet begrepen met de pijn en inleving voor een nabestaande. Er volgt een neerwaartse spiraal, depressie, en komt er hulp van buitenaf, wat heel moeizaam gaat met alle gevolgen van dien en verdriet van de kinderen, en waarvan er van een aantal onbegrip is.

Corina:

De opbouw zit het eerste kwart prima in elkaar. Je voelt vanaf het begin mee, en ondanks het heftige onderwerp leest het lekker weg.

Katrien:

Een boek waar je onmiddellijk in het verhaal zit.  De opbouw tot nog toe verloopt heel stilletjes.  Dit maakt dat we de personages heel goed leren kennen.  Ik ben benieuwd hoe het verder verloopt. En ook leest het verhaal zeer vlot.  Perfecte opbouw wat mij betreft.

 

Over Een gouden gezin:

‘Ik heb een gouden gezin.’ Het zijn de laatste woorden van mijn vader voor hij overlijdt. Met hulp van haar negen kinderen lukt het mijn moeder om verder te gaan met haar leven. Tot er opnieuw tegenslag is. Ze wordt depressief en probeert zichzelf van het leven te beroven. De zorg voor haar neemt toe, waardoor ook de spanning tussen de kinderen oploopt. Externe hulp komt moeizaam op gang.

De laatste twee jaar van mijn moeders leven zijn zwaar. De druk van de mantelzorg veroorzaakt een breuk in het gezin. Mijn moeder voelt zich tot last.

‘We hadden haar graag nog gelukkig gezien.’

Judith

Karin las: Drakenspoor-Pepper Kay***

Drakenspoor

Met dank aan Pepper Kay voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Pepper Kay

Serie: Deel 2

Uitgever: Futuro

Aantal pagina’s: 220

Genre: Fantasy, NUR 334

Verschijningsdatum: augustus 2017

 

Over de auteur:

Als vertaler van technische documentatie is Pepper Kay  vrijwel haar gehele werkzame leven al bezig met taal. Pas in 2010 ontdekte ze een onvermoede liefde voor het schrijven van verhalen.

Inmiddels heeft Pepper Kay zeven boeken op haar naam staan. Vijf daarvan maken deel uit van de SF-serie over interstellair privédetective Kit Guardner: ID-crisis, Slangenkuil, Vuurstorm, Doodvonnis en Maalstroom. Met haar boek Drakenbloed heeft Pepper Kay laten zien dat zij ook een wereld mét magie weet te creëren. Drakenspoor is hier het vervolg op.

( http://www.futurouitgevers.nl )

Cover:

Over smaak valt niet te twisten maar de cover spreekt me niet direct aan. Het is me niet duidelijk, het oogt wat saai en het weet me in die zin ook niet te triggeren. Op naar de achterflap.

Achterflap:

De villa waar Chris van Toorop is opgegroeid, moet wegens omstandigheden worden verkocht. Samen met zijn halfzus Felice gaat hij aan de slag om de inboedel te inventariseren en een veiling te organiseren voordat de makelaar ermee aan het werk gaat. Het leidt zijn aandacht een moment af van de angst om net als zijn ouders ten prooi te vallen aan een ongeneeslijke ziekte.

Tijdens het leeghalen van de zolder vindt hij de verzameling drakenbeeldjes van zijn moeder en een loden kistje. Het kistje intrigeert hem mateloos en hij neemt het mee naar huis. Vanaf dat moment wordt hij geplaagd door vreemde dromen en kan hij realiteit en fictie bijna niet meer uit elkaar houden. Zijn vrienden beginnen hem te ontlopen en de eenzaamheid wakkert zijn angsten verder aan. Dan gebeurt er iets wat zijn hele leven op zijn kop zet…

Mening:

Oef, wat een mooi geschreven proloog wat direct doet verlangen naar meer.

Vanuit deze mysterieuze en onheilspellende sfeer vloeit het verhaal over naar hoofdpersoon Chris en naar een sterk begin van dit verhaal. Personages worden meer dan prima neergezet, met als persoonlijk favoriet Felice. Wat een heldin! Drakenspoor is wat dat betreft prima op zichzelf staand te lezen. Er wordt af en toe subtiel teruggegrepen naar Drakenbloed. Ik las het eerste deel niet, maar had daardoor ook  niet het gevoel in dit verhaal dat gedeelte te missen.

Realiteit mengt zich met andere werelden en het is intrigerend, nieuwsgierig makend, want hoe zit dit? Hoe gaan deze elementen en personages in elkaar haken? Deze verhaallijn pakte me het meest. Waar daar spanning en een tik gruwel, met magische elementen, me geboeid weten te houden raakt Pepper Kay me in het middenstuk in Onland een beetje kwijt. Het is nog wel onderhoudend maar het kabbelt tevens een beetje voort. Voor mij zo af en toe wat teveel herhaling van dezelfde woorden en ik had zo her en der graag wat meer detail gezien ten behoeve van de beeldvorming. De wezens, de gebeurtenissen, ze overtuigen me in dit gedeelte niet genoeg. Het afsluitende deel van het verhaal, met een prachtige rol ook van Ferida, doet dan dan weer wel!

Wat een prachtig en sterk slot wordt hier neergezet. You win some you lose some….. Een fantastische mix van feelgood met dat zwarte randje, en dat in een wereld waar magie en draken net zo normaal zijn als je hond thuis in de mand.

En daarom hou ik nu zo van Fantasy.

Conclusie:

Drie dikke sterren voor Drakenspoor.

Karin Meinen.