Jac las: Het Knekelhuis-James Ellroy****

Ellroy

Over de auteur:

James Ellroy, geboortenaam Lee Earle Ellroy Los Angeles, 4 maart 1948 is een veelgelezen Amerikaanse misdaadschrijver en essayist. Hij heeft een unieke “telegrafie”-stijl, waarbij hij woorden weglaat die andere schrijvers noodzakelijk zouden vinden. Zijn boeken worden gekenmerkt door hun zwarte humor, de weergave van Amerikaans autoritarisme, een veelheid aan verhaallijnen en een pessimistisch wereldbeeld.

Hoewel Ellroy in het algemeen conservatief lijkt, is hij een streng vegetariër die geen sterkedrank gebruikt, en die tegen de doodstraf is.

In 1958, toen James 10 jaar oud was, werd zijn moeder, Geneva, vermoord in El Monte. Zij was naar daar verhuisd samen met James, drie jaar na de scheiding van zijn vader, Armand. Ellroy is na zijn scheiding van zijn tweede vrouw Helen Knode in 2006, met wie hij in Kansas woonde, teruggekeerd naar Californië.

( Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/James_Ellroy )

Laten we het hem zelf maar laten zeggen: “Ik ben de grootste misdaadschrijver ooit.” James Ellroy schrijft ruige, intense fictie. Hij heeft een groot ego en stijl. Veel van zijn oeuvre speelt in Los Angeles in de jaren 50, een heftige omgeving die bevolkt wordt door agenten en slechte daden.

https://www.vpro.nl/boeken/programmas/john-adams/2010/james-ellroy.html )

Over het boek:

Het Knekelhuis is een verzameling verhalen over zijn jeugd en opvoeding, of wat daar voor door moet gaan, maar de rode lijn zijn de onoplosbare moorden – met name de moord op Stephanie Gorman –  en onbereikbare vrouwen, te weten Donna Donahue.

Wie het boek na afloop verdwaasd weglegt, vraagt zich zonder enige twijfel af, is dit fictieve realiteit of realistische fictie. Want bij Ellroy weet je het nooit. Is het nu fictie of realiteit?

In een wereld met het fascistoïde politiekorps van Los Angeles, rondlopend door de riolen van Hollywood en L.A., en alles vertrappend wat onder zijn hakken komt, baant de hoofdpersoon zich een weg. Af en toe wordt hij gebeten door een rat, die hij achteloos fijn stampt. En hij slaat terug. Een wereld vol schoften en schurken aan de onder- en bovenkant van de samenleving en binnen het corps. Een wereld vol drugsgebruikers en snuivers, misdadigers, hoeren, oplichters,  freaks op allerlei gebied, hard slaande politieagenten, verdorven detectives en zieke klootzakken, wordt door Erroll neergezet in een stijl, die wel wordt omschreven als “kaal”, “staccato” en “gecontroleerd.” Zoals een recensent het treffend beschreef: “Ellroy schrijft alsof hij letterlijk door de duivel op de hielen wordt gezeten.”

Zijn schrijfstijl is fascinerend en kan met niemand vergeleken worden. Jens Lapidus doet wel een poging, ook qua thematiek, maar komt toch niet in de buurt van de schrijver die zijn toetsenbord als mitrailleur gebruikt.

Vier sterren.

Jac Claasen.

Advertenties

Gepubliceerd door

Samenlezenisleuker

Recensies, winacties, tips, leesclubs, columns, een kort verhaal of interviews! Kortom, alles wat maar gezellig en leuk is met betrekking tot boeken :-D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s