Leesclub Slapen doen we morgen weer: Groepsrecensie Ingrid, Elsa, Jolanda en Femke van der Klooster

Leesclub Alice Bakker

Over de auteur:

Alice Bakker (1970) is freelance schrijver en heeft haar eigen tekstbureau “in Woordenland”. Eerder publiceerde zij diverse verhalen in verhalenbundels en heeft ze mooie schrijfprojecten op haar naam staan. Slapen doen we morgen weer is haar debuut.

De cover:

Ingrid:

De cover oogt heel actief door de band en het dansende meisje. De felle rode kleur associeer ik met actie en snelheid. Een verhaal met actie verwacht ik dus. Het meisje staat op enige afstand van de bandleden, verder geen personen. Dat maakt meteen duidelijk dat het om deze (duidelijk jonge) personen gaat in het verhaal. Doordat ik slechts de silhouetten zie, doet het een beetje mysterieus aan, en ben ik benieuwd naar wat het verhaal van deze personen is. Al met al een sprekende aantrekkelijke cover. Duidelijk ook dat het om een Young Adult boek gaat.

Femke van der Klooster:

De cover laat een band zien die aan het spelen is, door de kleur rood/zwart geeft het de indruk dat het een spannend boek is. Mooie foto met mooi kleurgebruik ik ben benieuwd!

Elsa:

In zijn geheel vind ik het geen hele slechte cover, best aardig. Wel had het van mij nog wat meer passend mogen zijn bij de achterflap tekst. Wellicht wat groter publiek bij de band en locatie in een park, in plaats van zoals je nu ziet een speelruimte. Wat ik er wel tof aan vind is dat de mensen niet echt zichtbaar zijn maar verborgen blijven in het semi donker. Het lettertype van de titel had wat mij betreft ook wel wat strakker gemogen, meer stoer of iets dergelijks.

Jolanda:

Ik vind de cover mooi van kleur en daardoor lijkt hij spannend. Je wordt er door geprikkeld om te gaan lezen. De rood/gele kleur van een zonsondergang op de achtergrond van een zwart getekende popgroep. De titel Slapen doen we morgen weer maakt je nieuwsgierig maar geeft ook veel vragen. De titel is op vele manieren uit te leggen, maar wat bedoelt de schrijfster, je moet hem gewoon lezen voor het antwoord.

De achterflap:

De vijftienjarige Merel gaat met haar vrienden naar het Koningsnachtconcert in het Klaverpark. Daar treedt de band Twils op, waar Merel en haar vriendin Sarah groot fan van zijn. Als er een aanslag gepleegd wordt tijdens het concert verandert alles.

Al snel blijkt dat het niets met terrorisme te maken heeft, iemand heeft het op Twils gemunt. Waarom? En wat heeft Merel met de dader?

Slapen doen we morgen weer is een Young Adult over vriendschap, dood en je minder voelen dan een ander.

Meningen:

Ingrid:

Merel, 15 jaar, gaat met haar vriendin Sarah naar het Koningsnachtoptreden van haar favoriete band Twils. Het is een fantastische avond, want de jongen die zij al langer leuk vindt, Bas, is er ook en hij is duidelijk geïnteresseerd in haar. Ze geniet van het optreden en van de aandacht van haar nieuwe vriendje. Ineens een harde klap en een hoop herrie, en dan…. niets meer. Er is een aanslag gepleegd, iemand heeft een bom geplaatst en er vallen doden. Al vlug blijkt dat iemand het voorzien heeft op een van de bandleden, Ivo, maar waarom? Hier krijg ik als lezer al vlug antwoord op. In het verhaal, voor de hoofdpersonen duurt dat nog even, en de jacht van de politie op de dader volgt.

Elsa:

Merel, de 15jarige hoofdpersoon uit het verhaal, gaat samen met haar beste vriendin Sarah en twee anderen op Koningsnacht naar een concert in het Klaverpark. Een optreden van haar favoriete band Twils. Wat een droomavond had moeten zijn, verandert in een nachtmerrie als er een aanslag wordt gepleegd. Uiteraard heeft dit een enorme impact op haar leven en de gevolgen van de aanslag zijn niet mis.

Jolanda:

Het onderwerp is zeer actueel maar ver van de realiteit. Het wordt  leuk geschreven, maar er is weinig verdieping. Het boek wordt gebracht als Young Adult, maar ik vond het meer voor 13/14 jarigen.

Femke van der Klooster:

 Ik vond dit een makkelijk te lezen boek met grote letters. Mede door deze grote letters en de manier waarop het geschreven is, gaf het me het gevoel dat ik een jeugdboek aan het lezen was in plaats van een Young Adult boek, waar het nu onder valt. Doordat ik constant het idee had een jeugdboek te lezen, vond ik het verhaal niet tot zijn recht komen.

Ingrid:

Ik vond dit boek erg gemakkelijk en snel lezen. Dat ligt ook aan het iets grotere lettertype, en het boek is niet al te dik. Veel korte hoofdstukjes die elkaar niet altijd opvolgen, waardoor het soms een beetje chaotisch oogt. Soms moest ik ook even teruglezen om te kijken in een dialoog wie nou wat zei. Het verhaal en het gegeven is heel goed, de uitwerking had wat uitgebreider gemogen. Het blijft allemaal wat basic. Het boek is voor de beoogde doelgroep, Young Adult, iets te jong en kinderlijk geschreven.

Elsa:

Het verhaal leest gelijk vanaf de eerste regel lekker rap weg, en voor je het weet heb je het boek uit. De opdeling in korte hoofdstukken en het grote lettertype dragen hier zeker aan bij. De korte zinnen van de schrijfstijl en vlot taalgebruik vind ik zeer passend bij het Young Adult genre. Tevens zorgt  het ervoor dat het boek voor een grote doelgroep fijn en plezierig leest. En ook al ben ik ruimschoots de Young Adult leeftijd gepasseerd, heb ik toch met veel plezier dit boek gelezen.

Jolanda:

Juist voor deze groep is het een perfect verhaal. Deze leeftijdsgroep behoeft de verdieping die ik mis nog niet. Als ik lees en beoordeel, met in gedachte een puber, dan is dit een prima boek. Leuk verhaal, van deze tijd, met hier en daar gebeurtenissen die normaal niet zouden kunnen. Maar wie taalt daar naar.

Femke van der Klooster:

Het boek is zeker niet langdradig te noemen, ik vond de ontwikkelingen in het boek heel snel gaan, waardoor je personages niet goed leerde kennen, waardoor je je niet goed kon inleven in de personages. Ik had het fijner gevonden als er meer ingegaan was op gevoelens van de personages, zodat je je beter in kan leven en je minder aan het puzzelen bent met wie nou eigenlijk wie is. De personages werden niet uitvoerig besproken, maar wel gebeurden er dingen die in het boek verteld werden wat geen toegevoegde waarde had voor het verhaal, waar ik me af en toe aan irriteerde.

Ingrid:

In die zin dat er niet heel veel verdieping in de karakters en de verhaalwendingen zit. Maar voor een jeugdboek zeer geschikt. Ik denk dat mijn zoon van dertien het wel een leuk boek gaat vinden, omdat er toch wel de nodige spanning in zit. Ik was toch wel nieuwsgierig hoe het allemaal af zou gaan lopen. Wat ik heel mooi gedaan vind en sterk vond was de herdenkingsdienst voor de twee overledenen van de aanslag. Daar kwamen de emoties heel goed uit de verf. De tekst van het liedje “Slapen doen we morgen weer” vond ik heel goed bedacht. Ik vond het bijna jammer dat ik er geen echt lied en melodie bij had. Hoe de politie in dit soort gevallen werkt mag iets waarheidsgetrouwer. Ook positief dat er niet al te veel hoofdpersonen gingen meespelen in het verhaal, het bleef goed te volgen wie wie is en wat hun rol is.

Elsa:

De gevolgen van de aanslag worden goed omschreven, gevoelsmatig lijkt dit voor mij te kloppen met de realiteit. Mooi element in het boek wat voor mij extra naar voren kwam, was een gedicht opgedragen aan de gevallen slachtoffers van de aanslag. Wat mij betreft hadden de personages in het verhaal wel meer uitgeschreven mogen worden qua gedachtegang, gevoelens, beweegredenen etc.

Conclusie:

Ingrid:

Geen slecht verhaal voor een debuut, maar het mag wat meer diepgang hebben en wat meer “vloeiend” verteld/geschreven worden. Ik ben blij dat ik het gelezen heb, want het onderwerp op zich spreekt zeker wel aan. Drie sterren.

Elsa:

En de relaties onderling, vooral Merel en haar ouders, hadden naar mijn smaak iets meer verdieping mogen hebben. Zo had het gehele verhaal nog wat meer body gekregen. Toch is het een spannend verhaal, met vaart en een goed uitgewerkt plot.

Ik geef dit boek 3 tot 3,5 ster.

Jolanda:

Het is voor deze groep een mooi spannend verhaal wat leuk en makkelijk is geschreven. De hoofdstukken zijn kort en overzichtelijk. Veel herkenning in het verhaal wat de jeugd zal aanspreken.

Conclusie: een prima boek voor de jeugd 13+! Drie sterren.

Femke van der Klooster:

 Het is wel een boek van deze tijd door het onderwerp terrorisme, wat heel actueel is. Ik vond het boek wel leuk om te lezen en snel te lezen, waardoor ik er wel van genoten heb en niet saai werd.

Mijn eind oordeel zijn twee sterren.

Dit alles geeft een gemiddelde van drie sterren voor Slapen doen we morgen weer.

 

Gepubliceerd door

Samenlezenisleuker

Recensies, winacties, tips, leesclubs, columns, een kort verhaal of interviews! Kortom, alles wat maar gezellig en leuk is met betrekking tot boeken :-D

One thought on “Leesclub Slapen doen we morgen weer: Groepsrecensie Ingrid, Elsa, Jolanda en Femke van der Klooster”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s