Jac las: Verduistering-Bernard Minier*****

Verduistering

Bernard Minier – Verduistering

Bernard Minier groeit op in  Montréjeau aan de voet van de Pyreneeën en studeerde in Tarbes en Toulouse en gaat daarna voor een jaar in Spanje wonen en werken. Hij woont nu in Essonne in Ile-de-Frankrijk.

Zijn eerste baan is bij de douane, alwaar hij de functie van controller vervult. Hij neemt deel  aan wedstrijden voor nieuw schrijftalent en waagt de sprong en stuurt zijn eerste manuscript op naar een uitgever. Zijn eerste boek, Glacé, verschijnt in 2011. De Nederlandse titel is Een kille rilling. Het wordt een groot succes in Frankrijk en in vele landen daarbuiten. In 2012 volgt zijn tweede roman Le Cercle, vertaald als Huivering. In Frankrijk is de auteur inmiddels een beroemdheid.

Plot ( Inleiding)

Martin Servaz, commandant bij de recherche in Toulouse, is opgenomen in een instituut voor depressief politiepersoneel. Hij droomt verschrikkelijke dromen. Over Marianne, de vrouw waarvan hij houdt, die ontvoerd is door zijn tegenstander Martin Hirtmann.

Hij krijgt een pakketje toegezonden met een hart: een vers, rood hart met een begeleidend briefje dat weinig hoop laat. Een verwantschapsonderzoek bij Hugo, Mariannes zoon, heeft zijn weerstand gebroken. De magistrale muziek van Mahler is zijn troost en houvast.

Het herstel zet in na verloop van tijd. Martin raakt betrokken bij de zelfmoord van Célia Jablonka, de kunstenares van de afwezige kunst. Dan ontvangt hij een elektronische sleutel van de hotelkamer waar zij zelfmoord heeft gepleegd. Hij is niet bevoegd, want te ziek om de zaak nog eens onder de loep te nemen, maar kan de zelfmoord toch niet loslaten. Servaz krijgt stap voor stap berichtjes binnen, raadseltjes eigenlijk die hem op het spoor moeten zetten van, ja van wat? Vanwaar dit kat en muis spel? Of werd Servaz uitgedaagd om hem te vinden, de moordenaar van Célia Jablonka, de kunstenares die zelfmoord had gepleegd?

Christine Steinmeyer is een bekend radiopresentatrice. Zij ontvangt op kerstavond een anonieme brief die eindigt met de woorden : “Val dood. En ondertussen ga ik dood.” Een brief met de dreiging om de stekker er uit te trekken. Er volgt een  smerige tekst geschreven in de sneeuw die op de voorruit van haar auto ligt. Vervolgens een onbekende die haar in haar eigen praatprogramma op de radio er van beschuldigt, dat ze iemand dood heeft laten gaan. Langzaam aan wordt duidelijk dat Christine gevolgd wordt, bedreigd, geïsoleerd, psychisch gemarteld en fysiek verkracht.

Waarom? Wat is de bedoeling van al dit geweld. Het is een langzaam proces, door Minier weergaloos in beeld gebracht. Wanneer de verhaallijnen van Martin Servaz en Christine Steinmeyer elkander kruisen, zit het spel eerst op de wagen.

Conclusie

Het centrale thema in dit boek van Minier is het psychisch geweld in al zijn verschijningsvormen: thuis, op de werkvloer, in de opvoeding, in relaties bij de partner. Daarnaast is Minier niet vies van geweld in andere verschijningsvormen zoals manipulatie en intimidatie, fysiek geweld en verkrachting. De beklemming en spanning zijn in dit 576 pagina’s tellende boek blijvend aanwezig.

Qua schrijfstijl moet Minier het afleggen tegen stylisten als Michael Robotham of R.J. Ellory. De ingenieuze opzet van de thriller en de manier waarop Minier de spanning doseert, vast weet te houden en de verhaallijnen afwikkelt, compenseert ruimschoots dit minpuntje en tekent de klasse van de auteur.

De auteur heeft zich uitermate goed gedocumenteerd. Dat blijkt uit zijn lijst met bronvermeldingen. De coleur locale van Toulouse met zijn gigantische luchtvaartindustrie is terug te vinden in boeiende beschouwingen over mannen en vrouwen in de ruimte en het fascinerende, niet-bestaande zwartboek van de verovering van de ruimte.

Dit geldt tevens voor het pesten, treiteren en het geweld tegenover vrouwen. Minier is niet vies van een portie geweld en seks in dit boek, maar weet dit te verzachten door het zachtmoedige karakter van Martin Servaz, de intelligente en sympathieke rechercheur, die de titel van commandant mag voeren.

Zijn passie voor muziek, met name de goddelijke muziek van Mahler, komt veelvuldig aan de orde. De apotheose wordt ,onder de muziek van het derde bedrijf van de opera Madame Butterfly, uitgespeeld tussen het spook en de dader/slachtoffer. Een toekomstig regisseur hoeft zich niet meer druk te maken over de muziek.

Maar laten we het thema niet vergeten van de oorlog die gevoerd wordt tussen de vrouwen waarbij, net als in de liefde, alle middelen zijn geoorloofd in de slag om de man te veroveren.

Dit boek is losstaand te lezen. De verwijzingen naar de eerste twee boeken zijn wel aanwezig, doch beperkt van omvang en zetten geen rem op het leesplezier. Een krachtige, boeiende, intelligent geschreven thriller, die vijf daverende sterren verdient.

Jac Claasen.

Advertenties

Gepubliceerd door

Samenlezenisleuker

Recensies, winacties, tips, leesclubs, columns, een kort verhaal of interviews! Kortom, alles wat maar gezellig en leuk is met betrekking tot boeken :-D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s