Jac las: Doodsimpel-Peter James****

Doodsimpel

Peter James – Doodsimpel ****

Peter James is een van de bestverkopende thrillerauteurs ter wereld. In de zeer succesvolle serie over inspecteur Roy Grace zijn alle delen afzonderlijk te lezen. Peter James produceert ook films en tv-series. Zijn boeken worden vertaald in meer dan dertig landen, en de totale wereldwijde oplage van het aantal verkochte boeken overstijgt ruimschoots de 18 miljoen exemplaren.

Plot:

Het verhaal handelt over een uit de hand gelopen grap van een aantal vrienden die hun grote pestkop Michael Harrison gaan terugpakken. Harrison is altijd haantje de voorste als het er om gaat zijn vrienden met zieke grappen te pakken te nemen. Drie dagen voor hij gaat trouwen met de bloedmooie Ashley Harper, wordt hij op de vrijgezellenavond zo zat als een Maleier in een doodskist begraven, vergezeld van een fles whisky, een walkietalkie en een playboy. Studentikozer kan het niet. Hij zal zweten. Het is de bedoeling dat hij na een paar uren weer wordt bevrijd uit zijn lugubere onderkomen. Maar, er gebeurt iets vreselijks. Zijn maten komen om bij een verkeersongeluk.

Wat gebeurt er met de levend begraven Michael Harrison? Niemand weet waar de kuil gegraven is waarin de lijkkist met Harrison ligt. Hoofdinspecteur Roy Grace wordt ingeschakeld en begint aan een race tegen de klok.

Conclusie:

Doodsimpel is het eerste boek van Peter James dat ik lees. Een bepaalde overredingskracht van leesvriendinnen was daar voor nodig.

Peter James is een meester in het creëren van spanning. Zijn schrijfstijl trekt je snel het verhaal binnen, en laat je niet meer los. Door afwisselend te werken vanuit de perspectieven van Roy Grace, Michael Harrison en andere sukkels en slechteriken, ontstaat  een uitermate spannende thriller. James hanteert zorgvuldig de cliffhanger. Met als gevolg een constant aanwezige spanningsboog die noopt tot doorlezen.

Na afloop van het 384 blz. tellende verhaal realiseerde ik me dat ik het boek in no time had doorgeploegd.. Terwijl mijn leesstijl kalm en bedaard is, de details opnemend en genietend van oneliners of mooie zinnen.

James lees je als een alles vernietigende orkaan, die pas tot stilstand komt als de laatste bladzijde gelezen is. Peter James kan schrijven, zeker, het plot is sterk in elkaar gestoken. Details en dialogen zijn prima in orde. Het deed mij bv. deugd een poster van Jack Vettriano aan te treffen aan de muur in de woning van Ashlye Harper

Peter James is naar mijn mening duidelijk een auteur met beperkingen. Wat mij vooral in het begin irriteerde waren de plastic figuren, de Kens en Barbies, de gebotoxte poppen die allemaal zo bloedmooi zijn, allemaal zo hartstikke lief, hartstochtelijk in de liefde, zo vertederend zijn en o zo succesvol en maatschappelijk geslaagd. Wat een keukenmeidenfiguren! Zijn hoofdfiguren zijn eendimensionale trekpoppen. Dat beeld draait wel enigszins bij in de loop van het verhaal. Gelukkig.

De schrijfstijl van James is ouderwets en oubollig, Wij zijn sinds Stieg Larsson’s Millennium trilogie en ook daarvoor al bij Henning Mankell en  Maj Sjöwall en Per Wahlöö en nadien bij al onze Scandinavische vrienden verknocht geraakt aan een stijl van schrijven, waarbij eens goed gekeken wordt hoe iemand in elkaar zit, en ook maatschappelijke misstanden een al dan niet prominente rol krijgen in het verhaal.

Peter James kent een verhaallijn, en die loopt kaarsrecht van begin naar eind, geen uitstapjes, wel beperkte uitweidingen over zaken die samenhangen met het onderzoek,  bv. de gang van zaken in een mortuarium, maar geen andere verhaallijnen die op een gegeven moment elkaar kruisen of op het eind van het boek bij elkaar komen, en door de auteur in een explosief slot uit de doeken wordt gedaan. Niets van dat alles bij Peter James. Hij bouwt uiterst vakkundig spanning op – tenslotte het wezenskenmerk van de thriller-,  en laat het daarbij. Het boek biedt voor mij geen verdere uitdagingen en dat is jammer. Zal ik nog een boek van Peter James ter hand nemen? Zeker, op zijn tijd. Zijn boeken hebben geen prioriteit.

De waardering:

De gecreëerde spanningboog  is boven alle lof verheven en verdient vijf sterren. De overige genoemde factoren nuanceren het beeld.

Totaal: 4 sterren.

Jac Claasen.

Yvonne las: Wervelstof-Suzanna Esther***

Wervelstof

Suzanna Esther-Wervelstof ( Oklahoma).

Op de cover van Wervelstof is een maïsveld te zien, dit is typerend voor de streek waarin dit boek zich afspeelt, de weidsheid die dit schilderij laat zien is voor mij het teken van eenzaamheid, waardoor de cover ook goed weergeeft waar het in dit verhaal over gaat. Op de achterflap staat een korte omschrijving van het verhaal, dit geeft genoeg weg om spanning op te wekken, maar houdt het zeker ook nog spannend.
De combinatie van de cover en de achterflap hebben mijn nieuwsgierigheid gewekt.

Wervelstof gaat over Suzan, een jonge vrouw die op het punt staat om haar kappersopleiding af te ronden. In deze periode is ze veel te vinden in het Vondelpark, samen met vrienden die steeds ook weer andere vrienden meenemen. Op een dag ontmoet ze Steve, een Amerikaan, waarmee ze een hele gezellige dag heeft. Bij het afscheid geeft Suzan haar adres, en hij belooft  haar spoedig weer te schrijven, en hoopt dat ze elkaar binnenkort weer zien.
Als na een poosje van brieven schrijven over en weer, er een envelop met een open ticket naar Amerika op de mat valt, is dat een grote verassing voor Suzan.
Wat gaat ze ermee doen? Gaat ze naar Amerika en kijken wat het brengt, of slaat ze het aanbod beleefd af?

Wervelstof is het debuut van Suzanna Esther, het boek wordt bestempeld als psychologische thriller. Ik vind dat het boek zeker veel potentie heeft om een echte thriller te worden, maar er ontbreekt net dat stukje extra spanning wat het een thriller zou maken. Tijdens het lezen lijkt het er voor mij op of er autobiografische elementen in zitten, wat voor mij een verklaring kan zijn waarom het net niet spannend genoeg is.
Het boek is erg goed geschreven, de zinnen zijn goed, de spanningsopbouw is ook erg goed, en ik wilde alleen maar doorlezen. Ik miste inderdaad wel de spannende climax die ik in dit verhaal wel verwacht had. Maar dat maakt het niet een minder goed boek. Ik ga het boek ook zeker verder laten gaan in mijn leeskring, waardoor nog meer mensen kennis gaan maken met deze goede schrijfster, die nog heel wat in haar mars heeft. Ik kijk erg uit naar haar volgende boek!

Het boek krijgt van mij 3 sterren.

Yvonne Vogels.

Jac las: De Pruimelaarstraat-Louis van Dievel****1/2

Pruimelaar

Louis van Dievel – De Pruimelaarstraat ( vierenhalve ster)

Louis van Dievel (Mechelen, 24 april 1953) is een Vlaams journalist en schrijver.

Van Dievel is tolk Italiaans en Engels van opleiding, en is nagenoeg zijn volledige loopbaan bij de Vlaamse publiekszender VRT actief als journalist. Een lange periode die tweemaal kort werd onderbroken door zijn overstappen naar VTM. Tot heden is hij moderator bij deredactie.be van de VRT.

Als schrijver haalde hij bekendheid in Vlaanderen met De Pruimelaarstraat. Daarin grijpt hij terug naar het begin van de jaren zeventig, toen een seriemoordenaar en verkrachter de streek van Mechelen terroriseerde. Voor dit boek kreeg hij een nominatie voor de Libris Literatuur Prijs, nadien werd het bewerkt door het theatergezelschap ’t Arsenaal uit Mechelen.

Voor zijn werk Hof van Assisen behaalde hij de Hercule Poirotprijs, en werd hij genomineerd voor de Diamanten Kogel. Een misdaadroman met vooral aandacht voor de werking van het assisenhof zelf.

(Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Louis_van_Dievel)

Op 14 april 2017 heeft  van Dievel zijn laatste column gepubliceerd over de politieke gebeurtenissen in België.

( Bron: http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/opinieblog/louisvandievel)

Korte inhoud van het boek:

Staf ( Gustave) van Eijken is een ziekelijke lustmoordenaar. De vampier van Muizen heeft in 1972 drie vrouwen vermoord in de omgeving van Mechelen: Marie-Therèse Rosseel te Muizen , Ida van Isacker-Smeets in Mechelen en Lugarde van der Wilt in Bonheiden. Bij gelegenheid van de eerste moord te Muizen, zou hij zijn slachtoffer gebeten hebben. Vandaar zijn bijnaam.

Staf groeit op in de Pruimelaarstraat, gelegen in Bonheiden bij Mechelen, bij zijn stiefvader Pierre Jabobs. De bewoners van de Pruimelaarstraat zijn eenvoudige hardwerkende mensen. Een buurtje op zich. De arrestatie van Staf van Eijken heeft ingrijpende gevolgen voor de bewoners. Die bewoners zijn niet onder een noemer te vangen. Het is een bont gezelschap in de Pruimelaarstraat. Kapelaan Peeters heeft er geen invloed en durft zich niet meer te laten zien, en dokter van Camp doet wat hij kan om ziekten en psychische stoornissen te genezen.

En hoe kijkt de buiten wereld er tegen aan, tegen die bewoners van de Pruimelaarstraat? Van Dievel laat ingenieur van Kakenbeke dat als volgt zeggen: “Liefhebbers van pornografie, duivenmelkers, zelfmoordenaars, krankzinnigen, goddelozen, werkloze schertsfiguren, overspelige mannen en vrouwen, dronkenlappen.” Niet mis derhalve.

Opmerkelijk in het hele boek is het veelvuldige gebruik van (huiselijk) geweld en – in een broeierige sfeer – het gebruik van een pluisje zachte sex.

Conclusie:

De moorden die Staf van Eijken begaat, behoren tot het collectieve Vlaamse geheugen voor eenieder van een bepaalde leeftijd. Het boek van Louis van Dievel is eerst in 2006 gepubliceerd, 32 jaren na het proces in 1974. Op de intro pagina stelt van Dievel: “Iedere gelijkenis met bestaande personen en feiten berust op toeval.” Wij kunnen slechts gissen of dat zo is.

Van Dievel, die in de Pruimelaarstraat is opgegroeid en naast de moordenaar heeft gewoond,  heeft korte hoofdstukjes geschreven over een twintigtal fictieve bewoners uit de straat. De arrestatie is slechts een kapstok om al die mensen en hun onderlinge relaties op een afstandje te volgen. Geen diepgravende karakteromschrijvingen, de loop van de gebeurtenissen is ingrijpend genoeg om de lezer daar zelf een oordeel over te laten vellen. Van Dievel beschrijft vanaf een afstand, maar met liefde en toewijding. Hij doet dat zodanig dat je snel gaat houden van een groot  aantal personen.

Hij laat zijn sympathie spreken via de mond van notaris Daels. “Wij zijn de Vlaamse intelligentsia, maar die mensen in het café, met hun bieradem en hun werkmanskleren, en hun schelle stemmen en hun keukenschorten, die vormen het Vlaamse volk, daar mogen wij niet op neerkijken. Vergeet dat nooit Gerlinde.”, Gerlinde vergeet dat niet, zo blijkt later. Zij gaat er vandoor. De impact op de bewoners van het proces is groot, niet alleen het geroddel en het geklep, maar ook de druk die maakt dat sommige inwoners psychisch doorslaan.

Het boek is bepaald niet alleen kommer en kwel. Edgard van Oevelen, de vertegenwoordiger in Surdiac mazoutkachels, verkoopt die niet alleen, maar helpt ook vrouwelijke klanten uit de brand met andere zaken. Maar ook Gaby van de Mexicana op de Putse steenweg helpt hij mee de stoelen op de tafels te plaatsen aan het einde van de avond. En daar blijft het niet bij. Welnu, in de Mexicana komen ’s maandags de coiffeurs van de janettenbrigade bij elkaar. Marcske, de dwerg, is een gevierd lijkencoiffeur. In een werkelijk hilarische scene verslaat de biljartende dwerg Edgard, de ongekroonde koning ,in het tapbiljart.

Van Dievel sluit af met de indrukwekkende monoloog van Marie van Fons over de teloorgang van Fons, die verstrikt raakt in de viezigheid van Pierre Jacobs, en de hand aan zichzelf slaat omdat hij de schande niet kan verdragen, omwille van zijn gebrek aan beheersing van zijn aandriften.

De hoofdstukjes worden afgewisseld met “De gazetten”. Krantenberichten en feitelijke verhandelingen over de arrestatie van van Eijken en het proces, die een goed licht werpen op de gang van zaken bij een proces voor het hof van assisen.( Het assisenhof is een rechtscollege samengesteld uit een volksjury, een begrip dat in Nederland niet bekend is.)

Vergis u niet, dit is een rauw boek, niet te categoriseren. Een roman met fictieve personen, gebaseerd op waar gebeurde criminele feiten, en zeker geen streek- of keukenmeidenroman of feel good boek. Dit boek met zijn mooie Vlaamse uitdrukkingen, zinnen en zinsconstructies, valt buiten mijn comfort zone, en is gelezen op aanraden van Vlaamse leesvriendinnen. Een mooie tip, waar ik jullie dankbaar voor ben. Of van Dievel de Vlaamse ziel heeft geraakt of vertolkt, kan ik niet beoordelen. Hij is zeer zeker een formidabele verteller. Hij doet denken aan Hugo Claus en Louis Paul Boon.

Vierenhalve ster.

NB. Mazout is ABV voor stookolie, maar ook te verkrijgen aan de bar, als een cocktail van ¾ deel bier en ¼ deel cola. Het is maar dat u het weet.

Jac Claasen.

Samen wachten op, om te recenseren

Collage april 2017 deel 2

En daar zijn we weer!! Heerlijke boeken komen weer onze kant op!

**Net verschenen! Ken mij niet van Nadine Barroso en Corina mag hem deze week op de mat verwachten. Whaaaa hoe gaaf hè! Het is Nadine haar tweede thriller en we voelen ons zeer vereerd dat ze ons benaderde. En stay tuned want na de recensie mogen we nòg wat leuks organiseren!

Over Ken mij niet:

Tessa is op de vlucht. Ze is doodsbang dat de man die haar voor het leven getekend heeft, haar opnieuw vindt. Daarom moet ze steeds een nieuwe identiteit aannemen. Overal waar ze komt vallen doden. Wat hebben die met Tessa te maken? Is het mogelijk voor iemand die zo beschadigd is, opnieuw te beginnen?

Ken mij niet is een ijzersterke thriller met een origineel plot.

**Dankzij Overamstel uitgevers / The House of Books mocht onze Karin Niemandsland van Simon Tolkien ontvangen. En natuurlijk deed ze het spreekwoordelijke dansje on her wooden shoes!!

Over Niemandsland:

Aan het begin van de twintigste eeuw groeit Adam Raine op in een Londense achterbuurt. Nadat zijn moeder overlijdt vertrekt hij met zijn vader naar het kolenmijnstadje Scarsdale in Yorkshire. Al snel exploderen de oplopende spanningen tussen de mijnwerkers en hun werkgever Sir John Scarsdale, met dramatische gevolgen. Zijn leven verandert nog meer wanneer de liefde lokt. Tot de oorlog uitbreekt en Adam in de Franse loopgraven van de Somme belandt. (verscheen 20 maart 2017)

**A.W. Bruna Uitgevers organiseert een Blogtour rondom Het meisje uit Brooklyn, de nieuwe thriller van Guillaume Musso en wij mogen meedoen!! Whoop whoop 2 mei begint dit moois dus hou ons in de gaten!!

Over Het meisje uit Brooklyn:

Ik herinner me het moment nog goed. We keken uit over zee, toen Anna me een vraag stelde.
‘Als ik iets vreselijks deed, zou je dan nog steeds van me houden?’
Wat zou jij gezegd hebben? Anna was de vrouw van mijn leven. Over drie weken gingen we trouwen. Natuurlijk hield ik van haar, wat ze ook op haar geweten zou hebben. Tenminste, dat dacht ik. Maar ze begon zenuwachtig in haar tas te rommelen en liet me een foto zien. ‘Dit komt door mij.’
Ik staarde naar haar geheim, verbijsterd, en wist dat onze levens voorgoed veranderd waren. Geschokt stond ik op en vertrok, zonder nog een woord te zeggen.
Toen ik terugkwam was Anna verdwenen. Sindsdien ben ik naar haar op zoek.

**Op 20 april verschijnt bij Uitgeverij Cargo de oorlogs-roman Irena’s Kinderen van Tilar Mazzeo. Één van onze favoriete genres en dus vroegen wij een recensie-exemplaar aan. Whoooop hij komt onze kant op. Heel benieuwd naar dit indringende verhaal!

Over Irena’s kinderen:

Als verpleegkundige wordt de Poolse Irena Sendler in 1942 toegelaten tot het getto van Warschau. Al snel smokkelt ze weeskinderen uit de afgesloten wijk en ze vraagt aan haar familie en vrienden om ze te verbergen. Met de hulp van haar grote liefde, een verzetsstrijder, en een geheim netwerk van vrouwen en moeders weet Irena Sendler uiteindelijk meer dan tweeduizend kinderen uit het getto te bevrijden. De kinderen worden verstopt in grafkisten en via geheime routes door het riool weet Irena met gevaar voor eigen leven de nazi’s te omzeilen. Van elk kind dat ze wist
te redden schreef Irena Sendler de naam en ware identiteit op, zodat hun families ze zouden vinden als de oorlog ooit voorbij zou zijn.

**En dan kregen we van Michiel Geurtse de vraag of wij zijn debuut-roman Piet Kreel is nog wel op wilden pakken. Maar natuurlijk en deze is dan ook onderweg naar het altijd mooie Drenthe voor een recensie van onze Kaat. Zin innn.

Over Piet Kreel is nog wel:

Piet Kreel is nog wel is een roman over het lief en leed van een man op hoge leeftijd, die het liefst zou willen dat alles weer zoals vroeger was. Helaas voor hem wordt hij meer het heden ingetrokken dan hem lief is. Net nu hij denkt dat hij rustig en onbekommerd in zijn woonkamer naar klassieke muziek kan luisteren, komt hij in allerlei verwikkelingen terecht. Hij vraagt nergens om, maar krijgt ze gratis en voor niets. Piet neemt dat zijn jonge buurvrouw Tess kwalijk – zij sleurt hem té snel de moderne wereld in. Alsof hij al niet genoeg aan zijn hoofd heeft om met zijn vlinders van het verleden en het heden af te rekenen.

Het verhaal neemt je met de nodige humor en daarbij een vleugje drama mee in het leven van Piet Kreel. Van het WK in 1974 tot een modern rockconcert in het heden aan toe. Waar menig oudere zou grijpen naar een paracetamol klemt Piet zich vast aan zijn platenspeler. Lang leve Bach en lavendel!

Corina las: Zoektocht terug-Marina Folkers****

zoektocht terug.jpg

Met dank aan Uitgeverij Ellessy voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Marina Folkers

Uitgever: Ellessy

Aantal pagina’s: 358

Genre: Roman

Verschijningsdatum: april 2017

Over de auteur:

Marina Folkers woont in Barneveld. Haar hart ligt bij het schrijven van romans. Ook heeft ze een tijdje geschreven voor En Route, een blad voor Frankrijkliefhebbers. Ze laat zich graag inspireren door mooie muziek en is verliefd op Londen, waar ook haar debuutroman Faye en Sean, a love story zich afspeelt.

( Bron: http://www.ellessy.nl )

De cover:

Strand, rotsen, wolken en mooie kleuren. Mooi, rustig, I like it!

Achterflap:

“Ze hield haar adem in. Dit kon niet waar zijn. Toch… die stem… Het was alsof ze teruggezogen werd in de tijd.”

Wanneer Caitlin een paar dagen met een vriendin naar Londen gaat, laat ze haar vriend Steven met tegenzin achter in het Noorden van Engeland. In de hoofdstad kruisen heden en verleden elkaar geheel onverwachts. Al haar zekerheden, waaronder haar jarenlange, stabiele relatie, worden aan het wankelen gebracht. Ze klampt zich vast aan haar dromen, waarbij ze probeert een pijnlijk geheim verborgen te houden. Dit wordt haar echter moeilijk gemaakt door Max Jordan – filmster en befaamd charmeur -, die met plezier aan haar overtuigingen rammelt en daarmee de boel nog meer op de kop zet.

Via het bruisende uitgaansleven van Londen en de stranden van Cornwall raakt Caitlin het spoor totaal bijster. Lukt het haar de weg weer terug te vinden?

Mening:

Marina heeft een fijne schrijfstijl en neemt je gelijk vol mee in de chaotische gevoelens van Caitlin. De omgeving, de personages ze worden mooi uitgewerkt en je voelt met Caitlin mee. Soms zou ik haar tijdens het lezen een schop onder de kont willen geven. Jemig wat een badmuts af en toe.

Vanaf het begin is het duidelijk waar het verhaal heen gaat alleen via welke omwegen zal dit gaan en wat is toch dat geheim van Caitlin? Heerlijk om daar tijdens het lezen over te fantaseren en je tegelijk af te vragen of er echt zulke mannen en vrouwen bestaan? Ik kom ze hier in en rond Amsterdam niet tegen dus misschien moet ik maar eens naar Londen?

Als het geheim van Caitlin boven water komt, krijg ik zowaar tranen in mijn ogen en zijn bepaalde keuzes die ze maakt wat beter te begrijpen. Alleen maakt het Max Jordan weer minder te begrijpen. Heerlijk gewoon!

Zoals het een liefdesroman betaamd is het einde mooi, romantisch en klopt het van A tot Z. Marina heeft hier echt een heerlijke feelgood-liefdes-roman neergezet en ik heb echt genoten.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Leesplezier: 4

Originaliteit: 3.5

Romantiek: 4

Afgerond naar boven vier sterren voor Zoektocht terug.

Corina Nieuwenhuis.

Bernadette las: De strijd om Verona-Melinda Taub****

de strijd 2

Gastrecensie:

Titel: De strijd om Verona

Auteur: Melinda Taub

Verschenen in maart 2017

Genre: Young Adult

Aantal pagina’s: 384

Uitgeverij: Q

ISBN 978902140514

Sterren:  4 (5 voor het verhaal, 3 voor de cover.)

Na de tragische afloop van het liefdesverhaal van Romeo en Julia, zwoeren hun families de ruzie bij te leggen. In de nasleep van de begrafenissen blijft de vete toch steeds weer opborrelen.

Escalus, de prins van Verona, is de wanhoop nabij. Hij bedenkt een plan wat de Montecchi en de Capuletti eindelijk moet verenigen: een huwelijk. Rosalina is een nicht van de Capuletti. Er wordt haar opgedragen met Benvolio Montecchi te trouwen. Daar zit ze totaal niet op te wachten, en Benvolio ook niet. Ze hopen dat als ze een andere manier vinden om de vete te beëindigen, ze onder het verplichte huwelijk uit kunnen komen. Maar waar moeten ze beginnen?

We beleven het verhaal vanuit de derde persoon. We volgen de gedachtegang van o.a. Rosalina en Benvolio. Hun strijd om maar niet met elkaar te hoeven trouwen zorgt voor vele strubbelingen tussen de strijdende families Montecchi en Capuletti. De haat die de families voor elkaar voelen is door Melinda erg duidelijk omschreven. Er is geen twijfel over mogelijk, ze haten elkaar enorm en het wordt de jongelingen (prachtig woord) met de paplepel ingegoten. Rosalina is tot alles bereid om maar niet te hoeven trouwen met Benvolio. Ook als dit betekent dat ze tegen de prins in moet gaan.

De cover:

Op de cover zien we een rode roos, een zwaard en een vaandel. De cover past bij het verhaal, maar het zorgt er niet voor dat ik het boek zou oppakken.

Mijn mening:

Ik hou niet van romans. Het verhaal is vaak te zoetsappig en er is nergens een spannend plot te bekennen. Dit geldt totaal niet voor De strijd om Verona. Wauw wat een mooi verhaal. Melinda Taub maakt handig gebruik van de personages van het prachtige verhaal Romeo and Juliet. De personages die ze er zelf heeft bij verzonnen passen er perfect bij. Hoe het verhaal is omschreven, (af en toe wordt er gebruik gemaakt van de Shakespeare methode) zorgt ervoor dat De Strijd om Verona echt als een vervolg op Romeo en Julia voelt.

Bernadette Lugies.

Karin las: Restafval-Katrien Van Effelterre****1/2

Restafval

Met dank aan Katrien Van Effelterre voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Katrien Van Effelterre

Uitgever: aquaZZ

Aantal pagina’s: 350

Genre: Thriller

Verschijningsdatum:  april 2017

Over de auteur:

Katrien Van Effelterre (1979) promoveerde na haar studie Germaanse taal- en letterkunde met een doctoraatsonderzoek naar terugkerende doden in de volkse vertelcultuur. Door haar creativiteit, rijke fantasie en passie voor schrijven, verruilde ze later academische publicaties voor fictie.

( Bron: www.katrienvaneffelterre.com )

Cover:

Mooie kaft! De sfeer is bedrukt, zorgelijk en het kindje met de fiets zet te denken. Pas na het lezen wordt het tekeningetje linksboven het meisje me duidelijk. Dat is het enige wat ik wat minder mooi vind, maar passend.

Achterflap:

Voor je kind doe je alles. Want als je kind gelukkig is, ben jij dat ook. We maken kinderen om zelf gelukkig te zijn. Hoe onzelfzuchtig zijn we dan?

Een moeder die door het kinderdagverblijf wordt opgebeld omdat haar dochtertje ziek is geworden, wordt op het parkeerterrein neergeschoten. Het tragische incident wordt gevolgd door een reeks van misdaden die op een uiterst bizarre wijze met elkaar verbonden zijn.

De maakbaarheid van geluk heeft een hoge prijs.

Patricia Rodiers en haar team staan voor een raadsel. Met de hulp van Marnix Veldkamp probeert ze de zaak te ontrafelen. De ontbrekende sleutel saboteert niet alleen de zoektocht naar de dader, maar ook het liefdesgeluk in haar prille relatie.

Restafval is na Levend Aas het afzonderlijk te lezen tweede deel in de thrillerreeks met rechercheur Patricia Rodiers in de hoofdrol.

Mening:

Om maar met de deur in huis te vallen: wat een ge-wel-dig boek vind ik Restafval!

Dit was letters vreten vanaf de eerste bladzijde. Alles wat ik graag tegenkom in een thriller is aanwezig: het is spannend, de personages staan als een huis, de verhaallijnen maken dat je wil doorlezen, het plot klinkt als een klok!

Het boek is prima op zichzelf staand te lezen, maar wat heerlijk om de voor mij bekende personages na Levend Aas weer tegen te komen. De moorden, het recherche team wat laagje voor laagje af weet te pellen tijdens het onderzoek en steeds dichter bij de dader lijkt te komen. En uiteraard Patricia Rodiers zelf. Een vrouw naar mijn hart! Haar privéleven wordt perfect gedoseerd weergegeven, geloofwaardig ook en tussen de spannende passages door vraag je je af of zij en Marnix hier uit gaan komen. Aan de seks zal het niet liggen, en het zorgt alles bij elkaar voor een passend geheel. Dit ligt op de zijlijn want hoofdzaak hier zijn de moorden die opgelost dienen te worden. De schrijfstijl is zalig, het thema kinderwens zo briljant verweven in dit gelaagde, zo goed in elkaar zittende verhaal.

Meerdere malen werd ik op het verkeerde been gezet, werd ik met verrassingen om de oren geslagen en vroeg ik me tot ver in het boek af wie toch verantwoordelijk kon zijn voor deze gruweldaden en waarommm? Wanneer dat dan eindelijk duidelijk wordt, ook geldend voor de titel van dit boek, is het besef daar: wat een goed en heerlijk boek is dit!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Plot: 4.5

Psychologie: 4

Leesplezier: 5

Spanning: 4

Originaliteit: 4

Vier en halve sterren voor Restafval.

Karin Meinen.

*Inschrijving gesloten* Foto verslag: De geboorte van Casa Familia van Nathalie Pagie-Inclusief Winactie!!

Woensdag 26 april en we hebben een winnaar!!! Whoop! Wat een reacties weer! Te leuk! Uit de vele antwoorden en na een lange tijd lootjes vouwen is het…. tromgeroffel*

Ria Kortekaas

Van harte namens ons en natuurlijk namens Nathalie. Uitgeverij Boekerij nogmaals bedankt voor het beschikbaar stellen. Stuur je ons een mailtje met je adres dan komt hij zo snel mogelijk naar je toe!! Laat je ons weten hoe je hem vond???

Dinsdag 11 april mochten wij op uitnodiging van Nathalie Pagie meekijken hoe de eerste 5000 exemplaren van haar nieuwste kindje Casa Familia bij de drukker van de band afrolden! Whoop hoe gaaf is/was dat!!

 

Aangekomen bij drukkerij Wilco ontmoeten wij Nathalie en twee heren die opnames gingen maken voor K.I.K (Kijk In Kunst) LeSa media producties

Bea Vriezema van de drukkerij leidt ons na een bakje koffie rond in de drukkerij en jeetje wat indrukwekkend. Bij de band waar Nathalie haar boek al af aan het rollen is vertelt Bea dat het “maar” twee uur duurt om een oplage van 5000 exemplaren te drukken. Zó zeg das best rap!! Neem anders eens een kijkje op hun website via deze link: Drukkerij Wilco

Het gezicht van Nathalie bij het zien van haar boek was onbetaalbaar!

Overal zie je grote pallets en er wordt ons uitgelegd dat het boek onderverdeeld wordt in verschillende katernen en het van achter naar voor gebundeld wordt.

Ondertussen kletsen we natuurlijk ook even met Nathalie en komen we te weten dat ze ongeveer een jaar bezig is geweest met Casa Familia voor het vandaag daadwerkelijk van de pers rolde.

Voor een korte video impressie klik op de link! : Casa Familia: Vers van de pers 

De eerste drukfout vonden wij in de container en Corien probeerde hem te stelen maar het jasje was te klein. Dorrie.

Nog een paar andere foto momentjes met de pallets vol Casa Familia’s en het zat er alweer op. Op de terugweg naar buiten zagen we tot onze horror nog een container vol met boeken die weggegooid gaan worden. Whaaaaaa hoe zonde!!!

20 april is de feestelijke presentatie en och och wat jammer dat we er niet bij kunnen zijn! Maarrrr we mogen wel een exemplaar verloten onder onze leden en volgers! Met een héle dikke dank aan Nathalie en Uitgeverij Boekerij!!

Gaaf hè?!! Je hoeft niet zoveel te doen om te winnen, je kent ons wel. 😀

Alleen maar:

1: Like de Facebook pagina van Nathalie Pagie via deze link: Nathalie Pagie Facebook

2: Like de Facebookpagina van Uitgeverij Boekerij

3: Wees of word lid van onze gezellige Facebookgroep Samenlezenisleuker

4: Mail ons het antwoord op de volgende vraag:

Waar woont Nathalie Pagie?

Ons mail adres is nog steeds Samenlezenisleuker@gmail.com

Woensdag 26 april wordt de winnaar bekend gemaakt.

Succes allemaal!!! Wie weet valt Casa Familia binnenkort bij JOU in de bus whoooooop.

 

 

Leesclub Samenlezenisleuker: Circus Cesaria-De Cover!

Leesclub4 copy

De Leesclub gaat van start en wij willen jullie alvast de bevindingen over de cover laten weten! Whooop best eensgezind allemaal 😀

Mireille:

De cover vind ik prachtig! Heel rustgevende kleuren, een tikje mysterieus en melancholisch.

Amarins:

De cover van het boek vind ik prachtig. Het heeft iets mysterieus. Als je de korte inhoud van het boek leest begrijp je meteen waarom gekozen is voor deze prachtige omslag! De omslag nodigt heel hard uit tot het lezen van het boek, het maakt mij nieuwsgierig naar het hele verhaal.

Carin:

Het laat Noah zien op de tribune. Hij straalt verdriet en eenzaamheid uit. En zit op de achtergrond, als het ware aan de zijlijn van het leven. Op de voorgrond het meisje dat zijn interesse heeft, in de circusbak in de spotlight vol in het licht. Zo staat ze ook in het leven denk ik. Zij ziet er op de een of andere manier ook triest en eenzaam uit. Gave intrigerende voorkant.

Arda:

De cover vind ik eigenlijk wel mooi, spreekt een “soort” van eenzaamheid uit en door de mist mysterieus met een sprankje hoop…..

Ellis:

Ik zie een meisje in het midden van de circuspiste zitten. De schijnwerpers zijn op haar gericht. Haar schouders hangen omlaag. Ze ziet er verslagen uit. De jongen op de tribune lijkt naar haar te kijken. Ik vind dat de cover verdriet uitstraalt. Mooi hoe het meisje op de voorgrond scherp op de foto staat terwijl de jongen op de achtergrond, evenals de rest van de omgeving, wazig is gehouden. De kleuren zijn zacht.

Corina:

Rustig, mystrieus, intrigerend. Drie woorden om te omschrijven dat ik hem prachtig vind.

Karin:

Wat een prachtcover. De kleurstelling, de sfeer. Op uiterlijk zou ik dit boek direct oppakken en de achterflap willen lezen!

Evy:

Ik vind de cover van het boek prachtig! Het is getekend denk ik? En geen foto? Maar dat kan ik niet helemaal goed zien. In ieder geval komt het thema van de titel duidelijk naar voor : circus. Maar de ring is leeg, op de geknielde en zichtbaar moedeloze vrouw na. Zij wordt vanaf de tribune nauwgezet gadegeslagen door 1 man.
De cover straalt erg veel eenzaamheid uit. Maar door de man wordt het ook onheilspellend. Als ik een tijdje naar de cover kijk en het niet ontleed maar het geheel opneem dan krijg ik wel al een knoop in mijn maag van de beklemming/paniek. Je zal daar maar zitten…halfnaakt en bekeken…alleen….
Ik vind de kleuren ook erg mooi. Sober maar elegant!
Zeker een boek dat ik in de winkel zou oppakken!

Bernadette:

Op de cover zien we een meisje (mag je het zo noemen?) terneergeslagen op de grond zitten. Op de tribune zit een jongen het meisje te bekijken. De omgeving waarin ze zich bevinden is overduidelijk een circus. De cover zorgt er echter niet voor dat ik het boek zou oppakken als ik het in een boekwinkel zou zien liggen. Ik vindt het nogal een treurige cover (wat weer bij het verhaal lijkt te passen).

Anja:

Op de cover zie je 2 personen, 1 in de circus ring en 1 erbuiten, beiden stralen een soort eenzaamheid uit….Nodigt zeker uit te lezen, wat is er met deze 2 personen, wat verbindt hen en wat zorgt ervoor dat ze ondanks dat ze samen in het circus zijn toch alleen zijn. Er hangt een soort mist in de circustent en dat geeft het vermoeden dat er meer speelt dan dat men  nu kan zien.

En dan mogen we nu beginnen met lezen, whoohoooo. We hebben er zin in! Tot het volgende item!

 

Over Circus Cesaria:

Een tragisch verlies heeft ervoor gezorgd dat Noah zijn verdriet al wekenlang in alcohol verdrinkt. Als hij een baan aangeboden krijgt bij een reizend circus, ziet hij geen reden om niet te gaan. Deze drastische verandering kan precies zijn wat hij nodig heeft.

Er lopen veel interessante mensen rond op het circusterrein, maar degene die eruit springt, is een meisje van zijn leeftijd dat voor iedereen een glimlach klaar heeft. Terwijl haar aanwezigheid hem uit een donkere put trekt, lijkt zijn nabijheid het tegenovergestelde effect op haar te hebben.

Corina las: In onschuld-Melissa Skaye****

 

InOnschuld Pumbo 5 januari (4)

Met dank aan Uitgeverij LetterRijn voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Melissa Skaye

Uitgever: LetterRijn

Aantal pagina’s: 280

Genre: Thriller

Verschijningsdatum:  maart 2017

Over de auteur:

Melissa Skaye is in 1972 geboren te Amsterdam. Tegenwoordig woont ze met haar man en twee kinderen in Hoorn. In 2013 maakte Melissa haar thrillerdebuut met Virtuele Tango, de start van de zogeheten VT-reeks. In onschuld is een losstaande thriller. Het vierde deel van de VT reeks zal verschijnen in november 2017.

(Bron: http://www.letterrijn.nl)

De cover:

Een vrouw in een mist van spinnenwebben? Geesten? Mooi, duister en ja dat maakt nieuwsgierig.

De achterflap:

Yara de Best is een 31-jarige single, woonachtig in Hoorn, wiens leven op z’n kop komt te staan als ze op een dag wakker wordt in haar eigen achtertuin. Ze is bont en blauw, schaars gekleed en smerig en kan zich niet herinneren hoe ze daar terechtgekomen is.  Ze komt in contact met Kyle Hendriks, een oude bekende die hypnotherapeut is. Door middel van hypnose komt ze langzamerhand te weten wat haar voor gruwelijks is overkomen. Yara is door een vreemde in het donker gevangen gehouden en gedwongen in haar verleden te duiken, terwijl ze het juist al jarenlang krampachtig probeert te negeren. Elke keer als haar ontvoerder Yara door middel van kernwoorden dwingt na te denken, krijgt haar losbandige leven betekenis. De sleutel van haar lot ligt in het verleden en hangt samen met haar tot dan toe altijd best bewaarde, grootste geheim.

Mening:

Zo wat een begin. Wie legt Yara in haar tuin? Geknakt en gebroken? En vooral waarom? De laatste zin van hoofdstuk één: “De wraak is mank; zij komt langzaam, maar ze komt.” maakt dat je het boek niet meer weg wilt leggen.

Melissa heeft een fijne schrijfstijl. Beeldend, gevoelig en duidelijk. Heden en verleden wisselen elkaar af, wat goed wordt aangegeven en je lange tijd in het duister laat tasten naar de connectie. Het verleden van Yara haalt haar langzaam in en onverwachtse gebeurtenissen volgen elkaar in een mooi tempo op en je blijft piekeren hoe of wat. Subtiele hints maken dat je een vermoeden krijgt, maar het lijkt te ver gezocht. En wat is toch dat ene grote geheim?

En dan is daar dé ontknoping en zit je de laatste paar hoofdstukken op het spreekwoordelijke puntje van je stoel! Mooi gedaan en het getuigt van echte schrijverskwaliteit.

Conclusie:

Een mooi opgebouwd verhaal, misschien af en toe wat too much, maar zeker gegarandeerd voor een paar heerlijke leesuurtjes. Hou je van psychologische spelletjes en wraak? Oppakken dit boek.

Schrijfstijl: 4

Leesplezier: 4

Originaliteit: 4.5

Plot: 4

Spanning: 4

Psychologie: 4

Vier sterren voor In onschuld.

Corina Nieuwenhuis.