Jac las: Doodsimpel-Peter James****

Doodsimpel

Peter James – Doodsimpel ****

Peter James is een van de bestverkopende thrillerauteurs ter wereld. In de zeer succesvolle serie over inspecteur Roy Grace zijn alle delen afzonderlijk te lezen. Peter James produceert ook films en tv-series. Zijn boeken worden vertaald in meer dan dertig landen, en de totale wereldwijde oplage van het aantal verkochte boeken overstijgt ruimschoots de 18 miljoen exemplaren.

Plot:

Het verhaal handelt over een uit de hand gelopen grap van een aantal vrienden die hun grote pestkop Michael Harrison gaan terugpakken. Harrison is altijd haantje de voorste als het er om gaat zijn vrienden met zieke grappen te pakken te nemen. Drie dagen voor hij gaat trouwen met de bloedmooie Ashley Harper, wordt hij op de vrijgezellenavond zo zat als een Maleier in een doodskist begraven, vergezeld van een fles whisky, een walkietalkie en een playboy. Studentikozer kan het niet. Hij zal zweten. Het is de bedoeling dat hij na een paar uren weer wordt bevrijd uit zijn lugubere onderkomen. Maar, er gebeurt iets vreselijks. Zijn maten komen om bij een verkeersongeluk.

Wat gebeurt er met de levend begraven Michael Harrison? Niemand weet waar de kuil gegraven is waarin de lijkkist met Harrison ligt. Hoofdinspecteur Roy Grace wordt ingeschakeld en begint aan een race tegen de klok.

Conclusie:

Doodsimpel is het eerste boek van Peter James dat ik lees. Een bepaalde overredingskracht van leesvriendinnen was daar voor nodig.

Peter James is een meester in het creëren van spanning. Zijn schrijfstijl trekt je snel het verhaal binnen, en laat je niet meer los. Door afwisselend te werken vanuit de perspectieven van Roy Grace, Michael Harrison en andere sukkels en slechteriken, ontstaat  een uitermate spannende thriller. James hanteert zorgvuldig de cliffhanger. Met als gevolg een constant aanwezige spanningsboog die noopt tot doorlezen.

Na afloop van het 384 blz. tellende verhaal realiseerde ik me dat ik het boek in no time had doorgeploegd.. Terwijl mijn leesstijl kalm en bedaard is, de details opnemend en genietend van oneliners of mooie zinnen.

James lees je als een alles vernietigende orkaan, die pas tot stilstand komt als de laatste bladzijde gelezen is. Peter James kan schrijven, zeker, het plot is sterk in elkaar gestoken. Details en dialogen zijn prima in orde. Het deed mij bv. deugd een poster van Jack Vettriano aan te treffen aan de muur in de woning van Ashlye Harper

Peter James is naar mijn mening duidelijk een auteur met beperkingen. Wat mij vooral in het begin irriteerde waren de plastic figuren, de Kens en Barbies, de gebotoxte poppen die allemaal zo bloedmooi zijn, allemaal zo hartstikke lief, hartstochtelijk in de liefde, zo vertederend zijn en o zo succesvol en maatschappelijk geslaagd. Wat een keukenmeidenfiguren! Zijn hoofdfiguren zijn eendimensionale trekpoppen. Dat beeld draait wel enigszins bij in de loop van het verhaal. Gelukkig.

De schrijfstijl van James is ouderwets en oubollig, Wij zijn sinds Stieg Larsson’s Millennium trilogie en ook daarvoor al bij Henning Mankell en  Maj Sjöwall en Per Wahlöö en nadien bij al onze Scandinavische vrienden verknocht geraakt aan een stijl van schrijven, waarbij eens goed gekeken wordt hoe iemand in elkaar zit, en ook maatschappelijke misstanden een al dan niet prominente rol krijgen in het verhaal.

Peter James kent een verhaallijn, en die loopt kaarsrecht van begin naar eind, geen uitstapjes, wel beperkte uitweidingen over zaken die samenhangen met het onderzoek,  bv. de gang van zaken in een mortuarium, maar geen andere verhaallijnen die op een gegeven moment elkaar kruisen of op het eind van het boek bij elkaar komen, en door de auteur in een explosief slot uit de doeken wordt gedaan. Niets van dat alles bij Peter James. Hij bouwt uiterst vakkundig spanning op – tenslotte het wezenskenmerk van de thriller-,  en laat het daarbij. Het boek biedt voor mij geen verdere uitdagingen en dat is jammer. Zal ik nog een boek van Peter James ter hand nemen? Zeker, op zijn tijd. Zijn boeken hebben geen prioriteit.

De waardering:

De gecreëerde spanningboog  is boven alle lof verheven en verdient vijf sterren. De overige genoemde factoren nuanceren het beeld.

Totaal: 4 sterren.

Jac Claasen.

Gepubliceerd door

Samenlezenisleuker

Recensies, winacties, tips, leesclubs, columns, een kort verhaal of interviews! Kortom, alles wat maar gezellig en leuk is met betrekking tot boeken :-D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s