Leesclub Over het spoor: Groepsrecensie Jac, Elsa, Inge en Katrien!

img_5596

Over de auteur:

Eva Keuris (1978) studeerde in 2005 af aan de opleiding Writing for Performance van de HKU. Tijdens haar studie werkte ze ruim vier jaar als dialoogschrijver en eindredacteur voor de soap Onderweg naar Morgen. Ze schrijft verschillende televisieseries en toneel. Met haar toneelstuk Addergebroed won ze in 2005 de Hollandse Nieuwe Toneelschrijfprijs. Op dit moment is zij eindredacteur bij SpangaS, geeft zij les aan de Schrijversacademie en werkt zij mee aan verschillende speelfilms. Over het spoor is haar debuut.

(Bron: http://www.uitgeverijprometheus.nl)

De achterflap:

Op donderdag 21 augustus verschijnt de naam van Jordi de Wit om 20.30 uur op de politietelex. Het tienjarige jongetje is door zijn moeder als vermist opgegeven. Om 23.34 uur ziet agente Wilma de Rijk iets drijven in het riet van een vijver in het natuurgebied tussen Hilversum en Bussum, ongeveer anderhalve kilometer van de speelplaats waar Jordi voor het laatst werd gezien. De staat waarin het lichaam wordt aangetroffen, maakt al snel duidelijk dat het jongetje niet uit zichzelf in het water beland is. Jordi de Wit wordt op 30 augustus begraven. Zijn hele school is aanwezig, hij is nog nooit zo populair geweest.

Kort na de moord worden drie puberjongens opgepakt. Wanneer zij na hun gevangenisstraf vrijkomen, besluit ghostwriter Stella uit fascinatie voor de zaak en de dubieuze schuldtoekenning een boek te schrijven over de meest charismatische, hoogopgeleide van het stel, de enige van ‘de goede kant van het spoor’ in Hilversum: Ingmar. Voor hem en zijn reputatiegerichte familie is het de kans om zijn onschuld te bewijzen en zijn imago te verbeteren, zodat zijn toekomst er zonniger uit komt te zien. Naarmate Stella en Ingmar dichter bij elkaar komen, lijkt de waarheid echter steeds verder weg te raken. Maar íemand moet toch weten wat daar gebeurd is, die avond?

De cover:

Jac:

De cover heeft een neutrale uitstraling. Ik zie geen relatie met de synopsis van het boek.

Elsa:

De cover spreekt mij aan ondanks dat ik meestal niet zo van de grote gezichtsfoto’s/portretfoto’s ben. Toch door de kleurstelling en de opvallende plaatsing van de titel valt de cover wel in de smaak bij mij  🙂

Benieuwd naar het daadwerkelijke verhaal!

Inge:

De cover triggert je wel. Die jongen kijkt je echt aan maar is meteen mysterieus. Je zou het spoor bijster worden. Ik ben wel heel erg benieuwd nu naar het verhaal hoor.

Katrien:

Op het eerste zicht, zeg ik dat ik het boek niet zou opnemen in de boekhandel. Foto’s op de cover vind ik sowieso niet zo fijn. In dit geval is het een gezicht redelijk dichtbij gefotografeerd en dat stoot mij af. Weliswaar kan ik van het gefotografeerde gezicht wel zeggen, dat het boekdelen spreekt. Een karaktervolle uiting met een diepe droefenis.

De keuze van de gele kleur om de titel weer te geven, vind ik ook niet zo geslaagd. Maar wellicht zal de verklaring hiervan duidelijk worden tijdens het lezen van dit boek. De titel daarentegen triggert wel.

“Over het spoor” kan vele richtingen uitgaan. Nieuwsgierig zie ik uit waar deze heen leidt. De naam van de auteur vind ik wel goed geplaatst. Sereen, klassevol, duidelijk maar niet overheersend, zachtjes neergestreken op een plaats met een totaal zicht. Fijn gevonden!

Meningen:

Jac:

Eva Keuris hanteert een zeer heldere, intelligente schrijfstijl. Het is een lust om de goed geconstrueerde en doordachte zinnen te lezen, echter lang niet overal. Het boek bevat nogal wat langdradige passages. Overigens zal het lezen van dit boek geen problemen opleveren. De indeling van het boek is niet alledaags. De proloog en het daaropvolgende feitenverslag in de vorm van een proces-verbaalachtig verhaal, wekken verwachtingen die in het vervolg van het boek niet worden waargemaakt.

In de tijdlijn van het boek worden de gesprekken met toenmalige hoofdrolspelers en nevenfiguren afgewisseld met aantekeningen voor het boek en fragmenten uit het gevangenisdagboek van Ingmar.

Elsa:

Dit literaire thriller debuut mocht ik lezen voor de leesclub van Samenlezenisleuker, mede dankzij uitgeverij Prometheus Amsterdam.

Persoonlijk vind ik het altijd leuk kennis te maken met nieuwe auteurs, dus ik was dan ook aangenaam verrast dat ik deel mocht nemen aan de leesclub en zeer benieuwd naar het boek. Het verhaal gaat vooral over ghostwriter Stella, die een fascinatie heeft voor een moordzaak op een tienjarige jongen, die een aantal jaren terug heeft plaatsgevonden. Voor deze moord zijn toentertijd drie oudere jongens veroordeeld.

Op het moment dat Stella zich vast gaat bijten in de zaak voor haar werk, zijn de jongens al vrijgekomen. Tevens wordt ze door 1 van de veroordeelde jongens benaderd om een boek over de zaak te schrijven. Ze besluit met hen op zoek te gaan naar de waarheid rondom de moord. Wat is er toen gebeurd, en wie is er echt verantwoordelijk?

Inge:

Het verhaal begint met een intro over de dood van Jordi. Dit vond ik heel erg origineel, en vanaf dit moment had het boek me al te pakken. Hierna maken we een grote  sprong naar 2015. Stella Lammers heeft een creatieve schrijfopleiding gevolgd, en woont op zichzelf in Amsterdam. Ze heeft al verscheidende boeken geschreven, maar onder geen boek staat haar naam. Ze wil dolgraag een boek schrijven met haar naam er onder en de kans krijgt ze dan ook. Ze mag een boek schrijven over de veroordeling van Ingmar Van Amerongen. Hij en zijn twee vrienden Julian en Remi,  zijn veroordeeld voor de moord op Jordi. Ingmar heeft 7 jaar onterecht in de gevangenis gezeten.

Deze opdracht krijgt ze wanneer de vrienden op vrije voeten komen te staan. Stella komt in contact met Ingmar, en is meteen onder de indruk van hem. Stella wil niet alleen zijn naam zuiveren, maar  wil ook zijn verhaal vertellen en gaat op onderzoek uit. Ze interviewt alle betrokkenen zoals de ouders van Ingmar en de oma van Julian. Ook gaat ze in gesprek met Remi en Julian.  Stella en Ingmar krijgen gevoelens voor elkaar, en beginnen een relatie,  maar of haar dit dichterbij de waarheid brengt is nog maar de vraag. Stella wil haar eigen draai geven aan het boek,  maar dit vindt Ingmar niet zo fijn.

Katrien:

Bij aanvang van het boek vond ik het best wel goed.  Een leuke, maar vooral goede schrijfstijl liet toe om rap in het verhaal te komen. Wat op de achterflap werd vermeld, voelde ik stilaan het verhaal binnensluipen.

De eerste 8 hoofdstukken bleef ik erin geloven, en wou ik het verder nog een kans geven, alhoewel daar al zeer duidelijk het gemis van een thriller merkbaar was. De kracht van het boek wat ik voelde in het begin, leek te smelten als sneeuw voor de zon. Er is weinig dialoog, maar dit stoorde mij echt niet, wel hier en daar het misplaatsen van leestekens. Dit boek wordt onder de noemer “psychologische thrillers” gecategoriseerd, maar het thrillergehalte is echt wel zoek in het boek. Het psychologische herkende ik wel, maar bleek uiteindelijk niet sterk genoeg te zijn, en verdween met mondjesmaat.

Jac:

De karaktereigenschappen, de angsten, de dromen, de mislukkingen en de achtergronden van de drie hoofdrolspelers worden uitputtend beschreven, en onder het psychologische fileermes gelegd. Het gehele boek is doortrokken van een zoektocht naar de waarheid. Als die waarheid uiteindelijk gevonden wordt, besluit ghostwriter Stella bepaalde hoofdstukken te schrappen onder het motto dat zaken die nooit worden opgelost, altijd zullen blijven hangen in het geheugen van de mensen en zullen blijven fascineren. Haar motivatie: dat verhaal, alleen dat verhaal wil ik schrijven.

Af en toe verdenk ik er Eva Keuris ervan een satire te hebben willen schrijven over het keurige dorp dat Hilversum schijnt te zijn. De onmogelijke, door de omstandigheden gedreven relatie tussen Stella en Ingmar, die gedoemd is te mislukken, is een duidelijk afgebakende verhaallijn

Elsa:

Over het geheel gezien leest het verhaal gemakkelijk weg door de fijne vlotte schrijfstijl, en ik had het dan ook in een record tempo uit. Het boek is opgedeeld in vele korte hoofdstukken, waardoor je constant geprikkeld wordt om verder te lezen en nieuwsgierig blijft.

Wat ik wel miste in dit debuut was het thrillerkantje. Er kwam weinig dreiging en spanning in naar voren, zoals ik graag in (al dan niet literaire) thrillers ervaar. In het verhaal wordt er meer ingegaan op de gedachtegang en gevoelens van de personages, wat overigens zeker wel diepgang geeft en het psychologische thrillergenre versterkt.

Inge:

Mijn eerste indruk van het boek zelf is dat het een mooie stevige kaft heeft met een indrukwekkende cover in mooie kleuren. Krijg ook direct zin om er in te beginnen. De cover past voor mij goed in het verhaal. Wel had ik een andere titel gekozen. Vind dit niet echt bij het verhaal passen. Er wordt maar heel even over Het Spoor gesproken.  Het boek  heeft een prettige schrijfstijl en leest vlot weg.  Wel mist voor mij de spanning.  Of het dan de naam thriller mag hebben is de vraag.  Wel zit het psychologisch goed in elkaar.  Af en toe vind ik dat schrijfster Keuris te diep in gaat op de familierelaties.

Katrien:

De personages heeft ze naar mijn gevoel, goed uitgediept.  Wel vond ik het een beetje een gemiste kans door het verhaal van de ouders, alsook hun gemoedstoestand bij vrijlating van de schuldigen, nauwelijks aan bod te hebben gebracht. Precies of zij telden in het verhaal niet mee. Voor mij is het verhaal niet echt realistisch, waardoor het mij minder en minder boeide om verder te lezen. Het slot zag je mijlenver aankomen, en volgens mij heeft Eva Keuris daar nog tal van pagina’s willen aanbreien die geen meerwaarde brachten.

Conclusies:

Jac:

Het loze etiket “Literaire thriller” neemt wederom een prominente plaats in op de cover. Edoch, het begrip “ Literaire thriller” is een inhoudsloze kwalificatie, een soort spooktitel, naar analogie van het spooknieuws. Een thriller is Over het spoor niet, het is een aangenaam voorkabbelende, spanningsloze,  roman in een onderzoek naar de motieven en de waarheid in een moordzaak, waarin de daders hun straf al hebben uitgezeten.

Een uitstekend debuut waarbij liefhebbers van Nicci French zich zeker in kunnen vinden.

3,5  sterren.

Elsa:

Ook worden de gebeurtenissen in een realistisch tijdsbeeld geplaatst, doordat bijvoorbeeld in het boek de moord op Pim Fortuyn benoemd wordt. Dankzij Over het spoor ben ik zeer benieuwd naar toekomstig schrijfwerk van Eva Keuris.

Ik geef dit boek 4 sterren.

Inge:

De ontwikkelingen waren soms verrassend voor mij, soms voorspelbaar maar is geen moment saai geweest. Een prettig boek en een mooi debuut van Eva Keuris. Blijf haar zeker volgen, en zal een volgend boek ook zeker gaan lezen.

Het krijgt van mij 3 sterren.

Katrien:

Wat ik zeker ook wil meegeven, is dat ze een goede schrijfstijl heeft, waardoor het wel vlot leest, maar er is nog een beetje werk om het verhaal boeiend te houden. Wellicht zal ze in haar boeken verder meegroeien, wat betekent dat dit als debuut wel in orde is.

De cover: 3 sterren

Personages: 3 sterren

Schrijfstijl: 4 sterren

Verhaal: 2,5  sterren

Een mooi gemiddelde van drie en halve sterren voor Over het spoor!

 

Advertenties

Gepubliceerd door

Samenlezenisleuker

Recensies, winacties, tips, leesclubs, columns, een kort verhaal of interviews! Kortom, alles wat maar gezellig en leuk is met betrekking tot boeken :-D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s