Jac las: Gevaarlijke Dame-Martina Cole****

gevaarlijke-dame

Martina Cole. ( Essex, 1959)

Vanaf  1992 tot 2017 heeft Martina Cole 23 misdaadromans geschreven, boeken die zich hoofdzakelijk afspelen in het criminele milieu in Londen. De hoofdrolspeelster is meestal een vrouw. Cole is opmerkelijk succesvol in het VK. De totale oplage van het aantal verkochte boeken bedraagt meer dan 15 miljoen exemplaren. Op basis van haar verhalen zijn meerdere succesvolle tv series vervaardigd.

(Bron: http://www.martinacole.co.uk/ en https://en.wikipedia.org/wiki/Martina_Cole)

Plot.

Het verhaal beschrijft de opkomst en de teloorgang van een crimineel Engels gezin in de periode van 1950 -1986. Benjamin Ryan heeft Sarah op 16-jarige leeftijd in een achteraf steegje zwanger gemaakt. In 1950 wordt Michael geboren. Later volgen er nog zeven jongens. Maura is de naam van de laatste baby. Het meisje wordt verafgood door Sarah en de acht jongens en opgevoed als een prinsesje. Vader is een gigantische nietsnut en verzuipt zowat zijn gehele uitkering. De armoede is enorm. De schrijnende huisvesting in de krotten in Notting Hill te midden van kakkerlakken en ander ongedierte maakt dat er maar een uitweg is uit de armoede: het criminele circuit.

Michael is een keiharde psychopaat, lang, atletisch en sterk met bliksemsnelle, bizarre stemmingswisselingen die iedereen angst inboezemen. Hij wordt het vriendje van Joe the Fish, een oudere homofiele crimineel en pikt, na zijn overlijden, zijn rijk in en gaat dit uitbouwen. Hij vestigt een crimineel imperium in het West End en het East End.

Maura wil ook de zaak in na een reeks van persoonlijke tegenslagen. De broers vinden het maar niks, maar Michael geeft haar, als zij 17 jaar is,  het voordeel van de twijfel en geeft haar de ijsco- en hotdogwagenssector  om zich te bewijzen. Zij slaagt met glans en wint het vertrouwen van de troepen. Maura heeft een ding voor op Michael: zij is koel en berekenend en hanteert het motto : “Denk met je hoofd en met niet met je hart”. Michael en Maura worden als twee handen op de buik en leiden samen het criminele bedrijf. Tegenstellingen en conflicten kunnen niet uitblijven.

Langzaam maar zeker wordt Maura Ryan de grote vis. Maura is de gevaarlijke vrouw geworden, de vrouw die over de informatie en de middelen beschikt om talrijke mensen te vernietigen de mensen die de familie had omgekocht en afgeperst. Tot in de hoogste maatschappelijke kringen van politiecommissarissen, rechters, kamerleden en projectontwikkelaars.

Het moge duidelijk zijn, Maura was slim en besefte dat het grote geld in de jaren die komen zouden, gelegen zou zijn  in de ontwikkeling van de oude havengebieden, de Docklands. Maura had een bom in haar handen en moest hoe dan ook uitgeschakeld worden.

Martina Cole zorgt voor een mooie afsluiting. ( Deed me een beetje denken aan de Millennium trilogie). Het donderende einde is een aanklacht tegen de echte criminelen: het schorem uit de hogere klasse van de Britse samenleving, de corrupte commissarissen en politie agenten, grootindustriëlen, projectontwikkelaars, rechters en politici die met een gouden handdruk stil naar huis gestuurd worden terwijl het schorem uit de onderwereld wordt uitgezwaaid met een geweersalvo.

Conclusie.

Het  boek is jarenlang een van de best gelezen thrillers in de Engelse gevangenissen geweest. Daar kan ik me iets bij voorstellen. De mores in de strip- en de hoerententen, de onroerend goed maffia en de strijd om de docklands, de upperclass die te kijk wordt gezet als een stelletje zakkenvullers en profiteurs, dit soort zaken maakt het boek meer dan boeiend.

In feite is het een hard en rauw boek over de opkomst en val van een gangsterfamilie met bende oorlogen, afpersing,de IRA, vermenging van de boven- en de onderwereld  en alle mogelijke vormen van criminaliteit die maar mogelijk zijn.

Martina Cole schrijft simpel en eenvoudig, in een beschrijvende stijl met genoeg dialogen om het interessant te houden. Ik heb geen enkele zin twee keer behoeven te lezen. Regelmatig kom je hoofdstukjes tegen die veel gemeen hebben met het schilderijtje van het zigeunermeisje met de lange haren en  tranen van Bragolin: over de top, camp, kitscherig, keukenmeidenromantiek, guilty pleasure.

Geen psychologische diepgang maar recht op neer gaande sentimenten en emoties, het is allemaal overvloedig aanwezig. Cole schrijft boeiend ,voor je het beseft, schieten de bladzijden voorbij. Fraai vermaak voor boeren,buitenlui, vrije burgers en gedetineerden.

Vier sterren.

Jac Claasen.

Naschrift.

Martina Cole wordt sinds 2005 niet meer uitgegeven in Nederland, voor zover ik heb kunnen nagaan. Het door mij gelezen boek was een Poema Pocket uit 1993. Uitgever: Luitingh-Sijthoff. Alles is verkeerd aan deze uitgave: kuipje boter formaat, 8 punts letter, draak van een cover. Het geeft wel aan hoe de uitgevers 24 jaar geleden aankeken tegen het fenomeen thriller: weinig marktgericht maar vooral capaciteitsvulling voor de drukpersen. In de website van LS uitgevers wordt Martina Cole niet meer vermeld in het rijtje auteurs. Er is veel ten goede gekeerd. Cole zou in het huidige tijdsgewricht niet misstaan en zou met simpele aanpassingen, met een selectie van haar beste boeken, succesvol in de markt gezet kunnen worden.  Maar goed, daar is wel visie en lef voor nodig.

Advertenties

Gepubliceerd door

Samenlezenisleuker

Recensies, winacties, tips, leesclubs, columns, een kort verhaal of interviews! Kortom, alles wat maar gezellig en leuk is met betrekking tot boeken :-D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s