Leesclub Zoetbitter: Groepsrecensie Yvonne, Jeroen, Kimberley en Miranda

minileesclub

Met dank aan Uitgeverij Prometheus voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Stephanie Danler

Uitgever: Prometheus

Aantal pagina’s: 352

Genre: Roman

Verschijningsvorm: Paperback/Ebook

Verschenen: 13 oktober 2016

Over de auteur:

Stephanie Danler (1983) woont in Brooklyn, New York. Ze is afgestudeerd aan de New School in de richting Creative Writing.

Ze werkte als serveerster in het Union Square Café tot haar roman door een uitgever bij OneWorld ontdekt werd. De rechten van Zoetbitter zijn verkocht aan Engeland, China, Duitsland, Taiwan en Nederland.

Achterflap:

Je ontwikkelt een smaak. Je smaakpalet wordt een plek op je tong waar je registreert. Waar je woorden creëert voor de sensaties in je mond. Eten wordt een op taal gebaseerde kunstvorm. Je zult nooit meer simpelweg eten.

Tijdens de benauwde zomer van 2006 laat de 22-jarige Tess haar alledaagse, provinciale leven achter zich en vertrekt naar New York voor een nieuwe start. Als plattelandskind is Tess niet opgewassen tegen de losgeslagen levensstijl van de schreeuwerige New Yorkers. Ze huurt een kamer in Brooklyn en slaagt erin een baan te vinden als assistent-kelner bij een befaamd restaurant in Manhattan.

Tess sleept je mee door het chaotische, slopende, fascinerende horecaleven waar ze in belandt, tegen het decor van het genadeloze, rumoerige New York. Ze leert over oesters, champagne, bourgondische omgangsvormen en het nachtleven dat begint na sluitingstijd. Net op het moment dat ze de smaak te pakken krijgt, raakt ze verstrikt in een ingewikkelde maar verleidelijke driehoeksverhouding met een ingetogen, bloedmooie barman en een oudere collega aan wie Tess zich vastklampt als een kind aan haar moeder.

Zoetbitter is een zintuiglijke roman over verlangen, smaak en wat er overblijft na ontnuchtering. Maar boven alles is dit een verhaal over ervaringen: zoet én bitter.

De Cover:

(Jeroen) De cover vind ik erg minimalistisch, maar daar hou ik wel van. Doordat de woorden “Zoet” en “Bitter” in een andere stijl en kleur worden weergegeven, wordt de veronderstelling gewekt dat het over veel tegenstellingen gaat. De cover heeft mij in ieder geval nieuwsgierig gemaakt en ik kan ook niet wachten om te gaan lezen.

(Yvonne) De cover van het boek is erg sober op het eerste gezicht. Maar als je beter kijkt dan onderscheid je een servet, of zakdoek en de letters van wijn? Ik ben nieuwsgierig gemaakt!

(Kimberley) De cover is zo beknopt dat het mij uitnodigt om te lezen. Het geeft nog niks weg en dat is juist iets wat mij nieuwsgierig maakt! Mysterie is iets wat mij aantrekt! Ben heel benieuwd naar het boek!

(Miranda) Als ik naar de kaft van het boek kijk dan roept dat een heleboel vragen op. Gaat het over eten, en aan de kleur van de letters te zien, chocolade of aardbei? Maar eten zal zeker een rol spelen in dit verhaal. En van plattelandsmeisje naar de grote stad. Het eten en leven is daar heel verschillend natuurlijk. Hoe leven mensen in de stad en vooral wat eten ze en wat zijn de omgangsnormen. Ik denk dat de zoektocht naar ware liefde er ook een grote rol in zal spelen. Zoete liefde of bittere liefde? Zal ze het vinden.

Meningen:

(Jeroen) Het verhaal speelt zich voor een groot deel af in het restaurant waar Tess gaat werken en het reilen en zeilen in dit restaurant. Tess is een vrij naïef meisje, ze komt van het platteland en weet vrij weinig van het “echte” leven. Gaandeweg leert ze haar collega’s beter kennen, maar ook het “echte” leven. Ze begint drugs en alcohol te gebruiken en gaat helemaal op in de wereld van het restaurant. Het restaurant wordt haar leven en dat begint ze als “het leven” te zien. Persoonlijk vind ik het alcohol- en drugsgebruik af en toe wat overdreven en onnodig, maar misschien is dat ook wel weer net wat je nodig hebt als je in een dergelijk restaurant werkt, waar de druk hoog is en je een uitlaatklep nodig hebt.

(Yvonne) Volgens de beschrijving een roman die diepgaande smaakbeleving omschrijft en dit terug vertaalt naar emoties en karakters. Zo lijkt het mij tenminste als ik de beschrijving lees.
Helaas is dit naar mijn mening niet gelukt.  Het boek begint erg warrig en ik moet regelmatig teruglezen omdat ik helemaal de draad kwijt bent. De schrijfster heeft de hoofdpersoon de ‘ik’ persoon gemaakt en lijkt soms in dagboekvorm te schrijven maar ook weer niet. De hoofdpersoon komt als dorpsmeisje naar de grote stad en gaat daar in een chique restaurant werken.

(Kimberley) In Zoetbitter volgen we Tess, een jongvolwassen meisje die de stoute schoenen aantrekt en vertrekt naar New York. Ze vindt een baantje in een van de hipste restaurants in Manhattan. Maar is zij wel opgewassen tegen het wilde leven in New York? Al snel in het boek wordt duidelijk dat Tess een nogal bleu persoon is die erg haar best doet om erbij te horen. Ze wil veel leren probeert zich aan te passen waar ze kan.

(Miranda) Maar Jake is nogal gecompliceerd en is verwikkeld in een ingewikkelde relatie met Simone. Ook krijgt Tess te maken met het losbandige leven dat deze mensen allemaal leiden en de misbruik van dranks en drugs. Ze wordt hier stilletjes mee ingetrokken. Het boek leidt je door de verschillende seizoenen. Dat is dan wel leuk.  Ook haar baas Howard is een aparte man, het nette heertje in pak.  Net als Tess denkt dat ze het verder zal schoppen als ze haar baas zijn geneugten geeft wordt ze aan de kant gezet. Het leven is hard!

(Jeroen) De schrijfstijl is soms super, vooral al het om het eten en drinken gaat, maar af en toe vroeg ik me af wat ik nu aan het lezen was. Het leken dan losse zinnen zonder enig doel en dan kon ik er geen touw aan vast knopen. Als dit was consistenter was geweest, had ik het boek zeker hoger gewaardeerd. Het taalgebruik was verder niet moeilijk en goed te volgen.

(Yvonne) Welke functie ze precies heeft wordt mij niet echt duidelijk, het benoemen van de functies is voor mij niet echt heel erg duidelijk geworden. Wel is duidelijk dat ze onderaan de ladder moet beginnen en dat opklimmen vrij lastig gaat omdat de collega’s die hogerop werken er al jaren werken en ook niet van plan lijken om weg te gaan.
In het verhaal krijgt de hoofdpersoon, Tess, les in smaken van bijzonder eten en wijn van Simone, een oudere vrouw die al jaren in het restaurant werkt. Er ontstaat iets van een driehoeksverhouding tussen Simone, Tess en barman Jake maar hoe het werkelijk zit wordt mij niet heel erg duidelijk helaas.

(Kimberley) Het verhaal is er een als geen ander. De stijl is enorm chaotisch en springt dan ook van de hak op de tak. Soms vond ik er geen touw aan vast te knopen en moest ik echt mijn koppie erbij houden om nog te snappen waar het nou over ging. Dit heeft ook redelijk lang geduurd moet ik zeggen. Pas na driekwart van het boek had ik het idee dat er wat meer structuur in het verhaal kwam en viel alles een beetje op zijn plek. Persoonlijk vond ik dit erg jammer want het kostte mij enorm veel energie en inspanning dit boek enigszins te waarderen. Voor mij kwam dit moment ook eigenlijk te laat.

(Miranda) De schrijfster van dit boek heeft net als Tess in een restaurant gewerkt en komt uit New York. Dus die details uit haar eigen leven heeft ze hierin verwerkt.
In het begin van het boek gaat het verhaal nogal van de hak op de tak. Ik moest regelmatig terugbladeren omdat ik de draad van het verhaal kwijt was. Dat is dan wel jammer. Maar een paar hoofdstukken verder werd het beter en begon mij het verhaal echt te boeien.

(Jeroen) Er komen heel veel personages aan bod in het verhaal, allemaal personeel van het restaurant. De personages vind ik, op Tess, Simone en Jake na, erg summier. Je komt wel wat over ze te weten en over het karakter dat ze hebben, maar daar blijft het ook een beetje bij. Hierdoor kun je jezelf ook niet echt verplaatsen in de personages. Tess vind ik een beetje een suf personage. Ze is erg naïef en je kunt goed merken dat ze uit een beschermde, misschien zelfs wat wereldvreemde omgeving komt.

De omgeving wordt daarentegen wel goed omschreven. De sfeer van het restaurant en de horeca in zijn algemeen wordt door Danler goed weggezet en ik kan me voorstellen dat het in het echt ook zo zou gaan zoals het in Zoetbitter gaat. De gebeurtenissen lijken allen erg authentiek en ik heb het meest genoten van de beschrijvingen over de verschillende producten, gerechten en wijnen. Erg gedetailleerd en je kon ze als het ware proeven.

(Yvonne) De onderlinge verhoudingen tussen de personages zijn ingewikkeld, hard en onsympathiek. Ik vind het erg gevoelloos en merk ook dat ik dat enorm mis in het verhaal. Het gevoel van de mensen, de sfeer is doods, kil en strak. Ik kan me totaal niet inleven in de personages en in het verhaal. De laatste 30 bladzijdes verandert dit plotseling even, om dan daarna naar het eind toe weer terug naar het oude te gaan.

(Kimberley) Zo’n beetje aan het einde van het lezen in de leesclub kwam er een vraag. Wat is jouw quote over het boek. Het eerste wat in mij op kwam was:

You hate it, or you love it. I was getting there.

Ik begon het boek pas leuker te vinden toen het nagenoeg ten einde was. Ik kan me wel goed voorstellen dat voor mensen die zelf in de horeca werken of hebben gewerkt het een verhaal is vol herkenning. Echter geldt dit dus niet voor mij.

(Miranda) De schrijfstijl is prima, een goed lettertype ook. Ik zou dit boek zeker aanraden aan mijn vriendinnen omdat dit boek eigenlijk uit het leven gegrepen is. Tess moet vechten om de dingen in haar leven te bereiken. Vechten voor haar baan, de liefde. Met alle complicaties die erbij komen kijken. Dit maakt iedereen mee in het leven. Een heerlijk boek om met een kop thee naast je op de bank te lezen. Het is meer een chicklit.

Conclusies:

(Jeroen) Zoetbitter is een mooi verhaal van een meisje dat van het platteland naar de grote stad en écht leert proeven van het leven. Het leven in het restaurant wordt heerlijk beschreven, vooral het gedeelte waar over eten en drinken wordt geschreven vind ik érg leuk om te lezen. Helaas had ik ook regelmatig stukken die ik totaal niet interessant vond en dat ik het verhaal vond voortkabbelen. Bovenstaande maakt dat ik het boek 3 van de 5 sterren geef. Een prima verhaal, maar mist nog net iets om voor mij 4 sterren of meer te krijgen. 3 sterren dus.

(Yvonne) Het gekke is dat als je de omschrijving leest, denk ik, ook nu weer trouwens, dit is een heel goed smaakvol diepgaand boek maar helaas heeft het mijn verwachtingen niet waargemaakt. Het boek krijgt van mij 2 sterren.

(Kimberley) Ik had van te voren niet echt verwachtingen van het boek. Ik ging er vrij blanco in. Ik had verwacht dat het op een gegeven moment, voor mij een pakkender verhaal zou worden. Dit is deels dus uitgekomen. Het had voor mij alleen veel eerder in het boek gemogen. 2 sterren.

(Miranda) Ik geef het boek 4 sterren toch wel. Het verhaal loopt wel goed. Er zit ook een goed plot in, en de spanningsopbouw vraagt ook wel om verder te lezen. Alleen het einde van het boek is een beetje teleurstellend wel. Ik had het persoonlijk een ander einde gegeven.

Gepubliceerd door

Samenlezenisleuker

Recensies, winacties, tips, leesclubs, columns, een kort verhaal of interviews! Kortom, alles wat maar gezellig en leuk is met betrekking tot boeken :-D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s