Jac las: De eeuwige jacht-Fred Vargas ****

de-eeuwige-jacht

Fred Vargas – De eeuwige jacht

Fred Vargas, pseudoniem van Frédérique Audouin-Rouzeau, (Parijs, 7 juni 1957) is een Franse historicus, archeologe en schrijfster. Als pseudoniem voor haar boeken koos ze de naam “Fred Vargas”. Vargas is archeozoologe  en geschiedkundige  van opleiding en is gespecialiseerd in dierlijk gebeente. ( Bron: Wikipedia)

Dit is het eerste boek dat ik van Fred Vargas lees, een boek waarvan ik, als francofiel, zeer gecharmeerd ben geraakt.

Het is een bizar verhaal, van een bizarre club politiemensen met aan het hoofd een bizarre inspecteur, pardon hoofdinspecteur Adrien Danglard geheten en een nog excentriekere commissaris Jean-Baptiste Adamsberg genaamd. Adamsberg is de  vader van Tom. Camille is de moeder van Tom  en is zijn ex-geliefde. Zij wil vriendin blijven.

De voornaamste verdienste van Jean-Baptiste Adamsberg is gelegen in zijn ongestructureerde geest en zijn onnavolgbare dwaallust naast natuurlijk zijn affiniteit om zich afzijdig te houden van sociale gebeurtenissen. Als gevolg hiervan houdt hij van onzekerheid, van het in stand houden en creëren van mist zelfs bij de helderste perspectieven en om  te verdwalen in deze mist zoals hij er genoegen in schept te dolen in de regen.

De eeuwige jacht kent meerdere verhaallijnen. Het hoofdthema betreft de jacht op de moordenaar van twee mannen. Het is een kluwen van buitenissige gebeurtenissen waar voor de buitenstaander, de lezer dus, geen touw aan vast te knopen valt. Overigens ook niet voor het recherchekorps. Ariane Lagarde wordt er bij gehaald. De zestigjarige, op wie leeftijd en zwaartekracht geen vat krijgen, is de meest gerespecteerde patholoog-anatoom van het land. Kil, hoogbegaafd en buitengewoon charmant. Adamsberg valt bijna voor haar charmes als hij zit te dagdromen.

De scherpzinnige geesten van Adamsberg en Danglard met behulp van de overige leden van het team, met name Violette Retancourt, blond, 180 cm en 110 kg die als lokeend fungeert, komen tot een oplossing die door mij niet voorzien was.

Humor is in de thrillerwereld spaarzaam aanwezig. Vargas beschikt over het vermogen om buitengewoon lichtvoetig om te gaan met taal. Voordurend kan gegniffeld worden over de fraaie en humorvolle woordkeuze en mooie zinnen en opmerkingen. Enkele voorbeelden:

“Zodra het vrouwelijke ontspoort begint de wereld te wankelen. Eigenlijk maken mannen elkaar alleen maar af omdat vrouwen dit niet doen. Maar zodra zij de rode lijn overschrijden staat de wereld op zijn kop.”

Of:

“De liefde, Ariane, is de enige strijd die je wint door achteruit te stappen.”

“Welke gek heeft je dat verteld. Jij?”

“Bonaparte en dat was niet de slechtste strateeg.”

Met name de dialogen tussen Adamsberg en Lagarde laten de lezer glimlachen met een grote G. Vargas is een meester in het typeren. Geen ellenlange opsommingen maar simpele rake zinnen waarin  mensen, huizen of andere omgevingen zonder omhaal van woorden worden neergezet. De caféscene met de niet zo spraakzame Normandiërs bijvoorbeeld barst van deze mooie karakteriseringen en dialogen. Voor de lezer wordt een extra stoel bijgezet, hij wordt deelgenoot van het gesprek, hij zit als het ware aan tafel. Het gaat in een buitengewoon vloeiende en natuurlijke stijl. Zo zijn er tal van taferelen die door Vargas mooi verwoord en getekend worden.

Toch mankeert er iets aan dit boek: het is geen thriller maar een whodunit in de beste traditie van G.K. Chesterton ( Father Brown), Georges Simenon ( Maigret) of Agatha Christie ( Hercule Poirot ,Miss Marple).

Het essentiële element uit de thriller, de spanningsboog, ontbreekt.

Ten overvloede, de geschetste mensen van vlees en bloed zijn karikaturen. De mensen, zowel de goeden als de slechteriken, de gebeurtenissen en handelingen die plaats vinden hebben iets surrealistisch, een niet-alledaagse, uitvergrote uitbeelding van de werkelijkheid. Het doet er niet zoveel toe. Het geeft Vargas de handvatten om te chargeren en heerlijk de spot te drijven met de werkelijkheid. Met daarin verwerkt een grote dosis subtiele humor.

Gezien het genoten leesplezier zal ik het hierbij niet laten. Het reeds uitgegeven werk zal zeker bij tijd en wijle aan de beurt komen.

Tot slot een woord van dank aan de vertaalster Rosa Pollé. Bien fait Rosa.

Vier sterren.

Jac Claasen.

Advertenties

Gepubliceerd door

Samenlezenisleuker

Recensies, winacties, tips, leesclubs, columns, een kort verhaal of interviews! Kortom, alles wat maar gezellig en leuk is met betrekking tot boeken :-D

2 gedachten over “Jac las: De eeuwige jacht-Fred Vargas ****”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s