Corina las: Broederstrijd-Antonio Pennacchi***

broederstrijd

Met dank aan Uitgeverij De Bezige Bij voor het recensie-exemplaar.

Over de auteur:

Antonio Pennacchi (1950) werkte jarenlang als fabrieksarbeider, was politiek actief en studeerde op veertigjarig leeftijd alsnog af in de letteren. Het Mussolinikanaal was zijn grote doorbraak, waarmee hij in 2010 de Premio Strega won.

(Bron: http://www.debezigebij.nl )

Cover:

Ouderwets met een familie (?) op de voorgrond. Past wel bij de achterflap en de tijd van het verhaal. Niet perse mooi maar wel kloppend.

De achterflap:

25 mei 1944, de laatste oorlogsdag in Littoria. In het korte tijdsbestek tussen het vertrek van de Duitsers en de aankomst van de geallieerden duikt Diomedes Peruzzi een aan puin geschoten Italiaanse bank in en pakt wat hij pakken kan. In de dagen die volgen keren de evacués terug van hun schuilplaatsen in de bergen. De boerderijen liggen aan puin, elk gebouw draagt littekens van de bombardementen. Alleen heerst er nu een ander klimaat, want de wederopbouw begint. Met zijn provocerende, brutale blik die altijd wordt verzacht door een groot menselijk gevoel voor mededogen vertelt Antonio Pennacchi over de moeizame totstandkoming van het democratische, republikeinse Italië aan de hand van de lotgevallen van de Peruzzi’s, een omvangrijke en kleurrijke familie van pioniers, harde werkers en berooide helden.

Mijn mening: 

Antonio vertelt in de ik-vorm het verhaal van voornamelijk de familie Peruzzi: voor, tijdens, maar vooral na de Tweede Wereldoorlog. Met veel, erg veel details. Nu houd ik normaliter van details, maar Antonio vertelt wel heel erg uitgebreid. Het haalt de vaart uit het verhaal als je bij elke verhaallijn leest: “Nu staat daar een kerk, maar toen kon je zo door de bomen naar boerderij 517 kijken en daar achter zag je dan de kromming naar de rivier, welke in 1972 is droog gelegd. Wellicht heeft u er wel eens over gehoord of bent u er geweest?” (of iets in deze strekking.)

Toch is het interessant om te lezen hoe de mensen veranderen, maar ook het land zelf. De tegenstellingen tussen socialisten, fascisten en communisten komen sterk naar voren.

En natuurlijk blijft bijna het hele boek de vraag hangen wat heeft Diomedes gedaan met dat wat hij pakken kon uit die bank? Sowieso is Diomedes een interessant personage welke net even wat meer op de voorgrond wordt geplaatst dan de rest van de familie Peruzzi. Zijn gevecht tegen iedereen en zichzelf vanwege het anders zijn, het niet passen in het keurslijf van welke politieke stroming dan ook gaat als een rode draad door het verhaal.

Conclusie:

Schrijfstijl: 2.5

Spanning: 3

Leesplezier: 2.5

Originaliteit: 3.5

Plot: 3

Psychologie: 3

Drie sterren voor Broederstrijd.

Corina Nieuwenhuis.

Advertenties

Gepubliceerd door

Samenlezenisleuker

Recensies, winacties, tips, leesclubs, columns, een kort verhaal of interviews! Kortom, alles wat maar gezellig en leuk is met betrekking tot boeken :-D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s