Jac las: De hitte van de hel-Gard Sveen****1/2

de-hitte-van-de-hel

In 2015 publiceerde Gard Sveen zijn debuutroman De doden hebben geen verhaal, twee verhaallijnen over een moord in 2003 op een verzetsstrijder en drie lijken die gevonden worden en dateren uit WO II. De protagonist is Tommy Bergmann, een rechercheur doch beslist geen frisse jongen. Hij heeft zijn vrouw te stevig aangepakt. Een geweldig debuut, dat mij van de stoel deed blazen.

De verwachtingen waren dan ook hoog gespannen voor zijn tweede boek. Dat is  inmiddels op de markt en is getiteld De hitte van de hel. Zoals zo dikwijls slaat de titel nergens op maar bekt gewoon, commercieel gezien, lekkerder dan de directe vertaling van Helvete Åpent ( Hel open).

Het boek heeft een buitengewoon donkere uitstraling. Letterlijk, figuurlijk en qua cover. Het is altijd donker, het sneeuwt of is mistig. Tommy Bergmann is in therapie als gevolg van zijn handtastelijkheden en Hege is weg. Groot gelijk. De andere spelers hebben last van een groot scala van psycho neurotische aandoeningen of kwalijke karakterneigingen. Maar vooral ook van relationele problemen. Zelfs de echtgenote van een van de rechercheurs die het raadsel oplost van een cryptisch zinnetje is erg slim maar wel weer autistisch. Een hoop te doen voor de GGZ en relatietherapeuten daarginder.

Plot (Kort)

In 1988 wordt Kristiane Thorstensen vermoord, de dochter van Per-Erik en Elisabeth Thorstensen. Tommy is er direct bij. Hij kan maar net verhinderen dat Elisabeth na het vernemen van dit rampzalige nieuws, haar polsen doorsnijdt. Hij weet het bloeden te stelpen.

In november 2004 wordt een erg jong hoertje, Daina,  vreselijk toegetakeld en wel zodanig dat ze levensgevaarlijk gewond is. “Net als Kristiane, dacht Tommy”. De modus operandi ( de werkwijze van de dader) vertoont overduidelijke overeenkomsten met de zes moorden, waaronder die op Kristiane,  van toentertijd.  Echter de dader, Anders Rask, een vroegere leraar van Kristiane,  zit opgesloten in de psychiatrische inrichting Ringvoll en kan dus nooit de dader zijn van deze weerzinwekkende mishandeling.  Anders Rask, een pietepeuterig mannetje, die zijn echte gezicht zelden laat zien. Is hij een Hannibal Lecter look alike, maar dan zonder tralies voor zijn muilkorf?

Is hier een copycat actief of loopt de gestoorde kindermoordenaar nog vrij rond? De commotie is groot. De hoogste op de apenrots, carrièrejager en hoofdofficier van Justitie  Svein Finneland, rekent er op dat Bergmann binnen een week iets op tafel weet te leggen. Susanne Bech een licht neurotische, overwerkte alleenstaande moeder met een dochtertje van 5, Mathea, wordt toegevoegd aan Tommy Bergmann. De onmogelijke speurtocht begint.

Conclusie.

Sveen heeft een aparte stijl van schrijven, met plotselinge vervreemdende zinnen die je twee keer moet lezen. Hij is hier en daar wat moeilijk te volgen; het lijkt wel of hij sprongetjes in zijn hoofd maakt en die maar voor een deel opschrijft. Oftewel hij spit zijn tuin om en laat de plakken klei niet netjes in de voor terecht komen maar hier en daar op de grond vallen. De veelheid aan personages maakt het er voor de niet geoefende lezer niet gemakkelijker op. Zowel zijn debuut als zijn tweede thriller hebben een bepaald stramien. Skeletten, lijken, moorden uit het verleden worden gelinkt aan recente misdadige acties. De eerste alinea is ter staving bijgevoegd.

Tommy Bergmann heeft het wat mij betreft voor een groot deel verbruid. Gelukkig is er Susanne Bech die voor een groot deel de show redt. Ondanks of misschien wel dankzij alle opgenoemde bezwaarlijke aspecten is het een genot om het boek te lezen. Het is zeker geen pageturner, maar een Scandinavische thriller in de beste traditie. De opbouw van het verhaal is prima. Langzaam maar zeker word je aan de hand genomen en meegevoerd. Goed inzicht in de karakters van alle hoofdpersonen. Door afwisselend van perspectief te wisselen tussen de hoofdrolspelers wordt veel relevante informatie los gelaten op de lezer, maar goed gedoseerd en er wordt door Sveen zeker niets weggegeven. Er hangt een constante bedreigende sfeer in de lucht en Sveen weet die spanning goed vast te houden. Het superspannende einde is ietwat gekunsteld maar door mij beslist niet voorzien. Het open einde belooft een vervolg.

We wachten met smart op deel 3 Gard.

4,5 sterren.

Jac Claasen.

Advertenties

Gepubliceerd door

Samenlezenisleuker

Recensies, winacties, tips, leesclubs, columns, een kort verhaal of interviews! Kortom, alles wat maar gezellig en leuk is met betrekking tot boeken :-D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s