Yvonne las: Een tweede kans-Amanda Prowse****

een-tweede-kans-amanda-prowse-boek-cover-9789402601596

Met dank aan Uitgeverij Aerial Media Company voor dit recensie-exemplaar.

Beatrice is een vrouw van 53 jaar, ze is weduwe en eigenaresse van een goedlopend café in Australië.
Met veel plezier en liefde runt ze al jaren dit café, eerst met haar man Peter maar na zijn overlijden gaat ze verder met haar medewerkers Kim en Tait.
Bea heeft een zoon, Wyatt, een zoon uit een eerdere relatie. Ze heeft Wyatt altijd laten geloven dat ze niet wist wie de vader was. Maar dat wist ze wel, ze heeft een korte affaire gehad met hem en is altijd van hem blijven houden. Dat wist Peter, en hij accepteerde dat, hij zei altijd, “Ik hou genoeg van jou voor ons allebei.”

Op een dag krijgt Bea een handgeschreven brief uit Schotland, zijn land….
Het is een brief van Alex, die ook een café heeft, maar ook een forum heeft voor mede café eigenaren om ervaringen en recepten uit te delen. Alex vraagt Bea om ook lid te worden.
Er volgt een openhartige mailwisseling waardoor Bea besluit dat ze nader kennis wil maken met Alex.
Als ze dan met haar kleindochter Flora naar Edinburgh afreist blijkt het allemaal net anders te zijn als ze in eerste instantie dacht en wordt het een reis om nooit meer te vergeten!

Ook dit verhaal is weer rijkelijk gevuld met emotionele momenten en wijze raad, Amanda weet je altijd enorm te raken met haar verhalen en laat je inleven in de personages, of je onderdeel bent van het verhaal. Ze heeft de gave om je in je hart te raken en de hoofdpersonen in je hart te sluiten alsof je ze kent. Wat Amanda ook altijd doet is de verhalen van de No Greater Love serie met elkaar verweven, als je meer boeken van deze serie gelezen hebt dan herken je dingen. Personages, winkels of uitdrukkingen. Ik vind dat altijd erg leuk maar ook heel knap, omdat je soms niet in de gaten hebt dat sommige dingen met elkaar verweven kunnen worden.
Dat deze boeken onderdeel vormen van de No Greater Love serie wil niet zeggen dat ze niet los te lezen zijn, dat is zeker wel het geval. Alleen de boeken Haar naam is Poppy Day en Vergeet mij niet zijn opvolgend.
Ik heb weer enorm genoten van dit boek en als je van een goede roman houdt is ook dit een pareltje om in je kast te hebben staan, niet alleen door de mooie cover, maar juist om het mooie verhaal.

Van mij krijgt dit boek 4 sterren ****

Yvonne Vogels.

Karin las: De minnares-Camilla Grebe***1/2

grebe

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Camilla Grebe

Uitgever: Cargo

Aantal pagina’s: 400

Uitvoering: Paperback, E-book

Vertaler: Ydelet Westra

Genre: Psychologische thriller

 

Over de auteur:

Camilla Grebe (1968) schreef eerder zeer succesvolle thrillers met Åsa Träff en Paul Leander-Engström. De minnares is Grebes debuut als solo-auteur.

Cover:

Wat een prachtkaft zeg. IJskoud blauw, het gesloten oog, dat maakt nieuwsgierig.

Achterflap:

Emma Bohman ontmoet in de winkel waar ze werkt de charmante Jesper Orre. Ze raakt tot over haar oren verliefd, maar de zakenman staat er op dat hun relatie geheim blijft, en ze belooft niemand over hun verhouding te vertellen.

Twee maanden later wordt in de hal van een riante villa het lichaam van een vrouw gevonden, zonder hoofd. De eigenaar van het huis is spoorloos verdwenen, en de identiteit van de vrouw is een raadsel.

Het onderzoek naar de onthoofde vrouw dreigt al snel vast te lopen, maar dan ontdekt inspecteur Peter Lindgren dat de zaak opvallende gelijkenissen vertoont met een onopgeloste moord van tien jaar geleden.

Mening:

Het verhaal wordt verteld vanuit de ik-vorm en wel door de drie hoofdpersonages Peter, Hanne en Emma.

Peter, een politieman met de welbekende rugzak, is somber ingesteld. Moeder dood, zus dood, vader zuipend aan de Costa del Sol en de motivatie om moorden op te lossen is even gedaald naar het nulpunt. Wanneer er een onthoofde vrouw wordt gevonden doen side-kicks Manfred en Sanchez hun intrede. Beide behorend tot het team van Peter en vooral Manfred is een karakter op zich. Deze brute moord doet denken aan een moord van tien jaar geleden en zo komt Hanne in beeld. Hanne had toentertijd een adviserende functie met betrekking tot het psychologische daderprofiel. Hanne blijkt een eigen verleden met Peter te hebben, kampt met beginnende Alzheimer, bevindt zich in een bedrukte relatie met haar man Owe maar raakt toch weer betrokken bij het huidige onderzoek. En last but not least: Emma. Wat een figuur! Via Emma wordt via het verleden langzaam maar gestaag naar het heden geschakeld. Haar relatie met Jesper Orre is bijzonder te noemen en de vraag is: wie is de dader en ook wie zijn de slachtoffers?

Ben je fan van Scandinavische thrillers? Dan is dit zeker je boek. In een beeldende, fijne schrijfstijl, met oog voor detail ligt de nadruk op het uitdiepen van de personages en die zijn dan ook formidabel neergezet. Juist deze personages hielden me aan de bladzijden gekluisterd. Waar de één ronduit bizar te noemen is, is de ander sympathiek en sluit Peter de rij waarvan ik dacht: Wat ben je ook een lamzak eigenlijk.

Af en toe dwaalt Grebe af, tikt er onnodig een ‘moeilijk’ woord tussendoor maar het leest verder allemaal prima weg. De sfeer is bedrukt, toch ook her en der van een snuf humor voorzien en met betrekking tot het onderzoek en de moorden gaat Grebe een stuk gruwel niet uit de weg. Vanaf het begin denk je grotendeels wel te weten hoe het zit, lijkt het een kwestie van de laatste puzzelstukjes leggen, maar Grebe weet je uitstekend even op het verkeerde been te zetten. Een toffe plottwist volgt en zet weer tot verder denken! En ondanks het afdwalen, het her en der wat te uitgebreid zijn en soms wat in herhaling vallend, weet Grebe een fantastisch einde neer te knallen met een plot dat in zijn geheel gewoon goed in elkaar zit.

Conclusie:

Plot: 4

Schrijfstijl: 3.5

Psychologie: 4.5

Spanning: 3

Leesplezier: 4

Originaliteit: 3.5

Dikke drie en halve sterren voor De minnares.

Karin Meinen.

Jac las: Wolf-Mo Hayder*****

wolf-mo

Mo Hayder – Wolf

Het kan raar lopen met een boek dat je beklijft.

In mei 2015 las ik Wolf. Geleend bij de bieb. Het boek maakt een verpletterende indruk, vijf sterren waard.  Een paar maanden geleden lag bij de boekhandel de zesde druk. Een mooie uitgave van €9,99. Voor dat bedrag kon ik dit boekwerkje toch niet laten liggen?

Nu begin november 2016 heb ik Wolf opnieuw gelezen. Waarom? Ik was erg benieuwd of de indruk van 18 maanden geleden stand zou houden onder druk van de tijd, de herinnering en al het moois dat je in de tussentijd weer verorberd hebt.  Een boek dat indruk op je maakt leeft voort in je herinnering. Grote stukken van het plot staan gebeiteld in het geheugen. Zoals de scene waarbij hij Jacqui Kitson, die wel wat wil, de auto uitgooit. Maar bepaalde zaken verflauwen en soms lijkt het wel of de nullen en enen op je harde schijf overschreven worden door andere en nieuwere informatie.

Laat ik maar met de  conclusie beginnen: de thriller staat nog immer als een huis en mijn waardering blijft onveranderd. Vijf sterren.

Plot summier

Rechercheur Jack Caffery loopt nu tegen de veertig, ziet er goed uit, drinkt te veel, heeft een hekel aan journalisten en mensen in de organisatie boven hem en heeft de vrouwen voor het uitzoeken. Toch is hij nog steeds single.

Hij  leeft voor een zaak: hij wil de verdwijning van zijn op achtjarige leeftijd verdwenen broertje Ewan oplossen. Zijn broertje liep de tuin uit, stak het spoor over en was weg, spoorloos, verdwenen. Dit is de rode draad in alle zeven Jack Caffery verhalen. Het spoor loopt dood.

Hij moet op zoek naar hulp, naar de Wandelaar. De Wandelaar is een mystieke, mythische figuur die zijn eigen redenen heeft om Zuid-Engeland uit te kammen. De Wandelaar kan niet gevonden worden. Hij laat zich vinden. Hij wil Jack helpen om met Derek Yates in contact te komen op een voorwaarde. Hij moet uitzoeken wat de twee woorden “Help ons…” betekenen,  bevestigd aan de halsband van Bear, een hondje.

Daarmee komt Jack Caffery terecht  in de tweede verhaallijn. Wetenschapper Oliver Anchor-Ferrers , echtgenote Matilda en dochter Lucia worden gevangen gehouden in hun buitenhuis. De reden waarom wordt langzaam duidelijk.

Conclusie.

Hayder heeft haar beste werk tot nu toe met deze thriller afgeleverd. Met de (voor)kennis van nu is getracht kritisch te kijken naar opbouw, spanningsboog en einde van het verhaal. Allemaal dik in orde. In een vloeiende stijl, met korte hoofdstukjes, maar vooral veel sterke dialogen is het een waar genoegen deze thriller, ook voor een tweede keer, te lezen. Het verhaal kent een zeer sterke opbouw, de angst in het huis, eerst latent, wordt later manifest. Hayder is niet vies van bloed en ander uit lichaam voortkomend ongerief.

Het hele verhaal lang is er een latente spanning aanwezig. De oplettende lezer die denkt te weten waar het op uit draait, wordt verrast door  plotwendingen die alles weer op zijn kop zetten. Bij Hayder is er altijd weer een motief achter een motief. De personages zijn van vlees en bloed en goed uitgewerkt. Met name de ontknoping is in zijn eenvoud ijzingwekkend en blijft lang nadreunen. Dit is toch niet mogelijk?

De volgorde van de Jack Caffery serie.

De boeken kunnen door elkaar heen gelezen worden.

Echter gezien bepaalde ontwikkelingen verdient het aanbeveling onderstaande volgorde aan te houden.

2000 Vogelman

2001 De behandeling

2008 Ritueel

2009 Huid

2010 Diep

2013 Poppenspel

2014 Wolf

Jac Claasen.

Coenraad las: Terecht-Rudy Soetewey***

terecht

Titel: Terecht

Auteur: Rudy Soetewey

Genre: Misdaadroman

Uitvoering: Paperback

ISBN: 9789462420588

319 pagina’s| Uitgeverij Kramat|2016

3*** 

Matthias Wolf, journalist voor Phlitz en auteur van zijn debuut Bewijs het maar, is zeer verbaasd als hij op een dag een USB-stick in zijn brievenbus aantreft. Er blijkt een filmpje en een boodschap op te staan met de mededeling dat hij er niet mee naar justitie mag gaan. Toch slaat hij dit in de wind en gaat er wel mee naar de politie. De man waarop de informatie betrekking heeft is een vanuit de media onbekende miljardair die later dood wordt gevonden. Ondanks dat verschijnt er tot zijn verbazing niets van in de media. Hierdoor is de interesse van Matthias gewekt en wordt hij steeds dieper in deze zaak betrokken. Meer dan hem lief is en er vallen nog meer slachtoffers.

In Terecht is wederom voor Matthias Wolf de hoofdrol weggelegd net als in Bewijs het maar, het vorige boek van Rudy Soetewey. Er wordt vaak naar zijn vorige boek verwezen. Voor mij net iets te veel. Jammer, want dit komt het verhaal niet ten goede en het leidde mij geregeld af bij het lezen van dit boek.

De personages zijn goed uitgewerkt en groeien in de rol die ze hebben. Duidelijk wordt vanaf het begin aan het plot gewerkt en het heeft een paar mooie wendingen in zich wat leidt tot een prachtige ontknoping.

De schrijfstijl is prettig en toegankelijk. Door het gebruik van Vlaamse woorden en uitdrukkingen – wat niet door iedereen als prettig zal worden ervaren – , heeft dit boek een eigen stijl waarin de hoeveelheid spanning niet overal even sterk wordt gedoseerd.

Voor mij is Terecht een kennismaking geweest die ik als een prima  boek voor tussendoor heb ervaren.

Coenraad de Kat.

*Winactie* Bloeden zal je van Diana van Hal! And the winner issss:

Daar is die dan EINDELIJK de uitslag van de meer dan gave winactie van Bloeden zal je!

Ongelofelijk veel inzendingen, waarvan het merendeel goed was beantwoord. Iedereen die mee heeft gedaan super bedankt namens ons en Diana van Hal. Over de honderd goede antwoorden het is gewoon niet te geloven! ( specieel analist is Diana haar beroep naast auteur) Hier onder dan de screenshots van de video die we gemaakt hadden!!

And the winner is……………………………….

Carola van Esch namens het team van Samenlezenisleuker en Diana heel erg gefeliciteerd!! Hopelijk ga je genieten van Bloeden zal je! Wij zullen de adresgegevens doorgeven aan Diana en dan komt deze heerlijke thriller zo snel mogelijk naar je toe!!

 

Jullie zagen het vast al voorbij komen in onze Facebookgroep maar wij mogen weer een Winactie organiseren. En wat voor één yeehaaa!

Bloeden zal je verschijnt op 25 november en in samenwerking met Diana van Hal mogen wij een exemplaar weggevenhandtekening included, en na De verzamelaar weer een nieuwe ‘Bennet & Rowley’ !

bloeden-zal-je

Daar moet je natuurlijk wel wat voor doen  🙂

Geef antwoord op de volgende vraag:

Wat is naast auteur zijn Diana’s beroep?

Stuur je antwoord, inclusief adresgegevens naar:

samenlezenisleuker@gmail.com

Woensdag 23 november zullen wij de winnaar op spectaculaire wijze bekend maken!

Neem daarnaast als je zin hebt vooral ook eens een kijkje op de website: Diana van Hal

En Bloeden zal je is HIER te volgen op Facebook!

Over Bloeden zal je:

Een foto die spontaan uit de printer komt, gooit het leven van Lindsey en Michael drastisch overhoop. Wie is de onbekende man? Waar is hij? En wie heeft hem beestachtig verminkt en vastgebonden aan deze stoel gefotografeerd? Vragen voor Spencer Bennet en zijn team. Er ontspint zich een kat en muis spel tussen een gedreven psychopaat en het rechercheteam. Wie houdt er wie in de gaten en wie maakt de eerste fout? Terwijl Spencer zich stort op deze klus, heeft hij een ander probleem. De kloof die ontstaan is tussen hem en Jennifer is nog nooit zo groot geweest. Hij weet dat de waarheid vertellen de oplossing is, maar hij moet zwijgen.

Mocht dit je nou nieuwsgierig maken? Op 25 november aanstaande is de Boekpresentatie van Bloeden zal je. Klik op de link voor meer info en als je tijd hebt meld je aan!

Wij proberen natuurlijk aanwezig te zijn en wensen Diana alvast heel veel succes en plezier bij de lancering van deze mooierd:

Boekpresentatie Bloeden zal je

En last but not least:

Join Samenlezenisleuker HIER  on Facebook, we staan bekend om de gezelligheid dus kom erbij.   🙂 🙂

Heel veel succes allemaal!

Samen praten met: Isa Maron

BB, Isa Maron

Over Isa:

Isa Maron is schrijfster en schrijfcoach. Ze debuteerde in 2008 met de thriller Passiespel. Daarna verschenen Verboden Verleden, de minithriller Vrij Zwemmen en Schaduwkant. In 2014 verscheen het eerste deel van het vierluik De Noordzeemoorden, Galgenveld tegelijk als gratis bijlage bij het AD en als gewone uitgave in de boekhandel. Inmiddels zijn ook deel 2: IJskoud en deel 3: Ritueel verschenen. In november van 2016 verschijnt het laatste deel: Eindspel.

Isa publiceerde enkele korte verhalen en columns in onder andere Margriet en Nouveau. Ook verschenen verhalen in onder andere de bundels Verleiding en Verrassing!. Haar werk is vertaald in het Engels en het Duits.

Isa is lid van het Moordwijven collectief van 6 thrillerschrijfsters, samen met Marlen Beek-Visser, Ingrid Oonincx, Anita Larkens, Liesbeth van Kempen en Anja Feliers. Verder is Isa bestuurslid van het Genootschap van Nederlandse Misdaadauteurs.

Het Interview:

1: Na de losse literaire thrillers met een vleugje erotiek kwam daar een vierluik. Hoe lastig was die omschakeling?

Ik wilde graag een serie schrijven om de personages wat langer bij me te houden. Ik was bijvoorbeeld best gehecht aan Nora uit Schaduwkant (het boek dat voor De Noordzeemoorden verscheen). Toen dacht ik: ik wil een serie schrijven. De omschakeling was niet groot, vooral omdat de boeken ook op zichzelf staan. De lange verhaallijn goed doseren en de personages zich in de vier delen goed laten ontwikkelen was wel een puzzel, maar heel leuk om te doen. Al met al was het niet zo’n grote omschakeling en het is me goed bevallen!

2: Naast het schrijven ben je druk met jullie eigen zaak, het Moordwijvencollectief, schrijfcursus geven en natuurlijk ook nog moeder zijn en vrouw van zijn. Hoe combineer je dat?

Gelukkig kan ik goed in het moment leven. Als ik schrijf dan schrijf ik. En ik kan dat ook weer van me af zetten en me concentreren op een klus voor het werk. Tegelijkertijd loopt alles door elkaar heen. Dan rijd ik naar een klus en zit op mijn verhaal te broeden. Ik rijd soms lange afstanden en dat is heel goed voor het schrijven: twee uur alleen maar achter het stuur zitten zorgt ervoor dat allerlei ideeën opborrelen. Het is een soort gedwongen afstand nemen van het verhaal, waardoor er lijntjes loskomen die anders vast blijven zitten.
Onze kinderen zijn heel zelfstandig. De jongste is veertien. Ze kunnen heel goed voor zichzelf zorgen, en omdat ik veel thuis aan het werk ben ik er wel vaak voor ze. Al met al is het een mooie combinatie, het enige dat er zwaar onder lijdt is het huishouden… 🙂 Als ik nou een bestseller zou schrijven dan kan ik me hulp veroorloven!

3: Waar haal je je inspiratie vandaan?

Uit de wereld om ons heen. Personages zijn vaak een mix van allerlei mensen die je kent, een beetje werkelijkheid en een beetje van mij. Zo gaat het ook met sommige onderdelen van het verhaal: veel elementen van De Noordzeemoorden zijn uit de werkelijkheid ontleend. Bijvoorbeeld het meisje uit IJskoud waaraan Maud denkt: het meisje van Nulde (al wordt dat in het boek nergens genoemd). Of de zaak in Eindspel, de moord op twee oude mensen in Amsterdam Noord, die is ook op een werkelijke zaak gebaseerd. Ook de gruweldaden van moordenaars vind je voor een groot deel in de werkelijkheid terug.
Gelukkig vind ik ook veel inspiratie in mooie dingen: de Noordzee, de rust in de natuur, mooie dingen die mensen voor een ander over hebben, rechtschapenheid – dat soort dingen.

4: Deel 4 van De Noordzeemoorden, Eindspel komt vandaag uit! Ga je de personages missen of ben je ze wel zat na 4 delen?

Zoals ik al zei: ik wilde de personages graag wat langer bij me houden. Dat is gelukt, maar ik ga ze zeker missen! Ik kan me eigenlijk helemaal nog niet voorstellen dat ik een boek zonder Kyra en Maud schrijf….

5: Je bent ondertussen vertaald in het buitenland. Hoe spannend was dat? De covers zijn anders? Is dat bewust of had je daar niks over te zeggen?

Het is heel gek om je eigen verhaal in een andere taal te lezen. Ik heb al eens een Engelse vertaling gelezen en dat vond ik ook heel bijzonder. Ik vind het heel spannend dat de boeken in Duitsland uitkomen. Ik ben heel benieuwd hoe de hele serie daar ontvangen wordt. In Duitsland kent helemaal niemand me, dus de lezer is totaal onbevooroordeeld, dat maakt het extra spannend. De recensies die ik nu van Dunkle Flut (Galgenveld) en Kalte Brandung (IJskoud) heb gelezen zijn allemaal heel erg positief, daar ben ik echt heel blij mee.
De vormgeving van de serie is inderdaad anders. Daar heb je als auteur niets over te zeggen, maar ik vind het er mooi uitzien en de nieuwe vormgeving wordt in Duitsland ook heel goed ontvangen.



6: Kun je een tipje van de sluier oplichten over Eindspel

In Eindspel wordt de zoektocht van Kyra naar haar zus Sarina afgerond. Alle losse eindjes worden afgerond. Dat bleek nog een hele klus, het is een boek van 120.000 woorden geworden, het dikste dat ik geschreven heb! Ik heb mijn best gedaan om een balans te vinden tussen actie en rust, tussen geloofwaardigheid en waanzin en ik heb weer geprobeerd om zo diep mogelijk in elk personage te duiken.
Ik wist al wat er in dit deel zou gebeuren toen ik begon met de serie te schrijven. Alles moest hiernaartoe leiden. Ik heb mijn best gedaan om het goed af te ronden en ik ben heel erg benieuwd naar de reacties van de lezers.

eindspel

7: Wat kunnen we hierna van je verwachten? We zagen op je website dat er begin 2017 een dun thriller boekje uitkomt? Maar al andere projecten begonnen?

Klopt, begin 2017 verschijnt een Splinter bij uitgeverij Quasis, Spiegeling. Dat was een heel leuk uitstapje naar het Fantasy genre. Ik heb verschillende ideeën voor nieuwe boeken en/of series, maar ik ben er nog niet helemaal uit welke ik het eerst zal oppakken. Op dit moment ben ik die ideeën verder aan het uitwerken.

8: Als je niet druk bent met schrijven,werken of de familie wat doe je dan? Lezen of juist even geen boeken en woorden?

Ik ga graag naar het voetbal van mij drie voetballende zoons. De oudste speelt bij Excelsior in de Eredivisie en de jongste twee spelen bij De Dijk in Amsterdam. Verder ben ik graag thuis. Meestal is onze niet-voetballende zoon er ook en ik luister naar zijn gitaarspel, terwijl ik een boek lees. Verder kijk ik graag naar een film of een serie, ik schilder af en toe (de zee!), en ik haak of weef een shawl of zo. Ik houd van koken en mensen om mee heen, dus regelmatig hebben we een tafel vol mensen en maaltijden.

9: Zou je ooit een ander genre willen schrijven?

Ik schrijf thrillers omdat ik ze zelf zo graag lees. Maar toen ik begon met schrijven schreef ik jeugdverhalen. Ik wilde een spannend fantasy boek voor kinderen schrijven. Dat is er nog niet van gekomen.

10: In deel 1 was Kyra op gezette momenten bloed irritant, maar in de vervolgen wordt ze steeds sympathieker en komt de volgende betweterige puber om de hoek kijken.  Is het daarin een voordeel dat je zelf kinderen hebt van verschillende leeftijden?

Ik denk het wel. De Kyra van deel 1 is een echte ‘jonge hond’: overmoedig, brutaal, eigengereid. Dat past bij de leeftijd en het is ook haar karakter. Later wordt ze verstandiger, maar die roekeloosheid zit nu eenmaal in haar. Ze is iemand die een risico neemt omdat ze beseft dat ze de dingen anders niet voor elkaar krijgt, of omdat ze denkt dat het anders allemaal veel te lang duurt. Ze is overtuigd van zichzelf, maar uit noodzaak, anders zou ze de zaak van Sarina nooit kunnen oplossen. Het is inderdaad heel handig dat ik kinderen heb in de leeftijd van 14 tot 22 jaar!

11: De recensies zijn over het algemeen allemaal lovend (ook wij keken reikhalzend uit naar deel 4) gaf dat extra druk?

Ik ben me er erg van bewust dat de lezer over mijn schouder meekijkt. In mijn ogen heeft de lezer recht op het beste wat ik uit mezelf kan halen: een spannend verhaal, boeiende personages, dat het je zo raakt dat je hardop zit te vloeken of steunen. Ik wilde graag dat elk boek in De Noordzeemoorden beter zou zijn dan het vorige. Tot nog toe is dat gelukt. In de Hebban Leesclub scoorde Galgenveld een 7+, IJskoud een 8+ en Ritueel een 9. Hoger dan een 9 scoren is wel heel moeilijk… maar ik heb mijn best gedaan. Ik voel de druk absoluut, maar ik ervaar dat als iets heel positiefs.

12: Hoe vinden we je als je schrijft?

Thuis, in de serre aan mijn pc, of anders in mijn stacaravan aan mijn laptop. Liefst in een joggingbroek en een t-shirtje. Vaak s’ nachts, als het donker is…

Corina mocht Eindspel al ontvangen, welke vandaag verschijnt en is razend enthousiast! Meer dan een dikke aanrader dus en klik hier voor haar recensie:

Corina las: Eindspel-Isa Maron****1/2

 

Wij bedanken Isa voor haar tijd en medewerking aan dit te leuke interview! En natuurlijk heel veel succes met Eindspel, maar dat gaat helemaal goedkomen 🙂

Corina las: Eindspel-Isa Maron****1/2

Eindspel.png

Met dank aan Overamstel uitgevers / The House of Books voor het recensie-exemplaar.

Over de auteur:

Isa Maron (Utrecht, 1965) is een Nederlandse auteur van misdaadromans. Ze studeerde economische wetenschappen en psychologie in Amsterdam. Na haar studie werkte ze als marketeer bij onder andere Wolters Kluwer en Ahold. Sinds 2002 is ze met haar eigen bedrijf actief op het gebied van coaching en human resources.

Maron debuteerde in 2008 met Passiespel, een thriller over een werkende moeder die in de ban raakt van haar SM-minnaar. Het boek werd lovend ontvangen en won de prijs van ‘Beste Nederlandse Vrouwenthriller 2008′. In 2010 volgden Verboden verleden  en de minithriller Vrij Zwemmen. In 2011 kwam Schaduwkant  uit. Verder schreef Maron een aantal kortverhalen in verhalenbundels die ook in weekbladen als Margriet verschenen.

In juli 2014 publiceerde ze Galgenveld, het eerste deel van haar vierdelige serie De Noordzeemoorden, met rechercheur Maud Mertens en student forensisch onderzoek Kyra Slager in de hoofdrollen.

Cover:

Een verlaten huis met daar achter de zee en donkere wolken. Mooi en passend bij de serie!

De achterflap:

In een kleine woning in Amsterdam-Noord worden de gruwelijk toegetakelde lichamen ven een hoogbejaard stel gevonden. Rechercheur Maud Mertens stort zich op de zaak, terwijl ze samen met haar collega Niels nog werkt aan de zaak waarbij verschillende hoofden in een tuin van een villa zijn gevonden. Kyra Slagter vertrekt naar Londen. De seriemoordenaar die meer lijkt te weten van de verdwijning van haar zus wil praten. Ze komt steeds dichterbij, gevaarlijk dichtbij…

Mijn mening:

Eindelijk de ontknoping, wat is er gebeurd met Sarina? Isa neemt je weer in haar snelle en vlijmscherpe schrijfstijl mee door het leven van Kyra en Maud. Een brute moord op een oud echtpaar en Kyra die eindelijk op het spoor lijkt van haar zus. Zijn het losstaande zaken of ??

Kyra mag met Maud en Niels naar Londen om Vincent te ondervragen. Het blijft een vreselijk naar mannetje en hij zegt veel en eigenlijk toch niks. Weer wil je hem het liefst door het boek trekken. Psychologische rotgeintjes en raadsels zijn niet van de lucht en je wil alleen maar doorlezen om er achter te komen of Kyra, Maud en Niels ze kunnen ontrafelen. Daarnaast volg je Sarah. Wat is er toch gebeurd en wie is het die haar vast houdt? Wat zijn de connecties? Niet alleen met Sarina, maar ook met de zaak waar Niels zich zo in vastbijt.

Alles begint samen te vallen maar tot aan het eind blijven er toch genoeg vragen open welke het wegleggen moeilijk tot bijna onmogelijk maakt. Toch was er ook 1 wending waarvan ik dacht “jammer” net even te makkelijk in mijn ogen. De manier waarop Maud achter bepaalde dingen komt hing in mijn ogen iets teveel van wat toevalligheden aan elkaar. Minpuntjes ja, verpest leesplezier? Nee zeker niet! De rest van het boek zit namelijk voor 100% goed in elkaar!

Conclusie:

Spanning: 4.5

Originaliteit: 4.5

Plot: 4

Psychologie: 4.5

Leesplezier: 4.5

Schrijfstijl: 5

Vier en halve sterren voor Eindspel.

Corina Nieuwenhuis.

 

Mieke las: Als de nevel optrekt-Irene van Dijk*****

als-de-nevel-optrekt

Gastrecensie:

Titel: Als de nevel optrekt

Auteur: Irene van Dijk

Uitgeverij: Gopher B.V.

Genre: Waargebeurd verhaal

ISBN: 9789051799262

Paperback: 328 bladzijden.

Verschijningsdatum: April 2016

Samenvatting:

Als de nevel optrekt is een aangrijpend verhaal. Schrijver Irene van Dijk neemt ons mee naar de donkerste plekken van haar psyche. Plekken waar zij als kind jarenlang misbruikt, mishandeld en vernederd is. We delen haar angst, verdriet en schaamte, maar ook haar hoop. Hoe groot de pijn van een jeugdtrauma ook is, de menselijke drive om de waarheid te vertellen laat zich niet onderdrukken. En dat is maar goed ook, want daar ligt de kans op herstel, zoals Van Dijk ons laat zien.’

– Robert Chesal, onderzoeksjournalist en auteur van Een verzwegen leven.

Mijn mening over de uitstraling van dit boek:

De prachtige cover geeft het verhaal precies weer qua kleur en foto.

Mijn mening over de inhoud:

Als haar zus Anneke aan Irene vertelt dat zij door haar broer Cor seksueel misbruikt is gaat er een schok door haar lijf. Jemig! Wat een klootzak is die broer van ons roept ze verbijsterd. En daarna: Hij heeft ook op mij gelegen. Ze probeert haar woorden en herinneringen weg te stoppen. Het verhaal van Anneke is een begin van een moeizame zoektocht naar haar jeugdjaren. Een verleden dat ze ver heeft weggestopt, omdat het te pijnlijk was om aan te denken.

Deze trigger, waar ze zich op dat moment nog niet van bewust is, zorgt er voor dat ze lichamelijke klachten krijgt m.n. vermoeidheid speelt haar parten en ze kan haar werk als onderwijzeres niet meer volhouden. Ze begrijpt niet wat er aan de hand is. Ze bezoekt verschillende artsen en een haptotherapeut, maar ze blijft zich ellendig en moe voelen totdat ze bij een psychotherapeut terecht komt. En samen gaan ze op zoek naar haar verleden. Eerst is alles nog vaag, in nevel gehuld, maar na verloop van tijd krijgt ze flashbacks, klaart de nevel langzaam op en wordt alles duidelijk.

Het verhaal geeft een goed beeld van het leven van Irene als slachtoffer: ongeloof, haar aangeleerde gedrag om te overleven, de worsteling, vluchten en later het vechten om met haar verleden af te rekenen. Alles wat ze heeft meegemaakt als kind, volwassene en haar weg naar herstel worden tot in detail pijnlijk en realistisch beschreven.

Een triest, ontroerend verhaal dat je raakt, maar ook laat zien dat er hulp is als je dat kind van toen durft en kunt omarmen. Geeft wat het toen nodig had en jezelf als volwassene daardoor ook bescherming en een veilig gevoel biedt. Kwetsbaar durft op te stellen. Je kunt groeien en er krachtig en sterk uitkomen. Bemoedigende gedachten.

Vijf sterren.

Mieke Wijnants.

Samen wachten op, om te recenseren

collage-nov-4

 

De tweede week van November en ja hoor daar zijn we weeeeeer. Want we mogen weer mooie dingen ontvangen ter recensie!

Karin mocht twee exemplaren ontvangen van Bloeden zal je van Diana van Hal. Één voor zichzelf en één voor de nog op te zetten winactie! Karin was meer dan enthousiast over het debuut De Verzamelaar van Diana en kijkt dan ook zeer uit naar deze. Dus stay tuned want buiten de recensie komt er dus ook een gave winactie aan!!

Over Bloeden zal je:

Een foto die spontaan uit de printer komt, gooit het leven van Lindsey en Michael drastisch overhoop. Wie is de onbekende man? Waar is hij? En wie heeft hem beestachtig verminkt en vastgebonden aan deze stoel gefotografeerd? Vragen voor Spencer Bennet en zijn team. Er ontspint zich een kat en muis spel tussen een gedreven psychopaat en het rechercheteam. Wie houdt er wie in de gaten en wie maakt de eerste fout? Terwijl Spencer zich stort op deze klus, heeft hij een ander probleem. De kloof die ontstaan is tussen hem en Jennifer is nog nooit zo groot geweest. Hij weet dat de waarheid vertellen de oplossing is, maar hij moet zwijgen.

Mocht dit je nou nieuwsgierig maken? Op 25 november aanstaande is de Boekpresentatie van Bloeden zal je. Klik op de link voor meer info en als je tijd hebt meld je aan!

Wij proberen natuurlijk aanwezig te zijn en wensen Diana alvast heel veel succes en plezier bij de lancering van deze mooierd:

Boekpresentatie Bloeden zal je

 

Corina mocht namens Uitgeverij Lieve Hart Gevangen Wind ontvangen, een historische roman van Janine van der Hulst-Veerman. Eens wat anders dan moord en doodslag en she loves history dus heeft er zin in.

Over Gevangen Wind:

Het eerste deel verhaalt over de jonge creatieve Marrie in het begin van de twintigste eeuw. Zij leeft een armoedig bestaan in het vissersdorp Huizen en wordt verliefd op Lammert de vissersknecht. Marrries moeder waarschuwt Marrie voor Lammert. Zal Marrie naar haar moeder luisteren? In het vervolg van Lieve Hart! verlaat Marrie Huizen om elders een bestaan op te bouwen. Zou ze kunnen wennen aan de andere omgeving, gewoonte en gebruiken?

 

Daarnaast mag Karin binnenkort Nordic Noir in haar brievenbus ontvangen namens Uitgeverij LetterRijn. Een verhalenbundel met ijzingwekkende korte verhalen. En wie houdt er in dit team meer van verhalenbundels dan Karin?? Juist niemand dus die gaat genieten!

Over Nordic Noir ( 2016 ) -25 auteurs:

Thrillers uit Scandinavië zijn al jaren populair bij Nederlandse lezers. Dat geldt voor zowel de boeken als voor tv-series die uit het koude noorden komen. Misschien komt dit omdat het vertellen van verhalen in de Scandinavische landen een traditie is. Scandinavische thrillers blinken uit in realisme. De kracht van de verhalen wordt nog versterkt door het gebruik van alledaagse karakters: gewone mensen met gewone problemen en zwakheden. De personages zijn goed uitgediept en realistisch. Er zit dus zelden een totaal goed of compleet slecht personage in Nordic Noir, juist dat maakt de  personages  zo interessant en herkenbaar. Ook de couleur locale heeft een prominente rol in de verhalen.Omdat dit alles vaak ook nog wordt gecombineerd met maatschappijkritiek of een actueel thema, en een grote dosis nuchterheid – zowel in schrijfstijl als in taalgebruik – ontstaan er ijzersterke, sfeervolle verhalen.

Voor deze verhalenwedstrijd vroeg LetterRijn de deelnemers om een spannend verhaal te schrijven waarin de personages net wat herkenbaarder zijn, de misdaden net wat realistischer en met ruime aandacht voor psychologie en couleur locale. Nordic Noir bevat de 25 beste verhalen van Belgische en Nederlandse bodem..

 

And last but not least (voor nu dan) mochten wij in de mail Vergeet mij niet van Luana Lewis ontvangen met dank aan Uitgeverij Cargo. Luana Lewis werkt als klinisch psycholoog en schreef eerder twee non-fictieboeken. Dicht bij mij was haar thrillerdebuut.

Over Vergeet mij niet:

Als het lichaam van de dochter van Rose gevonden wordt, denkt de politie in eerste instantie aan zelfmoord. Maar Rose twijfelt en heeft vragen waar niemand een goed antwoord op kan geven. Haar dochter was toch gelukkig? Had ze niet een liefdevolle man en een prachtige jonge dochter?

De politie besluit verder onderzoek te doen. Heeft Vivien zelfmoord gepleegd, of is ze aangevallen? Wie heeft er iets te verbergen? Als Rose de geheimen in het leven van haar dochter leert kennen kan ze niet meer terug, ze zal de waarheid moeten weten.

 

Samen uit: Ka & Co naar de BoekenBeurs!

tickets

Afgelopen maandag 7 november was het dan zover! Ka & Co naar de Boekenbeurs (BB) te Antwerpen. Karin zat al om kwart voor 7 ’s morgens in de trein en Corina om half 8 in de bus. Verzamelen op Schiphol en doorrrr. Vanaf minuut 1 was het lachen, gieren en brullen! Dat komt niet goed zo!!


6 uur later (mede mogelijk gemaakt door het geweldige metro systeem te Antwerpen of zijn wij gewoon echte waailappen?) lopen we de Antwerpse Expo binnen.

Wauw wat een boeken!

We waren al gewaarschuwd dat het ’s maandags niet druk zou zijn qua programma en ja dat klopte.. op het aankondigingen bord stonden wel wat namen, maar voor ons helaas weinig bekenden. We struinen dus gewoon lekker samen langs alle uitgevers en vergapen ons aan al het leuks. Heel serieus kan je ons nog niet noemen.

Maar lol hebben we wel! Bij onder andere Uitgeverij Meulenhoff worden we dan toch wel even een tikje serieus. Wow wat een mooie stand! 

Zoveel hallen, zoveel boeken, wat een genot. We hebben best al veel gelezen maar we hebben nog veel meer weer om op de Nog Te Lezen-lijst te stapelen.

collage-bb

Tja en dan is het weer tijd om de Expo te verlaten. We hadden een hotelletje geboekt want twee keer 6 uur reizen op een dag leek ons niks dus hup de stad in voor een hapje eten en een echt Belgisch biertje!!

En die smaakte prima! Veel geklep later over ons blog, de Facebookgroep en alle andere dingen gingen we naar het hotel met een “comfortabele” douche. Denk dat de Belgen een andere definitie hebben als wij van comfortabel… Ka & Co lagen in ieder geval dubbel…. Na het slapen heel rustig ontbijten en met de trein terug. Niks lachen, gieren maar heerlijk rustig samen lezen 🙂


Het was er weer 1 voor in de boeken so to speak… Gaan we volgend jaar weer?? Wie weet! Maar dan wel graag de juiste metro!!