Corina las: De roep van de zee-Erika Swyler***

de-roep

Met dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Over de auteur:

Erika Swyler studeerde in New York, waar ze nog steeds woont. Ze fotografeert, schrijft verhalen en toneelstukken en schreef met De roep van de zee haar romandebuut. Ze groeide op aan de prachtige noordkust van Long Island, alwaar ze leerde zwemmen nog voordat ze kon lopen.

De cover:

Apart! Rustig en komt het gezicht nu uit het water of zakt het er in weg? Ja ik zou de achterflap gaan lezen.

De achterflap:

Aan de kust van Long Island woont Simon Watson, in een huis dat langzaam van de kliffen dreigt te brokkelen. Het lukt hem nauwelijks om met zijn bescheiden bibliothecarisinkomen het hoofd boven water te houden. Simons ouders zijn overleden, zijn moeder verdronk in de zee waar hun huis over uitkeek. Zijn zus vertrok jaren geleden om zich bij een reizend circus te voegen.

Dan krijgt Simon een oud boek in handen – een logboek van de eigenaar van een reizend festival, eind achttiende eeuw. Een antiquair heeft Simon het boek toegestuurd, omdat het is gesigneerd met de naam van zijn grootmoeder, Verona Bonn. Simon probeert zijn familiegeschiedenis hiermee te ontrafelen, een familie waarin alle vrouwen op jonge leeftijd blijken te zijn verdronken…

Mijn mening:

Erika neemt je via Simon mee in zijn leven en zijn zoektocht naar wat er toch met de vrouwen in zijn familie gebeurd is. Daarnaast beschrijft ze het leven van het rondreizende gezelschap in het eind van de achttiende eeuw.

De zoektocht van Simon en zijn gevecht om zijn huis te kunnen behouden is wat warrig beschreven en Simons gedachtenkronkels bezorgen me de kriebels. Het verhaal ernaast over het reizende gezelschap is daarentegen beeldend geschreven en houden me in de ban.

Voor het verhaal moet je natuurlijk ook het gedeelte van Simon lezen, maar ik merkte dat ik het liefst door zou bladeren tot ik weer bij het gezelschap in de achttiende eeuw was. Simon is een beetje suffig en komt stoffig over, zijn zus en haar vriend doen je nekharen omhoog laten gaan en Alice… Tja … Op zich dan wel weer knap dat Erika je deze gevoelens kan geven over de personages. De personages in de achttiende eeuw; Meneer Peabody, Mevrouw Ryzhkova, Evangline en vooral Amos komen weer wel helemaal binnen.

Langzaam komen de verhalen bij elkaar en dat is an sich mooi gedaan maar de zeemeerminnen, tarotkaarten en de vloek waren wel een beetje too much!

Schrijfstijl: 3

Originaliteit: 3

Leesplezier: 3

Plot: 3

Psychologie: 2.5

Drie sterren.

Corina Nieuwenhuis.

Advertenties

Gepubliceerd door

Samenlezenisleuker

Recensies, winacties, tips, leesclubs, columns, een kort verhaal of interviews! Kortom, alles wat maar gezellig en leuk is met betrekking tot boeken :-D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s