Samen met Saskia Jansen Storyteller: Zwem! Zwem!

saskiazwem

Als er iets is wat ik mooi vind om te doen dan is het wel varen. Al van kind af aan hadden wij vroeger een boot. Het begon met een klein polyester bootje wat mijn vader voor een klein prijsje op de kop had weten te tikken.
Mijn vader is een ervaren schipper maar mijn moeder had er niet zoveel gevoel voor. Ik zou een boek kunnen schrijven over de ervaringen die ik heb meegemaakt tijdens al onze boottochten.
Er zijn een paar gebeurtenissen die me voor altijd bijgebleven zijn.

Een daarvan is dat wij met dit eerste kleine bootje een keer het IJsselmeer over wilden steken.
Het IJsselmeer is zowel prachtig als levensgevaarlijk, het kan er enorm spoken.
Mijn ouders, mijn broer, ik en onze hond zaten allemaal op dit kleine scheepje ons te vergapen aan deze enorme plas water toen het noodlot toesloeg. De motor van het kleine bootje stopte ermee waardoor wij stuurloos als een balletje over de hoge golven heen en weer gegooid werden. Alle borden en glazen vielen uit de kasten en de hond wist van gekkigheid niet meer waar die moest gaan liggen want hij schoof van voor naar achter en van links naar rechts. Mijn moeder is niet gezegend met een kalm karakter en raakte direct in paniek. Mijn broer en ik kregen allebei een stootboei in onze handen gedrukt en mijn moeder wilde zeker weten dat mijn vader de hond zou redden als we te water zouden raken.

Ik herinner mij dat ik doodstil met mijn handen om de boei zat te wachten op het door mijn moeder gevreesde moment. Mijn vader daarentegen was uiterst kalm en probeerde uit alle macht de motor aan de praat te krijgen en mijn moeder te kalmeren.
Mijn moeder had voordat wij een boot kregen zich al helemaal ingelezen in diverse boeken en somde nu alles op wat wij moesten doen als we straks in het IJsselmeer zouden spartelen. Het maakte me eigenlijk angstiger dan dat ik daarvoor was.

Godzijdank zag een groot schip dat wij in moeilijkheden zaten en redde ons uit deze benarde positie.
Sinds die dag wilde mijn moeder nooit meer op het IJsselmeer varen.
Naarmate de jaren voorbij gingen kregen wij steeds grotere boten en werd de bezorgdheid van mijn moeder wel wat minder.
Tot op een dag mijn broer tijdens het varen overboord viel. Mijn vader was heel alert en zette direct de motor in zijn vrij zodat mijn broer niet in de schroef gezogen zou worden. Mijn moeder gilde in uiterste paniek: “Zwem! Zwem!” naar mijn broer. Dit had ze ooit eens in een van haar boeken gelezen. Wanneer iemand onverwacht te water raakt kan deze persoon zo schrikken dat ze vergeten te zwemmen, daarom is het van belang dat je dit roept.

Terwijl mijn moeder “Zwem, zwem ”bleef schreeuwen, keek ik naar mijn broer die er uiterst kalm bij leek te liggen. Zijn hoofd stak boven water en zei heel kalm: “Ik kan hier staan.” Ik heb gejankt van het lachen, wat een hilarisch tafereel.
Mijn vader trok mijn broer de boot weer op en uren later gierden wij het nog allemaal uit.
Mijn moeder moest eerst nog even van de schrik bekomen voordat zij er ook om kon lachen.

Jaren later, mijn vader was destijds havenmeester op een recreatie-eiland in het Braassemermeer, zaten mijn vader en moeder en hun hond in een kleine snelle boot met een gigantische buitenboordmotor. Die avond moest mijn vader nog even een ronde maken en het geld innen van de mensen die ‘s nachts op het eiland bleven slapen. Mijn moeder ging voor de gezelligheid mee.
Na het werk zouden ze weer terugvaren naar het vaste land, het was al donker.
Mijn vader zat aan het roer maar mijn moeder vroeg of zij ook eens mocht varen. Mijn vader schoof een stukje op en mijn moeder nam plaats aan het roer.
Ze gaf een klein beetje gas waar de boot direct op reageerde, het was echt een hele snelle boot. Van schrik wilde ze het gas toch maar weer terugdraaien maar per ongeluk draaide ze de verkeerde kant op. Ze trok het gas vol open waardoor de punt van de boot uit het water kwam en de boot uiteindelijk helemaal loskwam en over de kop sloeg. Mijn vader vertelde later dat hij alleen nog: “Oh Nico! ”hoorde en dat hij toen in het donkere koude water lag. Niet wetende wat onder of boven was en met zijn jas over zijn hoofd. Hij had met zijn benen getrapt en getrapt en hoopte maar dat hij richting het wateroppervlak ging en niet dieper naar beneden. Hij zag geen hand voor ogen.

Godzijdank kwam hij boven en hoorde ook mijn moeder. Ze riep de hond. “Bobby! Bobby, oh God Nico waar is de hond?”, gilde ze in paniek.
Mijn vader hoorde het geluid van zijn boot en zag dat deze op de kant van een eilandje terecht was gekomen en met draaiende motor op het droge lag. Hij zwom ernaartoe, klom op de kant en deed de motor uit. Uit alle macht duwde hij de boot van de rotsachtige beschoeiing af het water weer in.
Mijn moeder bleef rondjes zwemmen en gillen om de hond.
Plotseling vanuit het donker riep mijn vader: “Hij hangt hier Jo!”

De hond bleek zo hard uit de boot gelanceerd te zijn dat hij op het eiland in een hoge struik terecht was gekomen. Wonder boven wonder mankeerde hij niets en toen mijn vader hem uit de struik had bevrijd sprong hij vol vertrouwen weer de boot in om vervolgens te gaan zitten alsof er niets gebeurd was.
Alles was nog heel en niemand was gewond geraakt. Het was echt een wonder boven wonder.
Die avond toen ik thuiskwam trof ik mijn ouders beiden zeiknat aan op de bank, ze zaten te gieren van het lachen. De hond lag tevreden te slapen in zijn mand.
Mijn moeder heeft nooit meer een boot bestuurd. En zelfs vandaag de dag nog als mijn moeder het zwembad inspringt roep ik nog steeds: “Zwem! , Zwem!”, naar haar. Dat zal nooit gaan vervelen.

Advertenties

Gepubliceerd door

Samenlezenisleuker

Recensies, winacties, tips, leesclubs, columns, een kort verhaal of interviews! Kortom, alles wat maar gezellig en leuk is met betrekking tot boeken :-D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s