Samen met Saskia Jansen Storyteller-Vernieuwing vs. Verbetering en afsluiten met een #

saskia

Wanneer je weinig om handen hebt de hele dag, heb je veel tijd om je aan dingen te ergeren. Zo heb ik in de afgelopen twee maanden vaak het nummer van de huisartsenpraktijk moeten bellen om uitslagen op te vragen of om een nieuwe afspraak te maken. Vroeger belde je op en kreeg je de assistente van de dokter direct aan de lijn. Meestal wist ze ook direct wie je was en hadden we in no-time een afspraak staan.

Tegenwoordig zitten mijn huisarts en zijn assistente in een grote praktijk met meerdere artsen en andere zorgverleners. Op zich prettig dat er veel wijsheid in één gebouw zit maar er zitten ook nadelen aan dit stukje vooruitgang. Wanneer je nu belt krijg je een bandje. Een voor mij onbekende stem zegt dat wanneer je je in een levensbedreigende situatie bevindt, je op de 1 moet drukken. Een 9 voor intercollegiaal contact , een 2 voor het afzeggen van een afspraak, een 3 voor herhaalrecepten, een 4 voor het maken van een afspraak, een 5 voor…. Ik druk direct op 4. “U belt voor het maken van een afspraak”, klinkt het tergend langzaam. In plaats van dat ik nu doorverbonden word met een assistente gaat het bandje vrolijk door met praten. “Graag willen wij u hiervoor terugbellen. Toets uw volledige telefoonnummer in en sluit af met een hekje”. Noem me een zeikerd maar ik vind dat niet prettig. Ik hoor nog liever dat er 15 wachtenden voor mij zijn dan dit. Het hoort bij de vernieuwing, de verbetering van de moderne wereld. Ik vind het niks. Zoals zoveel dingen er eigenlijk helemaal niet op vooruit zijn gegaan.

Neem nou bijvoorbeeld mijn eigen woonwijk. Vroeger stonden de huizen al hetzelfde, met een ietwat hobbelig straatje ertussen. Ineens moesten alle straatjes vernieuwd worden. Bredere paden en anders ingedeelde parkeerplaatsen. Prima. Maar waarom om de tien meter zo een gruwelijk hoge verkeersdrempel? Ok, voor de veiligheid van de spelende kinderen onder andere, maar in al die jaren dat ik hier woon is er nog nooit een kindje aangereden gelukkig. De meeste mensen konden zelf wel verzinnen dat ze niet vol gas door de woonwijken moesten rijden. Toch vond de gemeente het blijkbaar nodig om drempels neer te leggen waar je met je kinderen achterin de auto niet eens stapvoets overheen komt zonder je bodem van de auto over die bult te trekken. Geen vooruitgang vind ik.

Er zijn natuurlijk ook wel wat fijne verbeteringen te noemen. Zoals bijvoorbeeld 1 afstandsbediening voor al je twintig apparaten. Dat scheelt wat gevloek. Of in plaats van die enorme Motorola telefoons naar de platte, lichte smartphones. Alhoewel, is dat wel zo een verbetering eigenlijk? Ik las laatst dat ze in Amsterdam een proef willen gaan uitvoeren met stoplichten in het trottoir omdat er veel mensen schijnen te zijn die zo opgaan in hun smartphone tijdens het wandelen dat ze vergeten omhoog te kijken en zo tegen een auto oplopen. En wat doen we dan de hele dag met onze gezichtjes boven het scherm? We liken mensen op facebook, googelen een restaurant waar we vanavond willen eten of appen met stiekeme vriendjes en vriendinnetjes? Of dit waar is weet ik niet helemaal zeker natuurlijk. Maar als ik voor mezelf spreek weet ik wel dat sinds de komst van de smartphones, of eigenlijk al sinds de komst van de sms-dienst heel wat relaties vroegtijdig tot een einde zijn gekomen. WhatsApp is helemaal een walhalla voor de naar spanning verlangende mens. De drempel is zo laag dat je zelfs al zou je wat verlegenheid in je hebben, je toch dingen schrijft die je nooit van je leven zomaar recht in iemand zijn gezicht zou durven zeggen.

Zoals de meeste van jullie wel weten na het lezen van mijn verhalen, nam ik het vroeger niet al te nauw met de huwelijkse trouw. Als je als meisje een laag zelfbeeld hebt gecreëerd is de minste of geringste aandacht al een soort drug waar je al snel geen genoeg van kunt krijgen. Een appje met de tekst: “Ik vind je leuk en denk de hele dag aan je”, heeft volgens mij in zo een geval hetzelfde effect als een lijn cocaïne. (wat ik niet zeker weet want ik heb nog nooit cocaïne gebruikt). Zonder sms of WhatsApp had ik daar vroeger wanneer iemand dit in mijn gezicht zou zeggen niet op ingegaan, maar dit medium maakt het ontzettend makkelijk. Hierdoor heb ik wat affaires gehad die me nog nooit, maar dan ook nog nooit iets goeds gebracht hebben. Het begon altijd prachtig. Het gras leek aan de andere kant zo ontzettend groen, het was fucking Ierland! Een enorme grote groene tuin vol met vlinders en muziek. Het eindigde steevast in verdriet. Tranen vol van spijt en walging. En ik ben de enige niet die zich mede door het gemak van onze vooruitgang zich heeft mee laten nemen in deze vorm van verslaving.

Vraag willekeurig aan mensen om je heen of je even hun mobiele telefoon mag gebruiken en je zal veel verschrikte gezichtjes zien. Natuurlijk lang niet bij iedereen, maar geloof me, het zijn er veel. Dat mensen die op de bus wachten, in de trein zitten of zelfs op een terras met gezelschap boven hun eigen scherm hangen en zo niets van de hele omgeving mee krijgen is ook niet echt een vooruitgang. Ik doe er ook aan mee.

Nu, na weken in mijn bed te hebben gelegen en mij veel teveel van dit soort dingen te hebben bedacht, loop ik weer op straat. Dikker dan normaal door het niets doen en wit van moeheid. Mijn benen voelen zwaar. Plotseling hoor ik achter mij een oude bekende: “Sasssie! Lekker wijf! Hoe is het met jou?”. Ik krijg een hand op mijn schouder en een kus op mijn wang, nou net naast mijn mond. “Jezus wat zie jij er lekker uit”, een jongensachtige grijns kijkt mij ietwat arrogant aan. Het is een oude minnaar van erg lang geleden. Ik vertel hem dat het goed met me gaat maar dat ik geen tijd heb om te kletsen. Na wederom drie zoenen veel te dicht bij mijn mond loop ik door. Al na twee minuten hoor ik het bekende geluidje uit mijn kontzak komen. Een WhatsApp. “Sassie, het is veel te lang geleden. Ik zou je dolgraag weer eens voelen. Bel me!”.

Nu besef ik dat vroeger niet altijd alles beter was en dat vooruitgang soms heel mooi kan zijn. Ik voel me niet meer gevleid door dit soort berichten.

Ik besluit om mij zo snel mogelijk uit de voeten te maken uit deze tuin en ik sluit af met een hekje. #

 

Advertenties

Gepubliceerd door

Samenlezenisleuker

Recensies, winacties, tips, leesclubs, columns, een kort verhaal of interviews! Kortom, alles wat maar gezellig en leuk is met betrekking tot boeken :-D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s