Samen met Saskia Jansen Storyteller: Het is nergens beter dan thuis.

niagara

Met mijn voorhoofd leun ik tegen het koude raampje van het KLM vliegtuig. Onder mij zie ik een gedeelte van Nederland, met hier en daar voor mij wat bekende stukjes , steeds kleiner worden. Ondanks dat ik geen vliegangst heb, denk ik steevast bij iedere stijging of landing aan mijn kinderen die ik wederom achtergelaten heb.

Korte stedentrips maak ik liever samen met mijn man. Wij zien elkaar in ons jachtige leven zo weinig, dat ik er niet op zit te wachten om door een wereldstad te wandelen met aan weerskanten van ons ontevreden gezichtjes omdat we niet naar McDonald’s gingen, of dat ze juist wel naar dat Aquapark wilden net buiten de stad. Of het eeuwige geschuif met veel te duur eten over een bord omdat het er niet uitziet zoals thuis. Of als je mensen ontmoet en ze ongeduldig aan je blijven vragen wanneer we verder gaan.

Om van seks in een hotelkamer nog niet te spreken. Dat is dus gewoon onmogelijk nu ze een bepaalde leeftijd hebben bereikt. Niks kan meer ongemerkt of stiekem. Voor je het weet gillen ze dat ze bejaardenseks vies vinden of eindig je op YouTube met infraroodbeelden van vreemde bewegingen onder een dekbed. Zoals je vroeger weleens in Big Brother zag. Nee, wij laten ze op dit soort uitstapjes liever thuis. Gelukkig houden ze veel van hun oma en hun oma van hen. Iedere avond kwartetten, pesten en zelf kiezen wat er gegeten wordt is altijd een feestje.

Maar toch, wanneer Nederland onder een pak wolken verdwijnt en wij koers zetten naar een ander werelddeel bekruipt mij altijd dat waardeloze gevoel dat we kunnen sterven. En hoe gaat het dan verder met de kinderen? Zouden ze eroverheen komen? In mijn beleving kan je maar beter allemaal tegelijk omkomen mocht het noodlot je treffen. Of is dat onzin? Zouden ze na zo een ramp in staat zijn om toch een lang en gelukkig leven te leiden?

“Ik heb er zoveel zin in”, haalt mijn man mij uit mijn sombere gedachten. Ik draai mijn hoofd naar hem toe en glimlach. “Ik ook”. Hij pakt mijn hand vast en kust me op mijn voorhoofd. Ik voel een vlinder hopsen ergens in mijn buik. We zijn veel te weinig samen. Mijn sombere gedachten verdwijnen en ik ontspan. We kijken wat naar een film en eten en drinken wat. Om de zoveel tijd knipoogt mijn man naar mij. Wat is het toch ook een lieverd.

Bijna acht uur later staan we op een vliegveld in Canada. Onze koffers zijn er al snel en met een taxi rijden we naar ons eerste hotel. We hebben een supermooie kamer met twee kingsize bedden. We besluiten dat het bed wat het dichtst bij de badkamer staat ons seksbed wordt en die bij het raam om in te slapen. We lachen om onze eigen uitvinding en hopen dat andere stellen voor ons het niet andersom bedacht hadden.

We hebben een fantastische tijd en kijken onze ogen uit in de stad. We eten en drinken er op los en kunnen eindelijk weer eens echt ongestoord praten. Ik voel me weer net zo verliefd als vijftien jaar geleden. Na twee dagen vertrekken we naar ons volgende hotel wat vlakbij de Niagara watervallen staat. We hebben een kamer zonder mooi uitzicht. Behalve als je van parkeerplaatsen houdt dan zaten we eerste rang. Omdat wij zo genoten van onze reis besloten we een upgrade te doen naar een kamer met een uitzicht. Voor zestig dollars extra stonden wij ineens op achtentwintig hoog met onze monden opengezakt vanuit een prachtige kamer naar de indrukwekkende watervallen te staren.

Wat een uitzicht!

Geen extra seksbed dit keer, maar wel een enorme whirlpool waar we makkelijk samen in konden. Met een boot zijn we tot heel dichtbij de onderkant van de watervallen gevaren. Wat een natuurgeweld was dat. Gehuld in rode poncho’s bekeken wij met toegeknepen ogen de enorme hoeveelheid water wat hier naar beneden stortte. Ik sloot mijn ogen en nam de geluiden en het spetterende water tegen mijn gezicht in mij op. Even waande ik mij in een totaal andere wereld. Het geluid van die watervallen was zo mooi en zo indrukwekkend. Ik kon mij niet herinneren dat ik ooit zoiets moois had gevoeld en gehoord. Doorweekt van onze knieën tot aan onze tenen stapten we lachend van de boot af. Hand in hand ratelden we honderduit over hoe bijzonder deze ervaring was.

In gedachten stelde ik mij voor hoe het zou zijn om te emigreren naar dit land. Hoe je leven er dan uit zou zien. Ik stelde mij voor dat we in een houten huis middenin de natuur woonden , waar we ‘s avonds samen bij een kampvuur een biertje zouden drinken en niks anders hoorden dan het knetteren van het hout. Waarom hebben we ons zo opgesloten met twee drukke banen waardoor je elkaar amper ziet en altijd en eeuwig maar moe bent? Waarom hebben we een hypotheek, kinderen, auto’s , honden en paarden waardoor je nooit meer spontaan iets geks kan doen? Ik word somber van deze gedachte en spreek mijn frustraties uit tegenover mijn man. Hij lacht erom. Hij haalt zijn schouders op en zegt: “Als je hier zou wonen heb je binnen een mum van tijd hetzelfde probleem hoor.”

Ik twijfel. “Dan moet je ook werken, krijg je ook weer verplichtingen en zit je weer aan een heleboel dingen vast , alleen op een andere plek”, zegt hij zonder enige twijfel. Ik luister naar zijn woorden en bestudeer zijn gezicht aandachtig. Had ik maar de helft van zijn nuchterheid en relativeringsvermogen, denk ik.

Ik ben een dromer. Altijd al geweest. Eerst dromen en daarna zie ik wel of er wat te relativeren valt. Helaas heeft dat nog nooit goed uitgepakt. Ik schud het sombere gevoel snel van mij af. Daarvoor zijn wij niet hier gekomen. De rest van de dagen geniet ik intens van ieder moment. Alle nieuwe indrukken zuig ik in mij op.

Wanneer wij weer in het vliegtuig zitten om naar huis te gaan heb ik gemengde gevoelens. Ik had nog zoveel meer van Canada willen ontdekken maar de plicht roept. Ooit gaan we hopelijk nog een keer deze kant op om andere steden en gebieden te ontdekken. Voor nu moet ik heel tevreden zijn met deze mooie trip. Ik voel me dankbaar dat ik dit samen met mijn man heb kunnen doen.

Na een nacht overgeslagen te hebben zet het vliegtuig de landing in. Onder mij verschijnt mijn geboorteland weer. Het is zonnig. Ik zie de meren die vlakbij ons huis liggen en voel me gelukkig. Thuis. Op het vliegveld wachtten mijn moeder en mijn dochter ons op. Het is fijn ze weer te zien. En zodra wij door de voordeur ons huis binnen stappen waar een verse bos bloemen op tafel staat met een kaartje “Welkom Thuis” erop , zie ik mijn zoontje op ons afkomen.

Met een glimlach van oor tot oor sprint hij op me af en omhelst me onder een luid : “Mamaaaaaaa”.

Daar op dat moment besef ik dat dit geluid zelfs nog mooier en intenser is dan de duizenden liters water van de Niagara watervallen die voor mijn voeten naar beneden stortten.

Mijn man heeft gelijk. Het is nergens beter dan thuis.

*WINACTIE* Een Kroon voor Koud Zilver

 

En de Winnaar is!!!!!

Cindy Strijkers!! Jouw reactie was voor ons ronduit het meest enthousiast! Gefeliciteerd! Stuur je ons je gegevens in een pb of per mail door dan komt hij zo snel mogelijk naar je toe!!

Reactie Cindy:

Als mega fantasyfan doe ik heel erg graag mee. Zeker omdat het verhaal ook gaat over gerechtigheid, dat spreekt mij altijd al aan. Ik kan niet wachten om me in dit boek te storten, me te laten meenemen naar een andere wereld, een ander leven, alles te zien, te horen en de geuren op te snuiven…

       Lijkt me een geweldig boek!! 

 

 

*Met dank aan Inge Brunnekreef*

kroon voor koud zilver

Een Kroon voor Koud Zilver is deel 1 van Alex Marshalls avontuurlijke fantasy-trilogie, die doet denken aan een Tarantino-film. Dit is epische fantasy zoals je die nog nooit hebt gelezen.

‘Alles liep op rolletjes, tot aan het bloedbad…’

Twintig jaar geleden trok de gevreesde Kobalt Zosia met haar vijf trawanten en een huurlingenleger ten strijde en bracht ze het grootste koninkrijk ter wereld ten val. Toen er geen titels meer waren te winnen en geen werelden meer waren te veroveren, trok ze zich terug en liet ze haar legende verdwijnen in de geschiedenisboeken.

Maar nu is het vreedzame bestaan dat ze voor zichzelf heeft opgebouwd ruw verstoord door de afslachting van haar complete dorp. Uit op wraak trekt Zosia weer ten strijde. Maar als ze gerechtigheid wil, zal ze eerst de confrontatie aan moeten gaan met een hoop wrok koesterende vijanden, oude bondgenoten met een twijfelachtige loyaliteit en een vreemd leger dat marcheert onder een wel heel vertrouwde banier.

Vijf trawanten

Een legendarische generaal

En een laatste strijd om gerechtigheid

Hoe dit prachtige boek te winnen?

Laat hieronder of onder het bericht in de Facebookgroep een reactie achter dat je meedoet.

Woensdag 6 juli maken we de winnaar bekend, succes!!

Groetjess Ka & Co.

Cees las: Killer Country van Mike Nicol****

kaapstadtrilogie-killer-country-mike-nicol-boek-cover-9789044532647

Gastrecensie Killer Country van Mike Nicol (****)

Oorspronkelijke titel: Killer Country – The Revenge Trilogy 2

ISBN: 9789044532647

Uitgeverij: De Geus

Pagina’s: 408

Spannend en meedogenloos

In deel twee van de Kaapstadtrilogie (‘Killer Country’) probeert de Zuid-Afrikaanse auteur Mike Nicol de draad ongebroken en strak te laten staan voor wat betreft de primaire verhaallijn met de daarbij behorende hoofdkarakters. Mace Bishop en Pylon Buso zijn druk bezig een ommezwaai te geven aan hun carrière en hun oude job als wapensmokkelaar om te zetten in een legale baan.

Mace heeft een rustig leven, samen met zijn vrouw Oumon en hun dochtertje Christa. Hun dagelijks brood wordt verdiend met beveiligingswerkzaamheden als rechter Telman Visser hem benaderd voor een opdracht.

De voor Mace en Pylon niet onbekende advocate Sheemina February is druk in overleg met haar client Obed Chocho. De voormalig politicus zit zijn straf uit maar ontdekt dat zijn vrouw Lindiwe, een buitenechtelijke relatie heeft. Hij beraamt met February een complot om daar een einde aan te maken. Inmiddels heeft de omgeving van Kaapstad te maken met boerderijmoorden, waarbij willekeurige boerderijen worden overvallen en de aanwezige mensen worden vermoord. Omdat de ouders van Telman Visser ook op hun boerderij wonen, geeft hij Mace en Pylon de opdracht de boerderij te bewaken en te voorkomen dat ze ook het slachtoffer worden van deze zinloze moorden.

‘Killer Country’ is door de auteur boordevol problemen gestuwd en zonder het te weten worden Mace en Pylon daar het middelpunt van. In een verhaal waar veel invulling wordt gegeven aan de Zuid-Afrikaanse cultuur waarbij een mensenleven minder waard is dan het dagelijkse brood, moeten beide beveiligers zien te overleven. Niet altijd wetend uit welke hoek het gevaar zal verschijnen, is het zoeken naar betrouwbare mensen die ze kunnen benaderen. Een verkeerde keuze daarin maken staat synoniem met een gerede kans om vermoord te worden. Nicol vergeet daarbij zeker niet de lokale geschiedenis te combineren met de hedendaagse cultuur en de strijd tegen de overmatig aanwezige corruptie en criminaliteit.

Ondanks dat ‘Killer Country’ het tweede deel van de trilogie is, maakt het de auteur goed mogelijk om het als separaat boek te lezen.

De nieuwe problemen worden volledig afgewerkt en als aanloop voor het derde deel (‘Black Heart’) is voor de liefhebbers van de trilogie zelfs een ware cliffhanger ingebouwd. Nicol is al eerder in staat gebleken om een complex verhaal op te kunnen zetten waarbij de diverse verhaallijnen knap zijn opgebouwd en zich in een breed spectrum afspelen dat, lopende het verhaal, haast ongemerkt steeds smaller wordt.

Samengevat is ‘Killer Country’ een aanrader voor liefhebbers van spannende boeken waarbij lezers niet terugdeinzen voor een bloedige moord en ook nog een stukje buitenlandse cultuur en de daarbij behorende kleur kunnen waarderen. De perikelen rond beide protagonisten, maakt wel nieuwsgierig om zeker het derde deel van deze trilogie te gaan lezen.

Eindoordeel: 4 sterren

Spanning: 3 sterren

Plot: 4 sterren

Leesplezier: 4 sterren

Schrijfstijl: 5 sterren

Originaliteit: 3 sterren

Psychologie: 3 sterren

Cees van Rhienen.

 

 

 

Coenraad las: Ik zie je van Matthijs Kleyn ***

kleyncoverwit

Titel: Ik zie je

Auteur: Matthijs Kleyn

Genre: Roman

Uitvoering: paperback

Isbn: 978902909520

288 pagina’s| Uitgeverij Meulenhoff|2016

3***

Fender is een nostalgische jongen van begin dertig die een videotheek runt. Nadat zijn vriendin hem van het ene op het andere moment  verlaat en ook nog eens zijn vader overlijdt zorgt hij slecht voor zichzelf. Hij leidt een emotieloos en eentonig leven. Dan komt hij op een dag Lisa tegen. Ze is een prachtige jonge vrouw en hij voelt zich weer tot leven komen, alhoewel ze  vrijgevochten en ongrijpbaar is. Hun relatie verloopt stormachtig.

In “Ik zie je” trekken de twee tegenpolen Fender en Lisa elkaar enorm aan. Het leven van Lisa bestaat uit drugs en feesten terwijl Fender thuis zit en een grote passie voor films en Elvis heeft. Ze zijn heel verschillend in hun levensstijlen met als overeenkomst dat ze  beide naar rust zoeken.  Ze hebben regelmatig heftige meningsverschillen, maar kunnen niet zonder elkaar.

Het verhaal staat bol van dagelijkse beslommeringen die voor velen herkenbaar zullen zijn, zoals twee mensen worden verliefd op elkaar, een relatie krijgen, gaan werken en het ontmoeten van de wederzijdse ouders. Dat maakt het minder boeiend, maar Matthijs heeft het mooi verwoord en is het daardoor een aangenaam en vlot lezend boek geworden.

Vertrouwen, seks en vluchten zijn thema’s die deze twee personages krachtig tekenen Het zorgt ervoor dat je geboeid blijft.

Pas als je het boek uit heb en je het verhaal hebt laten bezinken kom je achter  de diepgang van het verhaal, veel meer dan je dat in eerste instantie zou denken.

Coenraad de Kat.

 

 

Yvonne las: IJs van Koen D’haene

image1

Koen D’haene – IJs

IJs is een misdaadroman, het eerste boek voor volwassenen van deze schrijver. Hij schreef eerder al boeken voor kinderen. De auteur is een Belgische man, wat mij meteen opvalt in het verhaal dat er best veel Belgische woorden en zinnen staan. Helaas stoorde mij dit zo dat ik het boek bijna weggelegd had, gelukkig leg ik niet gauw een boek weg want vaak blijkt dat het toch nog leuk wordt naarmate het verhaal vordert en dat was in dit boek ook zo!

Het verhaal gaat over een stel dat samen veel wandelingen maakt en nu erop uit gaat voor een flinke wandeling in de Zwitserse Alpen. In de proloog lees je dat er twee mensen van de berg vallen en over het ijs naar beneden glijden en in een kloof terecht komen, niet bij elkaar maar enkele meters van elkaar verwijderd. Dit wekt interesse op, maar het is een roman dus ik merk als fervent thriller lezer dat het in een roman net wat langzamer gaat als in een thriller.

In het boek wissel je steeds tussen het jaar 1985 en het jaar 2003. De hoofdrolspelers Mats en Sarah zijn een verliefd jong stel dat er op uit trekt in de Alpen voor een zware wandeling. De tocht is lang en ze overnachten in een hut op de berg, volgens het voor onderzoek van Mats wordt deze hut zelden gebruikt en zijn ze er met zijn tweeën. Bij aankomst blijkt er nog een ander stel aanwezig te zijn in de hut en brengen ze samen de nacht door. De volgende dag verandert het leven van allen, en is IJs opeens een heel ander boek.

Het verhaal is goed opgebouwd, het laat de lezer meeleven met de karakters maar vooral met Sarah. Het verhaal is geschreven uit het perspectief van Sarah, en dat maakt dat je de anderen niet zelf leert kennen maar uit haar oogpunt. Dit is soms wel jammer omdat de andere personages ook intrigerend zijn in mijn ogen. Vooral Mats blijft erg mysterieus.

Het boek leest vrij makkelijk weg, op het begin zijn de wandeltermen en het Belgische taalgebruik wel wat pittig, maar naarmate het verhaal vordert leest het fijn en is er ook genoeg spanning om te blijven boeien.

Het boek krijgt van mij 3 ***

Yvonne Vogels.

Samen uit naar Doe Maar


15 juni was het zover! We keken er een tijd naar uit! Een uitje samen. Geen boeken dit keer maar een concert!

Ka kwam om 14 uur aan bij Co en na het krijgen van een prachtige verhalenbundel met mooie tekst, 2 bakkies leut en vast een glaasje rosé gingen we richting Arena.

‘T plensde als een malle dus hup een eetcafétje in en na het verorberen van een heerlijke burger kwam onze mede concertganger Ka2 aan en liepen we naar het Ziggodome. Kort rijtje en snel muntjes halen. Nou van die prijzen wordt niemand dronken maar hé we zijn ook geen 18 meer dus no problem.

Het eerste nummer is bekend, maar daarna komen er toch een berg die we niet mee kunnen brullen. Niet erg hoor beetje meedeinen en jahaaaaaa daar is ie dan…. Dansen, springen en keihard mee brullen. Dat we nog een stem over hebben mag een wonder heten. Ze komen nog twee keer terug voor een toegift en dan haasten we ons voor de drukte uit naar onze jassen. Nog even een zweetbandje scoren en hup naar de bus.

Ka2 moet met een andere bus dus zwaai zwaai en hup op weg zijn we weer!

Via een omweg (lees tussen in de kroeg waar Co werkt) en thuis nog even nakletsen gingen we moe maar blij slapen.

De volgende ochtend even ontbijten nog wat brainstormen voor het blog en welke boeken er binnenkort gelezen moeten worden en dan gaat Ka weer naar Drente en mag Co nog even aan het werk.

We hebben het te leuk gehad ondanks dat we geen letter gelezen hebben.

Corina las: De Test van Hjorth Rosenfeldt 4****

 

Met dank aan Uitgeverij De Bezige Bij voor het recensie-exemplaar.

Over De Test

In een verlaten schoolgebouw wordt het lichaam van een Zweedse televisieberoemdheid gevonden. Hij is vastgebonden op een stoel in een hoek van het klaslokaal, op zijn rug zit een lijst met vragen vastgeniet, en hij is door het hoofd geschoten. Het is het begin van een reeks moorden op mediapersoonlijkheden, die hun gebrek aan kennis met de dood moeten bekopen. In een gewaagd interview fulmineert de nog onbekende moordenaar tegen de onnozelheid in de media. Gerechtspsycholoog Sebastian Bergman daagt hem daarom op zijn beurt uit tot een intellectuele krachtmeting. Een krachtmeting waarmee hij zijn leven op het spel zet.

Mijn mening: 

Eindelijk het vervolg en hoe fijn weer? In deel 5 van “De Bergmankronieken” word je gelijk weer helemaal mee gezogen in het leven van Sebastian Bergman en de teamleden. Allen hebben in de voorgaande delen al genoeg turbulentie meegemaakt maar ook in deel 5 maken ze er zo mogelijk een nog grotere puinhoop van. Vooral Billy zijn privéleven blijkt toch niet helemaal zo te zijn als zou moeten voor een pas getrouwde jongeman en natuurlijk probeert Sebastian gebruik te maken van één van zijn geheimen.

Het onderzoek naar de moordenaar wordt subliem verteld en de psychologische spelletjes zijn niet van de lucht. De dader lijkt elke keer net een stap te ver vooruit maar met gevaar voor eigen leven weet Sebastian hem uiteindelijk uit zijn tent te lokken. Heerlijk gedaan en schitterende wending.

Denk je alles gehad te hebben komt daar het laatste hoofdstuk! WAUW! Je weet al het hele boek dat er iets gaat komen met dat personage, maar deze wending zag ik niet aankomen en ik ben dan ook zeer benieuwd naar wat en hoe ze dat eventueel gaan oplossen in deel 6! Can’t wait!!

Schrijfstijl: 4

Leesplezier: 4

Plot: 4

Spanning: 4

Originaliteit: 4 

Vier sterren voor De Test.

Corina Nieuwenhuis.