Samen met Saskia Jansen Storyteller: Internet en honden. Zo herkenbaar!

SaskiaJansen

Overweldigend vind ik haar. De voor mij totaal onbekende vrouw die vanachter haar toetsenbord haar mening opdringt aan mij.
Bij het lezen van haar reacties op één of ander forum voel ik ergens achter mijn ribbenkast een naar gevoel opwellen.
Ik probeer mijn berichten altijd een beetje luchtig en voornamelijk grappig te houden, bewust. Dat deze dame hier vol in knalt met een lap tekst waar je u tegen zegt , en met een toon waardoor ik denk dat ze bijzonder geschikt zou zijn als Jehova Getuige, verbaast mij.
Waarom voelen sommige mensen de behoefte om op volslagen oninteressante berichten zo hun eigen mening erdoor te drammen?

Dat dit op het internet veelvuldig gebeurt en er hierdoor de meest vreselijke conversaties ontstaan is wel duidelijk. Fascinerend hoe je door een stukje tekst van een totaal onbekend persoon een hekel krijgt aan iemand. Ik probeer me altijd voor te stellen wat deze persoon nog meer is dan een fanatiek stukje op een kutforum. Zou deze persoon in het echte leven wellicht voor een zieke moeder zorgen? Zou ze in haar omgeving geprezen worden om haar hartelijkheid? Ik hou dit altijd maar in mijn gedachte en reageer zo positief mogelijk terug op dit soort aanvallen. De een krabbelt dan terug, waardoor ik dan denk, zie je toch een leuk mens. De ander blijft met modder gooien waardoor ik die persoon gewoon blokkeer. Zodat ik ’s nachts niet wakker ga liggen met allerlei vreselijke gedachtes waarin ik met deze vrouw dingen doe waar je heel lang TBS voor kan krijgen.

Niet persoonlijk. Internet is niet persoonlijk, dus moet ik het ook niet zo opvatten.
In het echte leven is het wat lastiger wanneer iemand je aanvalt op iets wat je zegt.
Laatst liep ik met mijn jonge rottweiler buiten. Twee hevig blaffende en grommende honden renden achter haar aan. Ze was onder de indruk en met haar staart tussen haar benen droop ze af.
De honden bleven met zijn tweeën om haar heen springen en grommen waarop mijn hond het lef had ze van zich af te jagen door op haar manier stoer te doen.
Ze blafte terug. Met een houding van lik me vestje, dat wel. Maar ze durfde het.
Precies op dat moment staat er een mevrouw met een in elkaar gedoken kruising in haar kielzog naar dit tafereel te kijken.
De mevrouw met de blaffende en serieus boze honden blijkt een vriendin van haar te zijn.
Terwijl ik mijn hond weg wil halen van de twee volhouders hoor ik: “Oh ja , die hond heeft mijn hond ook weleens aangevallen”.
“Wat? Wanneer?”, vraag ik verward.
“Twee jaar geleden, jouw hond viel mijn hond aan en kon toen zijn hoofd een week lang niet goed bewegen”, zei ze op een vreselijk beschuldigende toon.
De twee grommers werden nog steeds niet terug geroepen waardoor ik met een drukke rottweiler aan een halsband sta te tobben, maar ik wil dit verhaal toch horen.
“Twee jaar geleden was deze hond nog niet eens geboren”, verdedig ik mijzelf.
“Oh dan was het je vorige hond”, zegt de vrouw kribbig.
“Waarom heeft u mij daar dan nooit op aangesproken?”, vraag ik kalm.
Ik kreeg geen antwoord op mijn vraag. In plaats daarvan ratelde ze over hoe gevaarlijk mijn vorige hond was en dat deze nu dus ook al aanvalt.
En dat raakte toch mijn gevoelige snaar. Hoezo aanvalt? Die hond heeft nog nooit een hond verwond.

Ik voel oud zeer naar boven komen als ik denk aan onze negen jaar oude rottweiler waar wij allemaal zielsveel van gehouden hebben. De pijn van haar overlijden zit er nog voel ik nu. En deze vrouw beledigt mij door mijn lieve, dode hond hier in het park te benoemen als een gevaarlijke rothond die haar hond aangevallen zou hebben.
Ik kijk naar haar hond die als een geslagen dier in elkaar gedoken zit, een zeer angstige hond. Dat soort honden triggeren vaak wel iets bij de wat dominantere honden. Ik zou nooit willen dat mijn hond een andere hond aanvalt, ik zal alles doen wat in mijn vermogen ligt om dat te voorkomen.
Ik weet zeker dat mijn dode hond, deze angsthaas nog nooit gebeten heeft. Ik kan me wel voorstellen dat hij er eens hard op af is gelopen om de angsthaas weg te jagen. Dat de hond daar spierpijn van heeft gehad kan ik me ook voorstellen, en dat vind ik zielig. Maar deze vrouw maakt er wel een heel naar verhaal van, zo twee jaar na zijn dood.
Ik probeer me voor te stellen dat deze mevrouw buiten het park wellicht heel lief is. Dat ze vrijwilligerswerk doet en eenzame ouderen bezoekt. Ik kalmeer.
“Jij hebt gewoon onopgevoede rothonden”, klinkt het dan plotseling.
En toen gebeurde het. Iets knapte er in mij.
“Jij moet die kruiperige hond van je eens leren met andere honden om te gaan in plaats van hem van alles en iedereen weg te houden omdat je zelf bang bent van alles wat groter is dan een cavia”, sis ik.
Ze zoekt steun bij haar vriendin door haar aan te kijken.
“Het is niet zo gek dat haar honden zo agressief zijn, ze is het zelf ook”, zegt ze en loopt weg.
Mijn bloed kookt.
De vrouw met de boze hondjes volgt haar. Ik blijf even staan om mijn hartslag weer onder controle te krijgen.

In de verte nadert een man met een herder, de man werkt bij de politie weet ik. De man lijnt zijn hond aan als hij de twee boze hondjes ziet. Hij kent ze ook blijkbaar.
De honden gaan als een malle op de aangelijnde herder af en grommen en blaffen om hem heen.
De vrouw corrigeert ze niet. De angstige hond is er al hard voorbij gerend.
De politie agent zegt kalm: “Als u die hondjes niet beter gaat opvoeden laat ik mijn hond de volgende keer ook loslopen mevrouw. U bent gewaarschuwd”.
“Nog zo een asociale met zo een gevaarlijke hond”, hoor ik de vrouw van de bange hond zeggen.
Waarop de man zich omdraait en naar haar toe loopt om zichzelf te identificeren.
De vrouw krijgt een kleur van schrik.
Ze komt er met een waarschuwing vanaf.
Ik verwacht dat ze deze blamage wel weer zal afreageren ergens op een forum vanavond.

Advertenties

Gepubliceerd door

Samenlezenisleuker

Recensies, winacties, tips, leesclubs, columns, een kort verhaal of interviews! Kortom, alles wat maar gezellig en leuk is met betrekking tot boeken :-D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s