Samen praten met Marloes Kemming

 

Over Marloes:

Marloes Kemming (1983) werkt als communicatieadviseur en schrijft kinderboeken en artikelen over reizen en eten. Ze reisde jarenlang als backpacker de wereld rond en woont nu in Amsterdam. Het kleine leven van Norbert Jones is haar eerste roman. Hiermee won ze in 2015 de debuutprijs Coffeecompany Book Award.

Het interview:

1: Kan je jezelf beschrijven in 5 woorden?

Dromer, eigenwijs, nieuwsgierig, stiekem heel gevoelig, en ondernemend.

2: Je begon met schrijven om je wereldreis te kunnen bekostigen? Had je ook echt daardoor pas de smaak van het schrijven te pakken of was het stiekem altijd al je droom?

Ik heb altijd graag geschreven. Als kind al. Maar het was nooit echt een substantieel onderdeel van mijn leven, puur omdat ik er nooit tijd voor vrij maakte. Ik was te druk met studeren en baantjes en vrienden en dat soort dingen. Schrijven was lang iets wat ik ‘ooit als ik eens tijd had’ wilde doen. Tot ik op wereldreis ging en een baantje kreeg om hele zoetsappige bouquetreeksjes te schrijven – echt met van liefde wegkwijnende jonkvrouwen en McDreamy-doktoren- en ik opeens elke week minimaal een dag moest schrijven om de verhalen op tijd in te kunnen leveren. Ik merkte toen hoe prettig ik het ritueel van schrijven vind. Om te gaan zitten, ergens op een fijne plek buitenshuis en dan in die bubbel te kruipen waarin je alles mag verzinnen. De verhalen die ik toen schreef -op de reisverhalen en kinderboeken na- lagen niet na aan mijn hart qua onderwerp, maar ik heb in die periode wel geleerd hoe graag ik schrijf en hoe fijn het is om die innerlijke wereld uit te werken. Oh en ik heb geleerd dat schrijven geen kwestie is van passief wachten op inspiratie of totdat je de wereld ‘iets te vertellen’ hebt, maar dat het gewoon een ambacht is: met gaan zitten en beginnen, herschrijven en volhouden.

3: Na reisverhalen en kinderboeken kwam vorig jaar je eerste roman uit en BAM gelijk de Coffee Company Debuutprijs, Hoe erg heb je lopen springen?

Ik heb vooral met enige vertraging gesprongen. Ik was op het moment van de uitreiking zo zenuwachtig dat het een tikje langs me heen is gegaan. Sta je daar, voor een hele groep mensen met interviews en speeches terwijl je  alleen maar denkt: zeg het nou maar gewoon! En toen gingen mijn vrienden die mee waren opeens heel hard juichen en besefte ik eigenlijk toen pas dat mijn naam genoemd was en ik gewonnen had, haha. Het is echt een droomprijs: dat je debuut echt uitkomt.

4: Je woont in de mooiste stad van Nederland, zou je er ooit weg willen?

Ik woon heel graag in Amsterdam, maar weet niet of ik er altijd wil blijven. Ik kom oorspronkelijk uit een dorpje en houd ook wel erg van het platteland, van buiten zijn. Ik heb in Groningen en Antwerpen gestudeerd, mijn lief woont in Dublin en ik houd erg van reizen: dus geen idee waar ik allemaal nog eens kom te wonen. Maar voor nu blijf ik er erg graag. Het is fijn om ergens te wonen waar het zo mooi is. Het is soort van instant-gelukkig-makend.

5: In “het kleine leven van Norbert Jones” beschrijf je zijn verzameldrift, Verzamel je zelf ook iets?

Nee, ik ben zelfs erg van het weggooien tegenwoordig. Vroeger verzamelde ik wel dingen, als kind, maar tegenwoordig niet meer. Ja, boeken. Daar heb ik er wel veel van. Ik lees het liefst op papier, dus een strakke lege kast met 1 e-reader erin gaat hem voorlopig niet worden. Ik ben laatst, onder druk van de hele Marie Kondo hype, begonnen met ‘ontspullen’ en dat voelt zo lekker dat ik nu heel goed kan weggooien. 

6: Heb je een speciale inspiratie bron voor het personage Norbert? Een Opa, Achter oom, Oude buurman? Want je bent zelf 31 dus je inleven in iemand van 77 lijkt ons lastig of valt dat mee?

Ik ben 32 inmiddels J. Nee, Norbert heeft geen echt voorbeeld gehad. Hij ontstond gewoon. Ik schrijf vooral vanuit scenes die zich in mijn hoofd ontwikkelen: ik zie het voor me hoe het personage eruit ziet, waar hij is en wat hij dan doet. Toen ik in Amsterdam ging wonen, ben ik bij een schrijfclub gegaan en moest ik elke 3 weken een tekst inleveren. Dat was een goede stok achter de deur om te blijven schrijven. De stukken die ik inleverde gingen opeens steeds vaker over die oude man en de wereld waarin hij zat. En naarmate de tijd vorderde leerde ik hem steeds beter kennen en ben ik zijn karakter gaan uitbouwen. Ik heb daarvoor geen research gedaan of een voorbeeld-oude-meneer gehad. Wel zitten er twee scenes in het boek waarin Norbert op mijn schoonvader lijkt.

7: Onder het schrijven zit je dan met een kop koffie of liever een mok thee? Of ???

Ik schrijf bijna altijd buitenshuis, het liefst in een koffiebar of café. Dus dat begint met koffie verkeerd en eindigt vaak met een glaasje rode wijn!

8: Kunnen we alweer een nieuw boek van je verwachten? En in welk genre?

Ik ben wel begonnen aan de tweede boek, maar het is allemaal nog heel pril. Ik weet nog niet exact hoe alles gaat verlopen. Maar het is heel fijn om weer lekker te schrijven, zonder je bezig te houden met alle zaken er omheen. Er komt bij een publicatie best veel kijken en de afgelopen maanden kon ik me slecht losmaken van Norbert om me in een nieuw verhaal te storten. Dat lukt nu wel weer dus ik ben druk bezig. Het wordt weer een roman. Fictie dus. Met vier verhaallijnen en vier visies op de wereld om ons heen.

9: Wij vinden de cover heel bijzonder! Heb je daar inspraak in gehad?

Jazeker. Er zijn een aantal voorstellen voorgelegd en dit ontwerp paste het beste bij mijn gevoel bij het boek.

10: Lees je zelf ook graag romans of verschilt het? Heb je een favorieten auteur?

Ik lees heel graag, maar wel te weinig. Lezen en schrijven moet uit dezelfde vrije tijd komen en dan kies ik vaak het tweede. Ik lees eigenlijk alleen maar romans, lees nooit non-fictie. Ik houd heel erg van de boeken van Murakami, van Zadie Smith, van Iain Banks, dus daar is eigenlijk geen lijn in te ontdekken. Het fijnst vind ik het als je zo in een boek zit dat je niks anders wil doen dan lezen, de hele dag als het even kan.

11: We merken dat veel auteurs vaste meelezers hebben, geldt dat ook voor jou?

Ja, de eerste lezers zijn de leden van mijn schrijfclub. Daar komt af en toe iemand bij of gaat iemand weg, dus dan krijg je weer een ‘verse’ mening. Zij lezen de fragmenten en hoofdstukken zoals ik ze inlever: dus kriskras door het boek heen, soms in wat meer gelikte versie, soms nog heel ruw. Bij Norbert hebben een aantal vrienden meegelezen met de eerste versie van mijn manuscript, maar toen had ik het wel al ingediend voor de CoffeeCompany Book Award. Zij hebben gedurende het redactietraject ook meegelezen.  Het is fijn te horen wat mensen wiens menig er voor jou toe doet, denken van je verhaal, van je hoofdpersoon. Komt het over, is het geloofwaardig, waar raak ik je kwijt, of waar deed het je iets? Dus ik ben heel blij dat mensen bereid zijn om mee te lezen.

Wij vonden het heel leuk om even met Marloes te mogen praten. Coenraad de kat schreef een mooie 4 sterren recensie als gastrecesent van ons blog, hier onder de link.

Coenraad de Kat over Het kleine leven van Norbert Jones van Marloes Kemming 4****

Em al is het nog pril wij wensen MArloes heel veel succes en plezier met het schrijven van haar volgende roman en dan komt hij natuurlijk op onze never ending tbr-list

 

Advertenties

Gepubliceerd door

Samenlezenisleuker

Recensies, winacties, tips, leesclubs, columns, een kort verhaal of interviews! Kortom, alles wat maar gezellig en leuk is met betrekking tot boeken :-D

Een gedachte over “Samen praten met Marloes Kemming”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s