Samen praten met Chantal van Mierlo

 

 

 

Over Chantal:

Chantal van Mierlo (Boxtel, 1979) verhuisde in 2001, na het afronden van haar studie International Business, naar Duitsland. Daar werkte ze in diverse functies in marketing en PR. Ze was hoofdredacteur van een internationaal customer magazine. Van Mierlo werkt op dit moment aan haar tweede thriller.

 

 

 

 

1. Je bent in 2001 verhuisd naar Duitsland, wou je altijd al weg uit Nederland?
 Toen ik naar Duitsland vertrok, had ik de intentie om er een paar jaar te blijven en daarna naar een ander land te gaan. Ik was vooral op zoek naar avontuur en wilde de wereld zien. Ik heb een internationale opleiding gedaan (HEAO Economisch Linguistisch) en kreeg via mijn eerste werkgever de kans om op het hoofdkantoor in Duitsland in een internationale functie te gaan werken. Vanuit de afdeling waar ik werkte werden de country units wereldwijd aangestuurd op het gebied van Marketing en PR. Het waren topjaren, waar ik veel mensen leerde kennen en met veel plezier hard heb gewerkt. Uiteindelijk heb ik mijn Duitse man leren kennen en hoewel de banden met Nederland nooit zijn doorbroken, was het uiteindelijk een bewuste keuze om hier ons leven op te bouwen. Ik ben en blijf Nederlandse, maar ik heb inmiddels mijn anker hier uitgegooid.
2. Je debuut De nummers gaat over een experiment en de Europese Unie. Hoe kwam je aan je onderwerp? Heb je lang research moeten doen?

Het verhaal is ontstaan vanuit een scene die ik in mijn hoofd had met de twee hoofdpersonen. Daar begon ik mee. Het is het moment dat Sara uit haar auto wordt gered door Chris en hij haar in een impuls meeneemt naar zijn schuilplaats in de Ardense bossen. Er was een enorme spanning tussen hen twee, Chris had een groot geheim en probeerde Sara op afstand te houden, terwijl hij anderzijds schreeuwde om hulp. Met dat idee begon ik het verhaal verder uit te bouwen. Ik wist dat Chris een gecompliceerd en schokkend verleden moest hebben, maar ik moest als het ware zelf ook eerst op zoek naar die achtergrond. Het experiment was een ingeving die juist leek te zijn, het past bij hem. Daarna begon de research en daar heb ik inderdaad enorm veel tijd aan besteed. Ik heb veel gelezen en met mensen gepraat om erachter te komen wat er allemaal mogelijk is op medisch gebied en hoe dat dan allemaal werkt. 

3. Op de site van Ambo|Anthos staat: De nummers heeft alle kans de ‘Ik ben een Pelgrim’ van de lage landen te worden. Gaf dat extra spanning bij bijvoorbeeld het lezen van recensies? 
 Natuurlijk! ‚Ik ben Pelgrim‘ is een ontzettend goed boek, dus dan ligt de lat meteen wel hoog. Dat schept hoge verwachtingen bij de lezers. Je loopt het gevaar dat de lezer aan je boek begint met een bepaald beeld in zijn hoofd, waar het verhaal dan uiteindelijk van afwijkt.
4. Je nieuwe boek Het isolement komt bijna uit (eind mei) kunnen we die ook ergens mee gaan vergelijken t.z.t.?

Het isolement is in mijn ogen uniek. Ik zou het wel heel interessant vinden om te horen waar de lezer het mee vergelijkt, maar ik heb zelf op die manier niet nagedacht. Het isolement vertelt het verhaal van Coco die te maken krijgt met een cyberstalker. Deze stalker komt ook aan het woord, de perspectieven wisselen zich af per hoofdstuk. Dat geeft een kijkje in de psyche van de stalker en roept begrip voor zijn motieven op, maar je ziet ook dat hij geen grenzen kent en dat maakt hem creepy. Verder weet je als lezer al snel dat Coco haar stalker persoonlijk kent, maar je weet niet wie het is. Coco is een jonge twintiger die niets geks doet, maar door het normale gebruik van sociale media etc in een hele nare situatie terechtkomt. Cybercriminaliteit is een actueel thema, het internet hoort bij deze tijd maar maakt ons ook kwetsbaar, het verhaal van Coco kan iedereen overkomen. 

5. Je hebt business management gestudeerd, nu ben je auteur. Was dat een kinderdroom?

Uiteindelijk wel, maar ik heb wel lang nodig gehad om mijn droom te hervinden. Als kind was ik altijd bezig met verhaaltjes schrijven, mijn grootste wens voor mijn verjaardag was een typemachine. Opstellen schrijven op school vond ik geweldig. In mijn tienerjaren verdween dat naar de achtergrond en koos ik voor een economische opleiding. Ik had tijdens mijn loopbaan in de marketing en PR veel te maken met tekst, zo was ik hoofdredacteur van een internationaal customer magazine met een oplage van 60.000 stuks in vijf verschillende talen. Ik begeleidde journalisten en stuurde persberichten de wereld in. Dus het heeft er altijd wel ingezeten. Maar ik beoordeelde vooral de teksten van anderen. Het begon steeds meer te wringen dat ik mijn eigen creativiteit niet kwijt kon, ik voelde me soms een hamster in een rad. Uiteindelijk belandde ik op een keerpunt waar ik dacht: Ik heb maar één leven en ik wil mijn passie vinden, iets doen wat ik écht leuk vind. Toen was de stap naar het schrijven snel gemaakt. Schrijven werkt voor mij verslavend. Ik ben op zich een heel sociaal mens en ik geniet van vrienden om me heen, maar ik kan echt uitkijken naar een dag waarop ik me in mijn schrijfkamer mag opsluiten. Als ik een paar weken niet schrijf, word ik heel onrustig. Het is een groot voorrecht dat ik geld kan verdienen met hetgeen ik het allerliefste doe. 

6. Hoeveel van Chantal kunnen we vinden in de personages van je boeken? Gebruik je mensen in je omgeving als “model” voor personages?
Ik stop heel veel van mezelf in mijn boeken. Geen enkel verhaal dat ik heb geschreven is autobiografisch, maar ik schrijf vanuit mezelf, personages doorleven emoties die ik zelf ken. Dat helpt mij enerzijds om mijn gevoelens van me af te schrijven, en daarnaast ben ik van mening dat je de dingen die je zelf kent het beste over kunt brengen aan de lezer. Om het zo geloofwaardig en rond mogelijk te maken. Mensen in mijn omgeving helpen me bij het ontwikkelen van de personages, maar ze staan niet model. Als ik aan het schrijven ben, gaat een personage zijn eigen karakter ontwikkelen, krijgt zijn eigen unieke eigenschappen die hem tot een volwaardig persoon maken.
7. Zou je ooit willen overstappen naar een ander genre zoals we afgelopen jaar collega’s van je hebben zien doen?

Daar denk ik niet actief over na, maar ik sluit het zeker niet uit. Ik hou zelf van thrillers en zoek spanning in boeken, dat is voor mij de trigger om door te willen lezen. Maar ik leg me niet persé vast, ik zie wel wat er op mijn pad komt.

8. We zien voornamelijk lovende recensies. Kan je er tegen als je kritiek krijgt?

Ik probeer uit iedere reactie zoveel mogelijk mee te nemen. Ik heb inderdaad vooral lovende reacties gehad en dat is fantastisch. Als debutant is het moeilijk een plekje te veroveren in boekenland en een positieve recensie geeft je niet alleen een kick als persoon maar is vooral een opsteker voor je boek, het helpt om nieuwe lezers te vinden. Vooral de kracht van blogs, leesgroepen en de social media is niet te onderschatten. Soms pakt een recensie minder positief uit. Dat is zonder meer pijnlijk. Je stopt veel van jezelf in een boek en schrijft het met het doel de lezer te enthousiasmeren. Als dat anders uitpakt, is dat niet leuk. Ik vergelijk het wel eens met een pasgeboren baby. Stel je voor dat je met je baby aan het wandelen bent en er buigt iemand vol interesse over de kinderwagen en zegt: ‚Jee, dat is echt een lelijk kindje, zeg.‘ Nou, dat gevoel dus! Maar ook een negatieve recensie heeft zijn waarde, ik neem de punten van kritiek mee bij het schrijven, daar kan ik als auteur alleen maar beter van worden.

9. Als je aan het schrijven bent, waar doe je dat dan het liefst en in combinatie met wat? Muziek of doodse stilte? Een koffie/thee of een goed glas wijn?

Ik heb een schrijfkamer met een groot raam dat uitkijk biedt over het bos. Het moet er flink warm zijn, ik heb zelfs een straalkacheltje onder mijn bureau staan! Aan mijn voeten ligt mijn hond en op de achtergrond loopt een playlist die ik voor ieder verhaal apart aanmaak. De muziek helpt me enorm bij het schrijven, het roept de sfeer van het verhaal op en zo kan ik bij mijn personages komen en me in hen verplaatsen. Schrijven met alcohol is niet mijn ding, daar word ik vooral slaperig van. Liever een kop thee of een glas ijskoude cola light!

Natuurlijk willen wij Chantal hartstikke bedanken voor het meewerken aan dit interview en wij kijken reikhalzend uit naar “Het isolement”. Hou ons in de gaten want natuurlijk gaan we daar lekker veel aandacht aanbesteden.
Advertenties

Gepubliceerd door

Samenlezenisleuker

Recensies, winacties, tips, leesclubs, columns, een kort verhaal of interviews! Kortom, alles wat maar gezellig en leuk is met betrekking tot boeken :-D

Een gedachte over “Samen praten met Chantal van Mierlo”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s