Veenbrand van Karin Fossum door Coenraad de Kat

395561

Titel: Veenbrand
Auteur: Karin Fossum
ISBN:9789460688171
Genre:  Literaire Thriller
Uitvoering: e book
288 pagina’s |Uitgeverij Marmer|2016
3***
Op het terrein van een boer  worden 2 lichamen in een caravan gevonden. Beide zijn met messteken om het leven gebracht. Konrad Sejer en zijn collega Jacob Skarre staan voor een raadsel en hebben geen enkel idee in welke hoek ze het moeten zoeken. Er is geen enkel teken van seksueel misbruik of roof te vinden. De moeder van de vermoorde vrouw verbergt het verleden van de vrouw zodat de inspecteurs niet veel verder komen met het onderzoek…..
Veenbrand is het nieuwste deel van de serie rondom inspecteur Konrad Sejer. Voor mij is dit boek een kennismaking van haar boeken. Ik had geen idee wat ik van haar boeken, die omschreven worden als literaire thrillers, moest verwachten en ben er dus geheel open minded in begonnen. Al vrij snel werd het me duidelijk dat haar stijl totaal anders is dan dat ik van de Scandinavische thrillers gewend ben. Ik vind het persoonlijk geen literaire thriller maar meer een roman.
Het boek heeft drie verhaallijnen en waarvan je geen idee heb hoe en wat ze met elkaar hebben. Dit wordt geleidelijk geheel duidelijk.
De personages zijn alledaags en het zouden gewoon je buren kunnen zijn. Karin heeft de personages als hele gewone mensen neergezet maar die wel een rugzak met zich meedragen. Ze weet je te raken met deze personages en je  leeft dan ook met hun mee.
Tevens heeft Karin ook wat maatschappelijke problemen in het verhaal verwerkt zoals armoede en de ouderenzorg.
Karin heeft een geheel eigen stijl van schrijven en hierdoor is Veenbrand wat mij betreft een aangename kennismaking geweest.
Coenraad de Kat.

Jeroen Mulder over Het diner van Herman Koch

Herman Koch Het Diner

Recensie Jeroen Mulder: Herman Koch – Het diner

Afgelopen januari heb ik Het diner van Herman Koch gelezen. Ondanks dat het boek al een aantal jaren uit is en veel mensen er erg positief over waren ben ik er nu pas aan begonnen.

Het diner is de weergaloze en ambitieuze roman van Herman Koch, waarin de vraag centraal staat in hoeverre je als ouder verantwoordelijk bent voor de daden van je eigen kind. In soepel proza schotelt Koch de lezer een bloedstollend verhaal voor dat zich binnen de tijdsspanne van een avond voltrekt. Een roman met de tragiek van de film Festen heel menselijk en onafwendbaar op het noodlot afstevenend.

De personages

De hoofdpersonen van het verhaal zijn de twee stellen, Paul en Claire en Serge en Babette. Daarnaast draait het verhaal om de zonen van beide stellen. Herman Koch heeft de personages goed gestalte weten te geven. Zo is Paul een boze man en kan hij moeilijk omgaan met Serge en zijn succes. Serge is de toekomstige minister-president van Nederland. Serge houdt van stijl en klasse, eet bijvoorbeeld graag in dure restaurants waar je als hoofdgerecht een blaadje sla en een klein stukje vlees op je bord krijgt.

Ik vond van de twee mannen Paul de meest sympathieke persoon. Een normale man met het motto “Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.” Dit blijkt al aan het begin van het boek. Paul wil het liefste naar een normaal café met normaal eten, terwijl Serge heeft gereserveerd in een veel te duur restaurant. Ik kan me sowieso het beste in de persoon Paul verplaatsen, omdat ik zelf ook de “Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg”-mentaliteit heb.

De twee vrouwen vond ik wel redelijke personages, maar niet heel bijzonder. Die hadden wat mij betreft wel wat beter uitgewerkt kunnen worden.

Het verhaal

De twee stellen gaan met elkaar uit eten om over de kinderen te praten. Die hebben wat gedaan en daar moet over gesproken worden. Het verhaal bouwt langzaam op en ik moest in het begin erg wennen aan de uitgebreide manier van vertellen. Naarmate het verhaal vorderde kwam ik er echt goed in en was ik erg benieuwd naar het verloop van het verhaal en vooral naar de afloop.

Het verhaal bevat een aantal leuke wendingen, waardoor je af en toe op het verkeerde been wordt gezet. Het is daardoor geen voorspelbaar en 13-in-een-dozijn-verhaal geworden. Toen ik eenmaal op gang was heb ik het boek dan ook in 1 ruk uitgelezen.

Conclusie

Het verhaal is op een originele manier opgebouwd en wordt nooit saai en voorspelbaar, mede doordat er een aantal verassende wendingen in het verhaal zitten. De twee mannelijke personages vond ik erg goed uitgewerkt, de vrouwelijke personages hadden wat beter uitgewerkt kunnen worden.

Het mooie aan het verhaal is dat je zelf ook gaat nadenken: Wat als mijn kind een dergelijke daad heeft begaan? Zou ik hem of haar dan ook zo beschermen of zou ik het anders aanpakken? Dit is erg goed beschreven door Herman Koch, waardoor het boek voor mij interessanter werd om te lezen. Ik was erg benieuwd hoe beide stellen met de situatie zouden omgaan en waarom er bepaalde keuzes juist wel of niet werden gemaakt.

Als je van een verhaal met een goede opbouw houdt en niet bang bent voor een uitgebreide manier van schrijven/vertellen, dan is Het diner zeker een aanrader om te lezen. Ik heb in ieder geval erg van het boek genoten.
Oordeel: 4*

Jeroen Mulder.

Corina las: Het Amazoneoffensief*****

Over de auteur:

De eerste keer dat Ad van de Lisdonk een van zijn verhalen durfde te publiceren was in 1989. Hij had een kort verhaal over een vliegtuigkaper met vliegangst voorgedragen tijdens een literaire marathon, en een paar lokale kranten vonden dat wel een positief stukje waard. Overmoedig geworden door de positieve feedback stuurde Ad hetzelfde verhaal naar de Nederlandse Playboy. De teleurstelling was enorm toen zijn tekst niet werd geplaatst. Tot op de dag van vandaag bewaart Ad de afwijzing van Guus Luijters om hem eraan te helpen herinneren dat hij niet te snel moet denken dat iets goed genoeg is om te publiceren.

Ad van de LisdonkAd publiceerde meer dan honderd juridische- en technische artikelen, en schreef een tweetal technische boeken. Ook verscheen er van zijn hand een Euro- en Millennium Doorstartgids toen de wereld nog dacht dat zij ten onder zou gaan aan de euro, het millennium, of allebei. Maar hoe leuk dat schrijven ook was, het bleef toch ook een beetje op werk lijken. En Ad wilde liever romans schrijven. Thrillers om precies te zijn…

Vanaf 2010 besloot hij elke week tijd te reserveren voor het schrijven van een thriller over een geheim genootschap van militante vrouwen. Op 9 oktober 2011 bood hij Het Amazoneverbond aan bij TenPages.com. Meer dan honderd thrillerliefhebbers vonden de tien gepubliceerde pagina’s van Het Amazoneverbond dermate spannend dat ze ook de rest van het verhaal wilden lezen. Ze kochten binnen drie weken (!) alle beschikbare aandelen, en garandeerden daarmee dat het boek er zou komen. Er moesten alleen nog wat spreekwoordelijke puntjes op de i worden gezet…

Op 17 mei 2013 verscheen Het Amazoneverbond bij Uitgeverij De Crime Compagnie. Twee jaar later vindt Het Amazoneoffensief zijn weg naar de fans. Op dit moment schrijft Ad het derde deel van de Amazone trilogie. Ook wordt er hard gewerkt aan een aantal andere verhalen. Als Ad niet aan het schrijven is, werkt hij voor Promptus Cursussoftware; een door hem opgericht automatiseringsbedrijf, dat software voor opleiders bouwt. Ad woont met zijn vrouw Sylvia in het midden van het land. Ze hebben drie kinderen en twee teckels.

(Bron: http://www.advandelisdonk.nl)

Boek-4-Klein

De Cover:

Een halve vrouw met een geweer in haar handen. Na deel 1 past de cover helemaal bij het verhaal wat je gaat verwachten.

De Achterflap:

De Amazones zijn terug. In een razendsnelle, gedurfde actie gijzelen ze de complete Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. Met zoveel regeringsleiders in hun macht kan de wereld niet anders dan luisteren naar hun eisen. Het Amazoneverbond is razend en sterker dan ooit. De Amazones willen wraak voor een eerdere nederlaag en eisen onder meer dat de vrouw die verantwoordelijk was voor dat fiasco aan hen zal worden uitgeleverd. Terwijl de hele wereld op haar jaagt, moet Laura Sieberg een manier zien te vinden om de Amazones opnieuw te stoppen.

Mijn Mening:

Ik zat er al even op te wachten en in mei 2015 was hij er dan eindelijk!! Deel 2 van de Amazones!

Benieuwd hoe het verder ging/gaat met Laura en Davenport en dus gelijk vol enthousiasme begonnen. Je wordt vanaf het begin meegesleurd in het boek. De plotwendingen zijn weer niet van de lucht. Na het lezen van deel 1 vraag je je een paar dingen af en al in het begin van dit boek denk je  ‘Hè? Niet?? Dat doet hij niet?’ Maar Ad doet het wel en dan is het even omschakelen in mijn hoofd.

Niet erg hoor, de toon is gezet! Vanaf dat moment wil je maar één ding en dat is doorlezen. Je wordt meegenomen in de strijd voor gelijke rechten die op een ietwat gruwelijke wijze wordt opgeëist. Des ondanks wel een strijd waar ik achter sta, alleen de manier waarop zou ik persoonlijk niet kiezen.

Razendsnel en uitermate geloofwaardig worden de verschillende gebeurtenissen beschreven en je vraagt je regelmatig af….’Hoe dan??’.  Ik begon echt af en toe te twijfelen aan mezelf en aan de “goeierikken” ,want wie is er nog te vertrouwen? Hoe zit dat met het bewijs tegen Laura? En wie is de mol? Is dat?? Of is het toch??

De uitleg van de hoofdstuk-namen op het eind vond ik echt fijn. Maar ook in het boek zelf al werden bepaalde woorden c.q. uitdrukkingen uitgelegd waarbij ik dacht..’Briljant verwerkt in het verhaal en nooit geweten’. Op het eind krijg je ook uitleg over de VN en dergelijke, erg interessant en shocking tegelijkertijd. De vooruitblik op deel 3 is echt gaaf, maar laat mij wederom met veel vragen zitten. (Ad i hate you). Na het dicht slaan moest ik echt even bijkomen en het laten bezinken want potver…. Wat gaat er nu gebeuren??

Schrijfstijl: 5

Spanning: 5

Leesplezier: 5

Plot: 5

Originaliteit: 5

Nieuwsgierig naar de preview van deel drie? Klik hier:

http://l.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2Fwww.advandelisdonk.nl%2Fpreview-amazoneconflict%2F&h=WAQE4Jg8m

(Met toestemming van de auteur).

Corina Nieuwenhuis.

 

 

 

Uitgeteld van Marja West

uitgeteld

Over de auteur:

Marja West schreef met Uitgeteld haar thrillerdebuut. Ze is geboren in Bakkum, en reisde over de hele wereld. Tegenwoordig woont ze weer in Nederland, in een blokhut midden in het bos.

Haar tweede boek Echte barkeepers heten Henk verschijnt volgende maand bij uitgeverij Ambo|Anthos.

Cover:

Babyblauw met een goudvis. Opvallend, mooi misschien niet, maar aandacht trekken doet het.

Achterflap:

Esther is getrouwd met bankdirecteur Maarten en samen bewonen ze een villa in Aerdenhout. Het is een goed huwelijk. Maar dan komt Maartens ex naast hen wonen, die nog zoveel indruk op hem maakt dat hij Esther steeds vraagt een voorbeeld aan haar te nemen. In haar wanhoopspogingen de perfecte vrouw voor Maarten te zijn verliest Esther langzaam de controle over haar leven. De catastrofale gevolgen hiervan dwingen haar tot het uiterste om haar huwelijk te redden.

Mening:

Uitgeteld lag al een hele tijd klaar. Daar Echte barkeepers heten Henk er al aan zit te komen werd het toch echt tijd om hem op te pakken nu.

Het verhaal begint pakkend.

‘Houdt u zich aan uw beroepsgeheim, meneer Benninkmeijer?’

Esther loopt bij de psycholoog binnen en het wordt je gelijk duidelijk dat er stront aan de knikker is. De personages en bijzondere dialogen doen je gelijk afvragen wat hier in hemelsnaam komen gaat.

Vanaf nu switch je van Esther in het heden, bij psycholoog Benninkmeijer, naar het verhaal wat ze hem vertelt over wat er allemaal gebeurd is. Duidelijk gemaakt ook door een net wat andere weergave van het lettertype maar het verloopt als smeltende boter in elkaar over en het leest als een trein.

De opbouw in het verhaal is ingenieus. Vanaf de komst van Annelize sleurt Esther je mee in haar belevingswereld en telkens werd mijn mening over haar weer bijgesteld. Fantastisch dat je tijdens het lezen compleet tegenstrijdige gevoelens over een personage hebt en je je blijft afvragen: ‘Wat ben je toch allemaal aan het doen en wat vind ik daar eigenlijk van?’  Briljant gedaan.

Ook de overige personages en de achtergrond van Esther zelf zijn een waardige aanvulling in dit bijzondere verhaal. Een verhaal waarin te zijner tijd de cover en de titel je compleet duidelijk worden.

De schrijfstijl is beeldend en West hanteert een vlotte pen met (zwarte) humor. Richting einde komt er weer een welkome boost in het verhaal en die wending deed me op het puntje van mijn stoel zitten.

Het is bizar, het is hilarisch en het is soms ook gewoon triest!

Zou ik Uitgeteld scharen onder het kopje spannende Thriller? Nee, echt niet,  maar ik heb genoten van het begin tot het eind. Wat een origineel en te leuk boek!

Conclusie:

Spanning: 2.5

Schrijfstijl: 4.5

Plot: 4

Originaliteit: 4.5

Psychologie: 4

Leesplezier: 4.5

Vier sterren voor Uitgeteld.

Karin Meinen.

 

 

Jeroen Mulder over De weg van het water van Trudi Rijks

De weg van het water

Gast Recensie: Trudi Rijks – De weg van het water

De weg van het water van Trudi Rijks was een buzzboek dat ik via Hebban heb gewonnen. Het lezen van een buzzboek houdt in dat er 50 mensen in staat werden gesteld om het boek te winnen en te lezen, voordat het in de winkels lag. In ruil hiervoor moest je een aantal keren over het boek “buzzen” en een recensie schrijven en deze op Hebban.nl plaatsen. Het “buzzen” hield in dat je een aantal berichten op één of meerdere social media-kanalen plaatste met de hashtags #hrc2016 en #hebbanbuzz. Ik heb ervoor gekozen om dit op Twitter te doen. Het was de bedoeling dat je een update plaatste als je het boek had ontvangen, twee updates tijdens het lezen en een recensie van het boek na het lezen.

Ik was 1 van de 50 gelukkigen die het boek mocht ontvangen en mocht “buzzen” over dit boek en dit heb ik dan ook naar hartenlust gedaan.

De gescheiden veertiger Floor Postma is bewindvoerder van haar jongere zus Bente, een voormalig fotomodel, die met korsakov in een verpleeghuis is opgenomen. Op een dag ontvangt Floor een dagvaarding waarin haar zusje wordt gesommeerd twee ton te betalen aan een onbekende, die zich beroept op een schuldbekentenis. Als blijkt dat haar zus slachtoffer is van een oplichter, moet de flegmatieke Floor, aangespoord door haar dochter, in actie komen. Nadat ze de rechtszaak heeft gewonnen, kan ze weer opgelucht ademhalen. Maar dan wordt Bente uit het verpleeghuis ontvoerd. Floor moet tot het uiterste gaan om haar zus te redden, én de geheimen uit haar verleden te ontrafelen.

De personages

Trudi Rijks werkt in het dagelijks leven als gedragswetenschapper in het onderwijs. Dit komt ook goed tot uiting in de personages. Deze zijn qua karakter goed uitgewerkt, waardoor je een band met ze krijgt.

Als eerst is er Floor, de zus van Bente. Floor heeft een burn-out gehad en heeft regelmatig paniekaanvallen. Later in het boek verandert ze van een zwak en bang vogeltje naar een sterke vrouw. De Floor aan het einde van het boek vond ik dan ook leuker dan de Floor aan het begin van het verhaal.

Als tweede personage is er Bente. Bente heeft last van korsakoff door jarenlang alcoholmisbruik. Ze weet niet meer goed wat er allemaal gebeurd en wat er allemaal gebeurd is in het verleden. De man van Bente, Ram, is overleden en sindsdien is het bergafwaarts met haar gegaan. Persoonlijk vond ik Bente een zielig personage en werd het niet snel duidelijk wáárom ze nu geworden was zoals ze was. Wat waren de redenen? Dit komt aan het einde van het boek wel aan bod, maar wel redelijk summier.

Dan is er Kim, de dochter van Floor. Kim is alles wat Floor totaal niet is. Ze heeft pit, is niet bang en houdt van aanpakken. Kim vindt haar moeder maar een zweverig persoon, maar naarmate hun avontuur vordert, groeien de twee ook meer naar elkaar toe. Persoonlijk vond ik Kim wel een leuk personage. Leuk uitgewerkt en een complete tegenstelling van Floor. Een echte meid met pit.

Als laatste belangrijke is er nog meneer Buisman, ook wel Walter genoemd. Een zielig persoon die door wat foute keuzes aan de grond is komen te zitten. Hij is een miezerig persoon die door liegen en bedriegen de zieke en zwakke Bente voor zich weet te winnen. Door de goede uitwerking van dit karakter heb ik ook echt een hekel gekregen aan dit personage en hoop ik dan ook dat het niet goed met hem afloopt.

Het verhaal

Het verhaal leest vanaf het begin af aan als een trein. Er wordt iedere keer vanuit het perspectief van een ander personage geschreven, waardoor het verhaal erg dynamisch is en je steeds wilt weten hoe het verhaal vanuit een bepaald personage zicht ontwikkelt. Dit vind ik persoonlijk erg sterk gedaan.

Het verhaal wordt vanaf het begin rustig opgebouwd. Hierdoor zit er in het begin weinig snelheid in, maar door de vlotte schrijfstijl wordt je meteen meegezogen in de wereld van Floor, Bente, Buisman en Kim. Met de snelheid van het verhaal zit het in deel 2 en deel 3 van het boek wel goed. De vaart zit er dan goed in, zeker omdat het verhaal vanuit verschillende personages verteld wordt. Hierdoor is het verhaal nooit saai en voorspelbaar. Net als ik dacht dat ik wist welke kant het op zou gaan, gebeurde er iets waardoor het verhaal toch weer een andere wending kreeg.

Conclusie

De weg van het water is een meer dan prima thrillerdebuut van Trudi Rijks. Het is een dynamisch verhaal dat je vanaf de eerste pagina bij de strot pakt en je ook niet meer loslaat. Ik heb het boek met veel plezier gelezen en de verschillende wendingen in het verhaal maakten het boek interessant tot de laatste pagina. Het einde van het verhaal is bevredigend, ik kon er prima mee leven hoe het uiteindelijk is afgelopen.

Kleine minpuntjes aan het boek zijn de wat minieme uitwerking van de achtergrond van Bente en Floor. Je komt er pas tegen het einde achter wat er gebeurd is en waarom Bente zo is veranderd. Dit had wat mij betreft perfect in het hele verhaal geïntegreerd kunnen worden, waardoor er stukje bij beetje duidelijk werd wat er nu gebeurd is en wat de reden is dat Bente is gaan drinken.

Wat betreft Floor had ik ook wel meer informatie over haar achtergrond willen weten. Waarom houdt ze zich zo krampachtig vast aan dingen die ze tijdens haar mindfulness-training heeft geleerd? Wat is de reden dat ze overspannen is geworden? Dit had voor mij persoonlijk veel dieper uitgewerkt mogen worden, zeker omdat de achtergrond van het personage Buisman wél dieper is uitgewerkt.
Oordeel: 4*

Jeroen Mulder.

Smeergeld van Nausicaa Marbe

smeergeld

Over de auteur:

Nausicaa Marbe (Boekarest, 1963) werd in 1998 in één klap bekend door haar roman Mândraga, waarvoor zij het Charlotte Köhler Stipendium ontving. In de loop der jaren ontwikkelde zij zich tot een van de meest spraakmakende columnisten van Nederland, aanvankelijk bij de Volkskrant, tegenwoordig in De Telegraaf. Met Smeergeld keert zij definitief terug naar haar grote liefde, de roman. ( Bron: www.uitgeverijprometheus.nl )

Winnaar de Diamanten Kogel 2015.

Cover:

Drie oranje paddenstoelen op een blauwe achtergrond. Ik vind het echt niet mooi  en het spreekt me totaal niet aan.

Achterflap:

In een fraai huis in Haarlem wonen Job en Gaby van Emmerik met hun twee puberende kinderen en een oude hond. Job is zijn baan als stadsbouwmeester kwijtgeraakt toen hij op het punt stond een fraudeaffaire in de lokale politiek te onthullen. Wandelend met de hond in de Haarlemmerhout brengt hij zijn dagen door, tot groot ongenoegen van Gaby, die gebukt gaat onder geldzorgen waar Job zich weinig van aantrekt.

Een jaar na Jobs ontslag duikt ineens een oude bekende uit Oost-Europa op, een vrouw die Jobs leven nog verder zou kunnen verwoesten, maar die een innige vriendschap met Gaby sluit. Bovendien voorziet zij het gezin van riante financiële hulp. Als de vrouw hem met slinkse intriges steeds verder in een wurggreep trekt, beseft Job dat hij een manier zal moeten vinden om haar uit zijn leven te laten verdwijnen – desnoods buiten de wet om.

Mening:

Dat een roman de Diamanten Kogel won en men daar natuurlijk allerlei meningen over had, dat maakte me gelijk nieuwsgierig. Ik was nog niet bekend met Marbe maar wat een goed en fijn boek is Smeergeld.

De schrijfstijl was heel even wennen, maar dat wennen ging al snel over in waardering. Wat een mooie zinnen en taalgebruik, met af en toe woorden die zelfs het woordenboek op mijn ereader niet pakte, ik hou daarvan. In de ik-vorm word je meegenomen in de belevingswereld van Job van Emmerik. Wat een geweldige vertelwijze en je rolt mee van de ene ellende naar de andere. Zeer beeldend beschreven ook, je ziet het allemaal met gemak voor je. Marbe neemt de tijd alle bijkomende personages uit te diepen. De intrede van bijvoorbeeld rechercheur Alkema gaf op het juiste moment weer schwung aan het verhaal. Maar ook een personage als Rina Vermunt stal mijn hart, wat een mens. Soms wordt het door extra personages met bijkomende verhaallijntjes een beetje warrig maar ik geniet. Gedurende het verhaal zit je je continue af te vragen waar dit naar toe zal gaan en of dit allemaal opgelost gaat worden. Lust, bedrog, fraude, wrok, maar ook liefde, ze vliegen je om de oren en op scherpe wijze met een tik humor geeft dit alles een leuke kijk op een stuk Nederlandse samenleving.

Van tenenkrommende spanning is geen sprake, al maak je je af en toe door Gaby even goed zorgen. Maar Smeergeld is een zeer onderhoudend boek met een einde waar ik al grijnzend meer dan vrede mee heb!

Conclusie:

Spanning: 3

Schrijfstijl: 4.5

Plot: 4

Psychologie: 4

Originaliteit: 4

Leesplezier: 4

Vier sterren voor Smeergeld.

Karin Meinen.

 

 

 

“Uitgeteld” Marja West 4*

 

 

 

 

uitgeteld

Samenvatting:

In het spannende, Roald Dahl-achtige Uitgeteld van Marja West volgen we Esther, getrouwd met bankdirecteur Maarten en wonend in een villa in Aerdenhout. Haar huwelijk komt onder druk te staan als Maartens ex naast hen komt wonen. In haar pogingen om haar huwelijk te redden verliest Esther langzaam de controle over haar leven, haar daaropvolgende wanhoopsdaden hebben catastrofale gevolgen.

Marja West schreef met Uitgeteld haar thrillerdebuut. Ze is geboren in Bakkum, maar heeft als een ware kosmopoliet over de hele wereld gewoond. Tegenwoordig trekt ze met man en caravan door Nederland. (Bron: Amboanthos.nl)

De cover:

Blauw, strak, opvallend. Een vis op het droge, wat is het verband met het verhaal? Een vraag waardoor je de achterflap gaat lezen. En die maakt dat je gaat lezen.

Mijn Mening:

In een vlotte, fijne schrijfstijl neemt Marja je mee in het verhaal van Esther en Maarten en hun buurvrouw. Esther haar verhaal wordt verteld vanuit de praktijk van een psychiater waar ze haar problemen verteld.

De switches van praktijk naar het leven van Esther en haar man zijn goed te volgen en zorgen niet voor verwarring. Het is niet nagelbijtend spannend en de term Thriller is misschien niet helemaal terecht. Het is in mijn ogen meer een roman met spannende, verrassende en af en toe hilarische aspecten.

De toenemende paranoia en jaloezie van Esther voel je goed en ook haar “angst” om niet goed genoeg te zijn worden mooi verwoord. De reden waarom ze bij een psychiater loopt is komisch en maakt dat je je blijft afvragen waar het heen gaat. De ontknoping is hilarisch en had ik niet zien aankomen.

Al met al een heerlijk boek en op alle fronten 4 sterren

Corina Nieuwenhuis

 

Kolibrie “Kati Hiekkapelto”

boek_9789400503793

De cover:

Donker, duister. Je vraagt je af wat het te maken heeft met een lief vogeltje als een Kolibrie. Toch zou ik hem wel oppakken al was het alleen al om de koptekst “De Finse Queen of Crime” Dit schept zeker verwachtingen en het maakt nieuwsgierig.

Samenvatting:

Een moord in het bos. Het slachtoffer: een jonge vrouw, in haar zak een amulet met een exotische beeltenis. Het moordwapen: een hagelgeweer. Een tweede moord. Dezelfde omgeving, dezelfde methode, hetzelfde sieraad. Op grond waarvan kiest de moordenaar zijn slachtoffers uit? Houden de sieraden verband met een geheime cult? Wie is de volgende die sterft? Anna Fekete, die als kind tijdens de oorlog in Joegoslavië naar Finland is gevlucht, is net begonnen met haar werk als politierechercheur in een Noord-Finse stad als ze midden in een opzienbarend moordonderzoek terechtkomt. De situatie wordt er niet makkelijker op wanneer haar partner Esko openlijk zijn racistische opvattingen spuit. Verder is er nog het Koerdische meisje Bihar dat kopzorgen veroorzaakt. Uit angst voor eerwraak neemt zij contact op met de politie, maar tijdens de verhoren slikt ze haar woorden weer in. Als Anna haar nu de rug toekeert en Bihar iets overkomt, zou ze het zichzelf nooit kunnen vergeven. (Bron: bruna.nl)

Mijn mening:

Kati neemt je in een vlotte schrijfstijl mee door het leven van Anna, Esko, Sami, en Rauno. Allen werkzaam bij geweldsdelicten van de Finse politie. Duidelijk is dat Anna de hoofdpersoon is en haar leven, zowel haar verleden als het heden worden goed uitgewerkt. Je voelt met haar mee. Vooral de frustratie om de racistische Esko is mooi beschreven. Maar ook de andere personages worden goed uitgewerkt alleen iets minder uitgebreid. Esko zijn aversie tegen buitenlanders wordt erg geloofwaardig gebracht, net als de onmacht om uit te leggen waarom.

Door het verhaal loopt als een rode draad het verhaal van Bihar. Het is af en toe omschakelen en de hoofdstukken “van” Bihar zijn wat vreemd geschreven. Veel verkleinwoordjes en af en toe wat kinderlijk. Dit kan natuurlijk gedaan zijn omdat het om een meisje van 16 gaat. Of het is misschien gewoon wat ongelukkig vertaald. Maar het irriteerde wel een beetje. Zonder het verhaal van Bihar is het boek echter niet compleet en was het een welkome aanvulling op het volledige verhaal.

De koptekst “De Finse Queen of Crime” wekt verwachtingen en die worden deels waargemaakt. Kati schrijft vlot en beeldend, je wordt meegenomen in de problematiek van het integreren in een ander land. De vooroordelen en de achterstand van sommigen. Het politie onderzoek naar de moordenaar lijkt daardoor af en toe een beetje een ondergeschoven kindje, maar op het eind word je in die verhaallijn zeer aangenaam verrast. Ik stond echt even met de spreekwoordelijke mond open van verbazing.

Plot :3.5

Schrijfstijl: 3.5

Spanning: 4

Leesplezier: 4

Psychologie: 3.5

Originaliteit: 4

Corina Nieuwenhuis.

 

 

 

 

Stem! van Marlen Beek-Visser

Stem!

De Moordwijven kwamen gisteren met een te leuke trailer. Hebben jullie bijvoorbeeld Stem! al gelezen? Hierbij de recensie van september 2015.

Marlen Beek-Visser is auteur van boeken en korte verhalen. Haar debuut-thriller Stem! verscheen op 10 april 2015. De ondertitel ‘Als deelname aan een talentenjacht een obsessie wordt‘ verraadt het actuele karakter van haar boek, dat niet alleen thrillerlezers aanspreekt, maar ook liefhebbers van talentenjachten op televisie.

(Bron: www.marlenbeekvisser.nl )

Cover:

Knallend rood, een microfoon, het vormt een mooi geheel met de titel, alles duidend op een talentenjacht.

Achterflap:

Trudy is een vrouw van 28 jaar, die onzichtbaar door het leven gaat. Ze woont alleen, heeft een weinig inspirerende baan en vrijwel geen sociaal netwerk. Sinds de dood van haar vader is de band met haar moeder en zus alleen maar verslechterd.

Als iemand (een blinde, onbekende man) Trudy erop attendeert dat ze mooi kan zingen, is haar eerste ‘blinde auditie’ een feit. Ze ziet plotseling een mogelijkheid om een nieuw leven te krijgen, om écht gezien te worden.

Ze zet alles op alles om zich voor te bereiden op deelname aan de talentenjacht Stem! (een programma á la The Voice). Al snel ontwikkelt ze een obsessieve belangstelling voor Senna, één van de juryleden van het programma.

Trudy ziet Senna als de sleutel tot haar succes. Vastbesloten om Senna te leren kennen overschrijdt ze gaandeweg elke denkbare grens. Lukt het Trudy om door te dringen tot de audities van Stem! ? Zal zij schitteren op het podium? En wat als ze haar ultieme doel niet bereikt?

Mening:

Door het pakkende, spannende proloog rol je maar wat graag verder het verhaal in. Het verhaal dat wordt verteld vanuit Trudy en Senna. Twee zeer verschillende dames en grotere tegenpolen dan deze twee kan ik me haast niet voorstellen.

Het verhaal begint onderhoudend. De schrijfstijl is bijzonder fijn, de hoofdstukken kort, een introductie in de roerige levens van de personages waar de spanning niet direkt vanaf druipt maar waar elk hoofdstuk weer zo weet te eindigen dat je graag verder wil lezen.

Senna, een BN’er met alle poespas en relationele verwikkelingen vandien. En dan Trudy. Wat is ze op briljante wijze neergezet en uitgewerkt. De hoofdstukken met betrekking tot Trudy spelen zich tevens af in de verleden tijd. Langzaam maar zeker ga je steeds beter snappen waarom Trudy is wie ze is. Complex, gevaarlijk maar ze weet je hart te stelen. Het mooie is dat je verstand weet: ‘Dit kan écht niet’ en dat je gevoel neigt te zeggen: ‘Ach Trudy ik snap het wel!’ Zelfs wanneer het een dode betreft.

Ook alle personages die bij Trudy en Senna horen zijn voldoende uitgewerkt en passen perfect in het verhaal. Wanneer het verhaal verder vordert zijn er ineens goede wendingen, de spanning loopt op en op en wat een plot! Geweldig hoe alles op voor mij toch compleet onverwachte wijze in elkaar valt.

Conclusie:

Een origineel boek met vaart, humor, diepgang in karakters, uiteindelijk spanning en een prachtig plot. Ik heb er echt uren leesplezier aan beleefd.

Vier sterren voor Stem!

Karin Meinen.

 

Een schitterend ongeluk

naamloos (3)

Inge Ipenburg (1957) is naast auteur ook actrice, presentatrice, trainer en coach. Ipenburg raakte tijdens het juryvoorzitterschap van De Gouden Strop geïnspireerd en begon met schrijven. Haar debuut,

Het gerecht (2014), is een spannende thriller over rechtvaardigheid en vriendschap.

Een schitterend ongeluk gaat over de vraag: wat is vriendschap? Elkaar de waarheid vertellen en elkaars geheimen bewaren? Maar wat doe je als het geheim van de ene vriend de ander onherstelbaar beschadigt? Merel, Jasper, Karin, Timo en Daniel zijn vrienden die meer dan dertig jaar alles met elkaar delen. Als een zelfgekozen familie hebben ze een onverbrekelijke band waar nooit iemand leek tussen te komen. Tot ze door een ernstig auto-ongeluk na een lome septemberdag aan het strand ontdekken dat er grote individuele geheimen bestaan. Geheimen die verborgen zijn gebleven om allerlei redenen, maar als ze één voor één aan het licht komen, zijn de gevolgen voor alle vijf niet te overzien en gaat er uiteindelijk heel wat meer verloren dan alleen de vriendschap.

( Bron: www.thehouseofbooks.com)

De cover:

(Karin) Kanariegeel, een sleutelbos. Waar ik eerder ook vijf sleutels voorbij zag komen, wat ik symbolisch erg mooi vond, is het nu een hele bos. Er is geen middenweg. Deze cover vind je mooi of lelijk, ik vind hem origineel, lekker knallend en zou het boek zeker oppakken.

Het mooiste van alles dat wijsheid ons biedt om het leven prachtig te maken is zonder twijfel vriendschap. Epicurus

(Corina) Geel en niet zo een beetje ook! Hij valt op of je nou wilt of niet maar je oog zal er zeker en vast op vallen in de winkel.

Onze mening:

(Karin) Het boek begint met het ongeluk. Ik zit er gelijk in, het is verwarrend, het is intrigerend en pakkend. Elk hoofdstuk is vanuit een ander persoon geschreven. Merel, Jasper, Karin, Timo en Daniel, ik noem ze de schijf van vijf. Elkaar aanvullend, bij elkaar horend, in elkaar passend. Of deze schijf nou zo gezond is, is een tweede. Daarnaast hebben we te maken met de onbekende man, rechercheur Wil Heerema en Sammy, het broertje van Merel. Ik ben onder de indruk van de schrijfstijl. Er zijn twee verhaallijnen.

Het heden: het ongeluk. Was het wel een ongeluk? En wat is de rol van die onbekende man? Gedurende het lezen komen er steeds vragen naar boven die beantwoord worden en de volgende vragen dienen zich weer aan.

Het verleden: hoe de schijf van vijf ontstond. Op werkelijk fantastische wijze wordt beschreven hoe de vriendschap tot stand kwam in 1980 en uitbloeit tot iets zeer bijzonders. Liefde, beloftes, een verbond, een zelfgekozen familie waar niemand tussenkomt. Met uiteindelijk vernietigende geheimen. Erg leuk ook trouwens om Sandra en haar keukenrestaurant uit Het gerecht weer even te treffen in dit boek. Grappig gedaan ik hou ervan.

Is het boek ‘thrillerspannend’? In het begin is er zeker een soort van spanning. Dit zwakt af en van zo’n spanningsboog is in die zin geen sprake maar naar mijn mening ligt de kracht van dit boek ook niet op dat vlak. De kracht van dit boek zit hem in de broeierige psychologische elementen, in intriges en voor wie daar van houdt is dit boek echt een aanrader.

(Corina) Je wordt meegenomen in de levens van Merel, Karin, Jasper, Timo en Daniël.     Aan de zijlijn loopt het levensverhaal van Sammy.

In korte hoofdstukken die steeds vanuit een ander hoofdpersoon worden verteld kom je langzaam achter de sterke band van vriendschap. Wisselende tijdsperiodes maken dat je wel moet opletten, maar het zorgt er ook voor dat je de groep steeds beter begrijpt en toch af en toe denk ” hoe kan dat nou allemaal?”

Alle personages ontwikkelen zich gestaag in het boek en je voelt met iedereen mee. Alleen Daniël (Don) komt pas laat echt aan bod en dat vind ik enerzijds wel jammer.

Het plot is top bedacht en had ik zeker niet verwacht. Geen “eind goed al goed” einde maar wel het perfecte einde.  Vriendschap….. Een raar ding…. Wil je echt alles weten van je beste vrienden? Wil je dat hun echt alles van jou weten? Vragen die in het boek gesteld worden. Want al zeggen alle hoofdpersonen dat ze altijd eerlijk zullen zijn, ze weten in de huidige tijd elk voor zich dat het niet zo is, maar hoe vertel je dat? Door het ongeluk komt er een bedrog uit en daarna gaat het in stroomversnelling, mooi gedaan en zeer realistisch beschreven.

Conclusie:

(Karin) Een schitterend ongeluk is een schitterend boek. Geen thriller in de zin van nagelbijtende spanning, actie of gruwel. Wie dat zoekt komt bedrogen uit. Dit is een fantastisch verhaal over een zeer bijzondere vriendschap, ontzettend goed geschreven ook en met een passend plot. Het gerecht vond ik goed. Dit vond ik heel anders maar in zijn genre nog veel beter. Ipenburg heeft er een fan bij.

4 sterren

(Corina)  Echt een aanrader als je van nadenken houdt tijdens en na het lezen. Want ook nadat ik dit boek dicht sloeg bleef het me bezig houden. Echt top.

4 sterren